Mijn filmblik op De Tweeling

 

Misschien al vijf jaar ligt de video van De Tweeling al in de boekenkast om gezien te worden. Een koopje in het postvideo tijdperk. Het kwam er niet van omdat ook de videorecorder hoogbejaard was geworden en op de stapel ‘zonde om weg te gooien, maar ik doe er ook niets meer mee‘ is komen te liggen. Het apparaat lag te verstoffen net als de video. Dat geldt niet voor het positieve beeld dat ik heb overgehouden van het gelijknamige boek van Tessa de Loo. Het is mogelijk al wel tien jaar geleden gelezen, maar het verhaal staat me nog levendig bij al zullen de details wel wat fletser zijn geworden. Misschien was dat wel de onbewuste reden om niet aan de Oscargenomineerde film te beginnen.

Het moest er toch maar eens van komen en wel op vakantie in Portugal, want ook op vakantie ben je wel eens uitgekeken of is de lust om te lezen wat minder. Ik heb me voorgenomen geen vergelijk te maken met het boek.

 Met dat goede voornemen kan ik echter verklappen dat ook de film indrukwekkend was. Twee zusjes worden in het na-oorlogse (Eerste Wereldoorlog) Duitsland van elkaar gescheiden. Tweelingzusjes welteverstaan en wetende hoe sterk de band tussen een één-eiige tweeling is, ben ik enorm onder de indruk wat de sociale omgeving met mensen kan doen. Hoe het hun levensperceptie bepaald, hun beslissingen beïnvloed en bovenal een starheid kan bewerkstelligen die zelfs de band tussen tweelingzussen kan verstieren.

Het loopt echter goed af in de film, uiteindelijk vinden de zussen, inmiddels sterk op leeftijd, elkaar fysiek en geestelijk weer terug. Via flashbacks vertellen ze elkaar hun levnesgeschiedenis. De één heeft nadrukkelijk de hele opkomst van Hitler-Duitsland meegemaakt met alle mogelijke misère, de andere opgegroeid bij een gegoede familie in Nederland, maar ook in relationele sfeer tikken van de oorlog meegekregen.

De rollen van Anna en Lotte worden uitstekend vertolkt op jong volwassen leeftijd door Thekla Reuten en Nadja Uhl, maar vooral de bejaardenrollen door Ellen Vogel en Gudran Okras vond ik subliem.

Thekla Reuten en Nadja Uhl

Voor mezelf vond ik De Tweeling wederom een film over de Tweede Wereldoorlog waarbij het onderscheid tussen goed en fout zo ontzettend betrekkelijk is geworden. Dat kwam ook bij ‘Zwartboek’ al nadrukkelijk naar voren en zeker bij de Duitse verzetsfilm “Unter Bauern’ is de scheidslijn tussen goed en fout niet eenduidig aanwezig. Uiteindelijk is dat ook bij De Tweeling het gesprek tussen de bejaarde zussen die ervoor zorgt dat het zwart-witdenken vervaagd. Goed en fout bestaan niet als het gaat om zulke allesomvattend menselijk leed zoals de Tweede Wereldoorlog.

                                 Gudran Okras en Ellen Vogel      

De film eindigt voor mij onverwacht, ik zal in het boek van Tessa de Loo moeten nakijken of het einde filmisch is aangepast.

Al met al voor mij een film die een dikke 8 verdient, een 8+ dus.

 

Eerdere blikken op film:

De King’s Speech

Eat Pray Love

Unter Bauern

Tirza

De eetclub

Loft

Bienvenue chez les Ch’tis

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Filmblik en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Mijn filmblik op De Tweeling

  1. Pingback: Mijn filmblik op Cidade de Deus | sprakeloosverhalen

  2. Pingback: Alle filmblikken bij elkaar | sprakeloosverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s