Begrip, van de dag (195) The years of…..

 

 

 

THE YEARS OF….

 

Boris is niet meer. Althans niet meer zo publiek als de afgelopen weken, maanden of voor Londen zelfs jaren. Als ik bovenstaande afbeelding mag geloven is hij bezig met zijn memoires, of althans een deel ervan. Ik gun hem nog vele jaren in gezondheid, dat wel. Dat een leider zijn meer is dan de pias uithangen of een recalcitrant managementboek lezen en zoeken naar commitment om macht te werven, maakt niet uit bij wie. Dit weet Boris nu en heeft zijn knikkers geteld. The Years of a Clown is dus in de maak. Ongetwijfeld zal het een bestseller worden. Maar ik zie een markt.

Donald Trump gaat in retraite en komt met het fenomenale boek The Years of a Devil. Er is genoeg stof en er zullen genoeg geboden zijn die Donald heeft overtreden. Poetin graaft zich bio met The Years of a Tsar. Erdogan kijkt terug op zijn reactionaire periode en met Atha Türk meekijkend over zijn schouder produceert hij The years of a Sultan. Marine Le Pen schrijft duaal mee met Poetin, immers haar grote financier en komt met The Years of a csarina. En wat te denken van onze eigen Geert? Wanneer zou The Years of a lunatic in de schrappen liggen. Of Mark Rutte met The Years of Chameleon.

Ik voorzie in de nabije toekomst een hausse aan veelzeggende (auto)biografieën en misschien wel hoogstaande literatuur. Daarna komt er een periode van hard werken, ook voor politici. Er moet puin geruimd worden en er is geen tijd voor gevaarlijke paljasserij. Dus laten we ons verheugen op mooie boeken, daarna zal het minder worden. Overigens als er zich fanclubs verzamelen rond een van bovenstaande auteurs naar aanleiding van hun boeken, dan is dat de groep die je moet wantrouwen.

Begrip, van de dag (185) Waar is Silvio

 

 

 

WAAR IS SILVIO

Ik moest vandaag in een keer aan Silvio denken. Nu zijn er gelukkig heel veel dagen dat ik niet aan Silvio denk. Denkend aan Berluconi gaan bij mij de misantropische sluizen wijd open. Liever heb ik dat niet. Ik denk liever niet aan bevriende staatshoofden die bunga bunga party’s geven met minderjarige meisjes gefinancierd met gestolen en/of overheidsgeld. Bovendien moet je in deze dagen nog oppassen met het beledigen van zogenaamd bevriende staatshoofden. Gelukkig is Berlusconi geen staatshoofd meer. Maar waar is Silvio dan wel. Ik hoor niets meer van hem.

In een tijd dat mafkezen, rechtsextremisten, populisten en blinde machtshonger in veel (Europese) landen naar de macht probeert te grijpen of in ieder geval een machtsfactor van belang lijkt te worden, is het in Italië relatief rustig. Ik weet niet of de media andere gekken belangrijker vindt. Poetin, Erdogan, Trump, Le Pen, Wilders om er maar een aantal te noemen, staan nog wel te vaak in de krant. Silvio niet meer. Wat doet Silvio tegenwoordig? Zijn kleine Silvio in conditie houden met Viagra om zijn eeuwige jeugd te bewijzen? Een coup voorbereiden om samen met Poetin een supranationaal bunga bunga party te houden met een geitenafdeling voor iemand in Turkije? (Oef, mijn vakantiebestemming naar dat land kan ik voorlopig op mijn buik schrijven)

De vraag kwam bij me boven toen ik las dat een relatief onbekende frisse dame van 55 jaar de mogelijke burgemeester van Rome gaat worden. Mevrouw Raggi is van de school van Beppe Grillo en zit in de gemeenteraad van Roma. Grillo is een cabaretier die de Italiaanse politiek op de hak nam en omdat het niets was, is en wordt, zelf maar een politieke protestbeweging is gestart. Of mevrouw Raggi grappig is, politiek betrouwbaar en idioten kan weren, ik weet het niet. Mijn zegen heeft mevrouw Raggi zeker. Dat neemt niet weg dat ik nog steeds niet weet waar Silvio is.

