Eat, pray, love

De voorbereiding

Je zou bijna zeggen, wie is er nu niet groot mee geworden, het boek Eten, bidden ,beminnen van Elizabeth Gilbert. Tenminste dat geldt voor de vrouwelijke helft van het lezersbestand, want ik projecteer mijn eigen mening gemakshalve maar op de rest van de bevolking die het boek waarschijnlijk net als ik af zullen doen met ‘o, een vrouwenboek, niets voor mij.’

Maar man of vrouw, je moet wel in een grot hebben geleefd om het boek niet te kennen. Thuis ligt hij ook bij ons in de kast en mijn vrouw wilde heel graag de film zien en we hebben die dan ook netjes bij de videotheek gehaald. Eat, pray, love naar het gelijknamige boek van Elizabeth Gilbert. Halverwege de film gaf ze trouwens te kennen dat ze het boek niet uit had gelezen, want uiteindelijk vond ze het spirituele gedeelte toch te oppervlakkig worden, hoewel ze zeer enthousiast was over de voedselbeschrijvingen. Ik kan niet oordelen over het boek, wel over de film, want die heb ik inmiddels gezien en hieronder volgt een typische mannelijke recensie, denk ik.

Het filmverhaal

Een New York’s stel komt in een huwelijkscrisis terecht, ze kenden elkaar al vanaf jeugdige leeftijd. Rond de dertig is het tegenwoordig heel erg in zwang om allerlei existentialistische vragen te stellen zo ook Liz Gilbert (Julia Roberts), autobiografisch dus. Oppervlakkige oplossingen in de directe omgeving (nieuwe liefde) of anderszins hielpen niet, dus één jaar eruit om jezelf in je quarterlife terug te vinden.

Italië staat als eerste op het programma. Een bezoek waarbij een oude passie wordt opgepakt, namelijk eten. En in Italië kan dat uitstekend. In het tweede deel wordt een vrouwelijke goeroe in India bezocht om het innerlijke te reinigen en andere levensvragen beantwoord te krijgen.

Als laatste komt Indonesië aan de beurt en daar komt Liz ook letterlijke aan de beurt om de passie en liefde weer in haar leven te krijgen. Ze ontmoet daar een zwalkende Braziliaan of Australiër, of in ieder geval een wereldburger. Overal worden vrienden gemaakt en levenslessen krijgt ze door gesprekken met hen en door eigen ervaringen.

 

Mijn filmblik op Eat, pray, love

Voorop gesteld dat ik het boek niet gelezen heb (en naar allerwaarschijnlijkheid ook nooit zal lezen), oordeel ik 100% op basis van de film. Ik heb mooie plaatjes gezien van Italië en Indonesië en een hele hoop clichés over alle drie de landen. Het luxeprobleem van een quarterlife crisis in New York is al een cliché op zich natuurlijk. Daarmee lanceer ik mijn eerste bezwaar namelijk ik vond de film te fragmentarisch. Alleen het ‘love’ gedeelte maakte dit iets goed, toen kwam er iets verhaal in. Het spirituele gedeelte had wat mij betreft een groot FEBO gehalte. Veel hapklare bamiswami wijsheid, die op zich niet fout is, maar te oppervlakkig. Het meest bij gebleven is de wijsheid over een arme drommel in Italië die God vraagt om een grote prijs in de loterij te winnen. Zijn wens blijft onbeantwoord, maar op zeker moment krijgt hij van Hogerhand wel ingefluisterd: ‘Je moet dan eerst wel een lot kopen.’ In normaal Nederlands zou je zeggen: ‘Wie niet waagt, die niet wint.’

Blijft over de hoofdrol van Julia Roberts. Ik kom haar met enige regelmaat tegen in films en ik herinner me haar vooral van de film ‘The Mexican’ en daarin viel ze me niet tegen. Aanvankelijk vond ik dat Julia er slecht uitzag in de film, later toen ze in Italië en zeker in Indonesië was, moest ik mijn oordeel enigszins bijstellen. Daarmee concludeer ik dat ze de stemming van de hoofdpersoon op een geloofwaardige manier neerzette.

Tja, en waar kom je qua waardering dan op uit? Het is in mijn optiek een vrouwenfilm, zonder dat dit denigrerend bedoeld is, maar ik behoor niet tot het marktsegment. Ik kan het geen voldoende geven. Een relativerende opmerking hierbij is dat ik Bridget Jones Diary niet eens af heb kunnen kijken en dat lukte nu wel.

Mijn filmblikwaardering voor Eat, pray, love is op een schaal van 1 tot 10

5,5

==================================================================

Eerdere filmblikken

The King’s Speech                                                   8,5

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Filmblik en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Eat, pray, love

  1. Johan zegt:

    Zulke Hollywood-producties sla ik geheid over. Of het nu mannen of vrouwen films zijn.

  2. Pingback: Filmblik op TIRZA | sprakeloosverhalen

  3. Pingback: Mijn filmblik op LOFT | sprakeloosverhalen

  4. Pingback: Mijn Filmblik op ‘Bienvenue chez les Ch’tis’ | sprakeloosverhalen

  5. Pingback: Mijn filmblik op De Tweeling | sprakeloosverhalen

  6. Pingback: Mijn filmblik op Cidade de Deus | sprakeloosverhalen

  7. Pingback: Alle filmblikken bij elkaar | sprakeloosverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s