Begrip, van de dag (157) Aardse nietigheid

 

 

 

AARDSE NIETIGHEID

 

,,De Aarde is onze wieg waar we uit moeten.” Dat is nogal een uitspraak, maar hij wordt dan ook gedaan door Andr├ę Kuipers en die kan het weten. (Trouw, zaterdag 23 april 2016; Sorry, geen link mogelijk op dit moment) Als je eenmaal een tijdje tochtjes hebt gemaakt rondom de Aarde kom je blijkbaar tot dat soort inzichten. Nu hoor ik zeker niet tot die categorie mensen die met zekerheid beweren dat de landing op de maan allemaal trucage is. Integendeel, met enig inzicht in de mensheid geloof ik echt dat het verleggen van grenzen een substantieel deel is in de menselijke aard . Maar op dit vlak pas ik vriendelijk. Star Trek vind ik al een hele vervelende serie en dat zal wel niet voor niets zijn.

Al draaiend rond de Aarde is Kuipers tot de slotsom gekomen dat de Aarde slechts een bolletje is in het grote geheel. Ondanks dat het mooi is, vindt ook Kuipers het ook niet meer dan een bolletje. De mens moet evolueren naar meer, want de Aarde is kwetsbaar. Niet alleen voor een toevallig langskomende komeet, maar vooral door ons eigen toedoen. We moeten ons gaan toeleggen op het exploreren van de Melkweg om als mens te overleven. Door zijn verblijf in de ruimte is Kuipers de nietigheid van de mens en misschien zichzelf gaan ervaren. Ik heb daar minder voor nodig. Ik voel me al nietig bij een poging de relativiteitstheorie van Einstein te doorgronden en de onlangs ontdekte zwaartekrachtgolven, om maar wat te noemen. Of wat te denken van onze gezamenlijke beperktheid om iets van deze Aarde te maken voor alle mensen. Nietigheid troef.

En natuurlijk vind ik het ook mooi om de sterrenhemel te zien op een echte manier. Ik herinner me na afloop van een eindexamenfeestje in 1984 dat de stroom enige uren uitviel. Het was helder weer en dan zie je echt wat anders dan alleen een steelpannetje. Deze zomer hoop ik in Spanje en Portugal ook wat mooie en heldere nachten mee te maken. Mijn hersenen kunnen een verblijf in de ruimte echt niet aan en dat is geen ramp hoor. De eerstkomende generaties zullen vooral nog op moeder Aarde vertoeven. Voor mij zal de Aarde niet alleen mijn wieg betekenen, maar gelukkig ook mijn graf.

Begrip, van de dag (119) Zwaartekrachtgolven

 

 

 

ZWAARTEKRACHTGOLVEN

 

Als je met het vliegtuig van Amsterdam naar Bangkok vliegt is er sprake van een tijdsverschil, maar ook van een cultuurverschil. Dat merken we allemaal als we met het vliegtuig naar verre oorden gaan. Een paar uur verder en een wereld van verschil, allemaal op die ene aardbol. Het is allemaal maar relatief. Als dat vliegtuig dan ook nog eens harder gaat dan de snelheid van het licht, of is het nu geluid, dan win je ook nog eens tijd en kom je in een andere dimensie. Die winstfactor in het groot, dus het hele sterrenstelsel erbij betrekkend dan kunnen we de relativiteit omschrijven als: E=MC2. Zie hier de (speciale) relativiteitstheorie van Albert Einstein.

De nauwkeurige lezer heeft het al lang door, ik begrijp er geen hol van en ik schaam me er niet voor. Mijn natuurkundige kennis blijft al steken ver voordat de elektriciteit gemeengoed werd. Ik weet dat met een druk op de knop het licht aan gaat en de computer werkt om stomme stukjes te schrijven die ik dan ook nog wereldkundig kan maken. De toepassingsmogelijkheden van de kennis van Einstein zijn me al helemaal niet duidelijk, al dicht ik mezelf een groot gevoel van relativieitszin toe. En daar hoef je helemaal geen beta-student voor te zijn, misschien juist wel niet. Ik vind het namelijk best geinig over hele wezenlijke zaken, helemaal niets te begrijpen. Dat het allemaal wezenlijke zaken zijn onderschrijf ik met mijn gebrek aan kennis dan weer wel.

Ik vond het daarom zo ontzettend magnifiek dat hele hordes wetenschappers bijna kinderlijk enthousiast waren toen de relativiteitstheorie van Einstein voor een deel bewezen werd. We hebben ontdekt dat anderhalf miljard jaar geleden twee sterren tegen elkaar zijn gebotst en er iets met die energiemassa is gebeurd waardoor we nu zwaartekrachtgolven kunnen waarnemen. Ik zeg met nadruk ‘we hebben ontdekt’ omdat als je mee kunt varen op de overwinningsroes je altijd spreekt over we en niet over ze. Natuurlijk begrijp ik er weer niets van, maar ik kan me het enthousiasme wel voorstellen. Dat moet iets zijn als voor een Feyenoordfan die na bijna twintig jaar ziet dat de mooiste club van Nederland weer eens kampioen wordt.