 

Begrip, van de dag (137) Tip voor Wilders

 

 

 

TIP VOOR WILDERS

 

Het is weer eens chaos in België. Dat is een bekende kreet voor menigeen, voor de Belgen zelf op de eerste plaats. Onze Zuiderburen zijn meegegaan in de vaart der volkeren en hebben besloten om elektronisch tol te gaan heffen, in eerste instantie op vrachtwagens. Hiertoe dient iedere camion voorzien te worden van een kastje dat de aanwezigheid van de wagen kan registreren en een gepeperde rekening naar de transporteur sturen. Een transporteur met 74 vrachtwagens verwacht een extra kostenpost, buiten de aanschaf van de kastjes, van €300.000, – per jaar. 1 april moet alles operatief zijn, maar……u voelt hem al aan. Er zijn niet genoeg kastjes, de software voldoet niet en de tarieven zijn een weerbarstige weerspiegeling van de Belgische volksaard met Waalse, Vlaamse en Brusselse tarieven. Kortom het werkt niet, maar vanaf 1 april worden de boetes geïnd als je zonder Belgisch kastje over het beton in België rijdt.

Met verbazing hoorde ik een internationaal chauffeur aan die vijf kastjes in zijn cabine geplaatst heeft. Een voor Duitsland, voor Oostenrijk, Zwitserland, de vierde is me ontschoten en nu, het grootste kastje voor België met de ingewikkelde software die het niet doet. Overal moet tol betaald worden om de staatskas te spekken, in het gunstigste geval voor verbetering van de wegen en ten faveure van milieumaatregelen. Hoezo Europa?

Nu laat ik mijn onderbuik ook maar eens spreken, dat schijnt erg hip te zijn. Als we een goede logistiek in Europa gaan afbreken door allerlei benepen maatregelen, dan is het ook niet raar dat we grote problemen met Syrië, Rusland en al die andere brandhaarden niet kunnen oplossen. Hoe kunnen we in godesnaam vluchtelingproblematiek en terrorismebestrijding te lijf gaan als we in toenemende mate regionaal gaan denken. Ik heb een tip voor mijnheer Wilders om eens van zijn standaard riedel af te komen en iets nieuws te proberen. Nu eens niet moslims, terroristen, Grieken, Turken en vluchtelingen. We gaan de buren pesten, de Duitsers en de Belgen. Er komt geen Duitser en Belg meer in ons land zonder wegentaks te betalen. Oog om oog, tand om tand. Dan ook maar minder, minder en nog eens minder Duitsers en Belgen, blijven we echt lekker onder ons.

Begrip, van de dag (136) Fatsoenspiemels

 

 

 

FATSOENSPIEMELS

 

Vandaag stond ik stil bij een vergeten groep in Nederland. Hoe groot de groep is weet ik niet, maar ik sluit niet uit dat het misschien wel 30% van de bevolking kan zijn. De groep die het allemaal niet zo goed begrijpt, misschien wel bang is of in ieder geval conservatief. De groep die eigenlijk het liefste heeft dat alles zijn gangetje blijft gaan zoals ze het al decennialang gewend zijn en nog jarenlang willen volhouden. De groep die dus vanzelfsprekend ook bang, en dus tegen de komst van grote groepen vluchtelingen is. Maar ook een groep die heel welwillend de buurman groet, bij de plaatselijke voetbalvereniging vrijwilligerswerk doet en bovenal heel netjes is opgevoed. Ze hanteren omgangsvormen waarbij schelden, vloeken of gebrek aan respect niet geaccepteerd wordt. Maar ze zijn wel bang.

Deze groep wordt niet vertegenwoordigd. Want de PVV balanceert met betrekking tot omgangsvormen altijd op het randje, vaak erover heen. Als we het over respect hebben dan is het wegzetten van MINDER, MINDER, MINDER ver over de grens. Daar gaat de rechter zich over buigen. Maar erger dan de PVV zijn natuurlijk een groot deel van de aanhangers. Dit zijn vaak ook hele bange mensen die het niet goed begrijpen en bang zijn. Zij zetten hun angst om in boosheid, wat zeg ik ongebreidelde woede. Bovendien hebben ze omgangsvormen van een Neanderthaler. Het zijn natuurlijk geen leden van de PVV. Wie zijn dat wel trouwens? Ze zijn wel de stoottroepen van Wilders neem ik aan. Ik heb Wilders namelijk nooit openlijk en regelmatig horen ageren tegen de seksuele agressie van hen die overal een piemel in willen als het gaat om ‘Gutmenschen’ of in ieder geval andersdenkenden.

