Begrip, van de dag (60) Niet meer Zwartepieten

 

NIET MEER ZWARTEPIETEN

Ik heb lang getwijfeld of ik er dit jaar over zou gaan schrijven, over die hele Zwarte Piet discussie. Hier en daar heb ik een speldenprik uitgedeeld, maar aan twee kanten zijn er groepen volidioten bezig een kinderfeest met lange tradities om zeep aan het helpen. De ene groep bewust en de andere groep ongewild. Nu het eerlijk avondje bijna aanstaande is, kan ik me toch niet inhouden. Het wordt voor mij een soort van slotakkoord. Een heel goedkoop slotakkoord weliswaar, maar toch een slotakkoord.

Laat ik eerst de bewuste vandalisten bij naam noemen, dat zijn de mafkezen die de grachtengordel bevolken en alles wat zich bij die groep verwant voelt. ONS soort mensen, een minderheid van wat vroeger eens een machtig Links blok vormde. Links is niet meer, helaas, en ik ben dus hevig politiek dakloos geworden, maar het aura van de zich beter voelende mensen is alom vertegenwoordigd. Ze zijn allemaal ‘tot inzicht’ gekomen, al hebben ze vroeger Zwarte Piet gespeeld. Ze laten op radio en televisie geen moment voorbij gaan om hun superieure inzichten te verspreiden. Niet omdat ze invoelender en geëngageerder zijn, maar vooral omdat ze de boot niet willen missen en vooral met ONS soort mensen willen worden geassocieerd. Eigenlijk zijn het grachtengordeltokkies, die net zo beïnvloedbaar en amorf in individualiteit zijn dan hun tegenstrevers.

De groep ongewilde vernielers zijn de zogenaamde echte Tokkies. Zij die terecht kwaad worden op die mislukte culturele elite, maar een oerstomme wijze hebben om het Sinterklaasfeest in oude glorie te laten. Racistische uitingen zijn niet van de lucht, misschien omdat ze wel racistisch zijn, maar waarschijnlijk ook blijven. Of erger, argumenten krijgen aangedragen om hun fanatieke blinde woede te uiten. Het is eigenlijk de strijd van de valse betweters versus de domme nitwitten. Ik vind beide groepen even achterlijk. Ik wil er niet bij horen. Ik denk net als zo’n 80% van de Nederlanders. De meeste houden hun mond en ik na vandaag ook. Sterker nog, voor mij is het Sinterklaasfeest dusdanig bezoedeld dat na dit jaar ik er definitief een streep onder zet. Ik wil er niets meer mee te maken hebben. Misschien ben ik de enige, maar het is in ieder geval een begin van een prachtige traditie.

 

Kakelkrant van Sprakeloos 36: POTEN af van Zwarte Piet

 

Onderstaande schreef ik twee jaar geleden en de ergernis over de aantijgingen van een klein clubje oproerkraaiers die de media hebben weten te bereiken, maakt mij steeds bozer. Ik ben bang dat zij het tegengestelde gaan bereiken in Nederland, maar de toekomst zal het leren. Ik raad iedereen aan die mijn column leest eerst naar het filmpje, de historie van het Sinterklaasfeest te kijken.

Blijf van Zwarte Piet af, dat is nu eens mijn standpunt. Al word ik, gezien mijn blogjes en twittergedrag, soms uitgescholden voor ‘multiculti’ en lid van de Linkse Kerk. Het zij zo, ze roepen maar. Maar van Zwarte Piet moeten ze afblijven. Wat een klinkklare onzin om daar discriminatie in te zien. Volgens mij hebben tegenstanders van Zwarte Piet een kronkel in de kop en last van een overactief correctie-syndroom. Zwarte Piet is helemaal niet discriminerend, een symbool moet een kleur hebben en dat is vanuit de historie nu eenmaal zwart. Ik ken meerdere verhalen waarom Piet nu juist zwart is, de juiste uitleg ken ik niet. Het kan me ook niet schelen. Als kind had ik daar helemaal geen associaties bij, niet met ras of geschiedenis, ook niet toen Nederland zich midden in ‘het moeras van het multiculturalisme’ bevond. Sprookjes, legendes en kinderavonturen staan voor mij helemaal buiten politieke tweespalt. Racisme is trouwens iets dat ik verfoei, al mogen culturele verschillen niet verbloemd worden. Maar dat kan heel goed zonder te oordelen. (Een verwijzing naar een blog van mij, hoe bij mij in het dorp (1976 in het oosten des Lands) de eerste ‘Zwarte Piet’ zijn intreden deed.)

Trouwens iedereen mag van mij tegen instituties aanschoppen. Het Koningshuis mag van mij ter discussie staan, al heb ik geen last van ze. Vaak zijn het mantra-achtige discussies, als ze maar met hun poten van Piet blijven. De kerk, voor mij geen heilig huisje, integendeel, maar ook daar moet tolerantie voorop staan en zolang dat het geval is, gelooft iedereen maar in zijn eigen sprookje. Maar poten af van Piet. En als voetballiefhebber durf ik zelfs het onaantastbare van het Nederlands Elftal in twijfel te trekken, al doe ik het niet graag. Maar wat moet, dat moet. Maar blijf van Zwarte Piet af, want je maakt je er onsterfelijk belachelijk mee. Het is een achterhoede gevecht zonder diepgang, dus de diepgang moet kunstmatig gecreëerd worden.

Een net zo’n heftige discussie wordt: Caraïbisch Carnaval is sexistisch

We belanden met Nederland in een moeras

En sinds vandaag weten we dat de VVD mijn standpunt steunt, want ze hebben, door hun afwachtende opstelling tegen weigerambtenaren, zichzelf de Zwarte Piet in handen gespeeld. Kan ik wel roepen, poten af van Zwarte Piet, De VVD zegt: ‘ We zwartepieten vooralsnog de poten.”

Het gedooggedrocht begint ook voor de VVD langzamerhand een heus instituut te worden.