Die brave, bange, ietwat xenofobe mensen voelen zich vast niet gerepresenteerd door die bende van verbale verkrachters, met de PVV aan de zijlijn toekijkend. Overigens het massaal en hysterisch roepen van ‘Daar moet een piemel in’ heeft nog nooit bewezen dat daarmee denkpatronen veranderen of anderszins gezond is voor de mensheid. Een appel is gezond, maar dat wordt nooit geroepen. ‘Daar moet een appel in?’ Als dat nu geroepen wordt bij een dorpsactie tegen vluchtelingen, zou Wilders volgens mij nog veel meer aanhang hebben. Zolang die Neanderthalers nog geen fatsoenspiemels zijn, haal ik nog opgelucht adem.

Begrip, van de dag (106) Internetdispuut

volkskrantblog

 

INTERNETDISPUUT

 

Ik ben geen ruziezoeker op internet en ook mijn verschijning in reallife heeft me tot nu toe weinig heftige ruzies opgeleverd. En toch na ruim 15 jaar internet heb ik al menig robbertje gevochten met deze of gene. Op de sociale media, of dat nu Twitter, Facebook of een bloggerscollectief is geweest, waren het aanvankelijk vooral links/rechts disputen. Links/rechts-verschillen gaan tegenwoordig vooral over de mate waarin je wel of niet politiek correct bent. Bij een kritisch stukje over mijnheer Wilders was ik multiculti en bij de zwartepietendiscussie een domme racist met een eenkennig witte boze mannenblik op de wereld. Heden ten dage, als je een genuanceerd standpunt hebt over de huidige problemen over vluchtelingen, word je van beide kant geattaqueerd. Of erger nog, genegeerd want je past niet in het hokje om weggezet en uitgescholden te worden.

Voor de lezers die me kennen van het Volkskrantblog moet dit bekend overkomen. Dit is voor mij ook de reden geweest om niet over te gaan naar het volgens mij succesvolle OBA, een bloggersinitiatief toen het Volkskrantblog opgeheven werd. Onder het mom van het vrije woord moest ik maar de kanker krijgen. Wij Nederlanders zijn namelijk erg gecharmeerd van schelden met ziektes, maar dit terzijde. Het vrije woord was ook voor het Volkskrantblog en ook haar opvolger OBA toen belangrijker dan een beetje respect. Ik zoek het wel uit als vrije vogel dacht ik toen. Het gevolg is dat ik hierdoor honderden hits per maand en vele reacties en interacties heb gemist, maar de ruzies verminderden wel.

Laatst was er echter weer zo’n mannetje die me betichtte van mislukt intellectualisme, ik was tevens een boer en moest maar voor ‘mijn wijkbladje’ schrijven. Het zijn inderdaad veelal boze witte mannen die zich tot dit soort ruziemaakpraktijken uitgenodigd voelen. In de puberteit zijn het vooral meisjes die elkaar via de sociale media afmaken, maar bij volwassenen zijn het meer mijn soort mensen. Ik vraag me af hoe zo’n persoon in elkaar zit. De hele dag gewerkt, de piepers van moeder de vrouw achter de kiezen en dan na het kijken van een ondeugend filmpje op internet even stoom afblazen door ziektes en andere onwelgevalligheden in cyberspace te gooien? Je denkt de mensheid een beetje te begrijpen, maar iedere keer ontdek je dat de Allesbestierende rare kostgangers heeft gecreëerd.

 

 

Kakelkrant van Sprakeloos 77 DE PVV-FABRICAGE

DE ONDERBUIK

 

We hebben het heel vaak over de onderbuik van de maatschappij. Mij is in letterlijke zin nooit duidelijk geworden of we daarmee het lagere gedeelte van het darmstelsel bedoelen of meer wijzen op het driftleven dat door testosteron en oestrogenen op gang wordt gebracht. In het beeldende spraakgebruik is het klip en klaar wat we ermee willen uitdrukken. Iedere samenleving heeft die onderbuik, maar ook ieder mens heeft een stukje van die onderbuik. De mate waarin we de onderbuik aanspreken hangt af van de persoonlijkheid, de maatschappelijke omstandigheden in zijn algemeenheid en de sociale omstandigheden waarin mensen verkeren. Deze schakering van ‘onderbuiken’ zorgen samen voor het maatschappelijke onderbuikgevoel. De mate waarin de individuele ratio het onderbuik gevoel toelaat, is ook mede afhankelijk van de maatschappelijke ruimte en omstandigheden van dat moment. In mijn optiek is het onderbuikgevoel altijd aanwezig, zowel individueel als maatschappelijk. Het systematisch ontkennen ervan brengt de mens in disbalans, het brengt eveneens de maatschappij in disbalans. De onderbuik moet een signaalfunctie hebben van datgene dat er ook is. Ieder mens moet op zijn tijd luisteren naar dat onderbuik gevoel en met die kennis jezelf een beetje bijsturen. Andersom is echter heel gevaarlijk. De onderbuik is niet richtinggevend en mag je ratio nooit buitenspel zetten.

 

DE BLOGGER EN DE PVV

 

Laat ik heel duidelijk zijn, ik heb niets met de PVV, helemaal niets. In mijn bloggersverleden heb ik me eens voorgenomen een jaar lang de PVV en Geert Wilders niet te benoemen in mijn stukjes. Een soort zelfopgelegde cordon sanitaire of zelfcensuur. Met de kennis van nu zou ik mezelf dus kunnen betrappen op het ontkennen van het onderbuikgevoel. Dat is het echter niet alleen geweest, want de discussies die het opleverden waren van een zeer belabberd niveau. De meeste PVV aanhangers die reageerden, hadden een eigen riedel die ik zou willen omschrijven met een repeterende diarree aanval. Maar ook de meeste Gutmenschen of multiculti’s, zoals ze genoemd worden, kwamen niet veel verder dan PVV-aanhangers wegzetten als domme Tokkies of white trash. Ze hadden blijkbaar nog niet van de onderbuik gehoord of ze ontkenden het systematisch. Tegenwoordig benoem ik Wilders en de PVV wel, maar inhoudelijk heeft het niet zoveel om het lijf. Want de PVV heeft op veel fronten inhoudelijk niet zoveel bij te zetten in het debat. Sterker nog hun retoriek betreft slechts hoofdthema’s die ze vanuit de onderbuik regisseren en daarmee zetten ze de ratio buitenspel. Als we alleen al kijken naar het stemgedrag van de PVV-parlementariërs, dat komt niet overeen met wat ze beweren met name op het gebied van zorg. Het is niet belangrijk want migranten, Europa en de weerzin tegen de politieke elite zijn de hoofdthema’s en het legt ze geen windeieren. Bij de laatste peilingen zelfs 41 zetels, mijn blogjes ten spijt.

 

ANALYSE VAN MIJN EIGEN ONBEHAGEN

 

In mijn leven kan ik ook voorbeelden noemen die refereren aan mijn onderbuikgevoelens. Een van de oudste leen ik even van mijn broer, tweede helft jaren tachtig woonachtig in Amsterdam. Hij mocht bij de aangifte van een fietsendiefstal met geweld niet benoemen dat de heroïnejunk van Antilliaanse of Surinaams afkomst was. Lijkt me nogal handig bij de opsporing. Dezelfde broer kreeg een gastles van toenmalig fractievoorzitter van GroenLinks Rabbae over wat de lerarenopleiding moest doen om de integratie van allochtonen in het onderwijs te verbeteren. Toen mijn broer het waagde om te vragen wat de scholieren en studenten van allochtone afkomst zelf moesten doen, werd hij publiekelijk weggezet als racist. In dezelfde periode in Nijmegen was ik lid van de Jonge Socialisten en we deden verkiezingsonderzoek bij de gemeenteraadsverkiezingen. Hoe stemt een bepaalde wijk en zijn hier veranderingen in waar te nemen? Nijmegen-Oost stond bekend om een grote aanhang onder GroenLinks en tegen de landelijke trend in verloren ze substantieel veel stemmen. Vreemd, dachten we toen, wat is er veranderd? In die periode was er in de nabijgelegen kazerne een AZC gekomen, het aantal fietsendiefstallen was enorm toegenomen. Van andere delicten heb ik geen weet. We hebben niet kunnen onderzoeken of er een causaal verband is geweest, maar het blijft me bij. Zo’n tien jaar geleden, een AZC in Vught is er niet gekomen na juridisch protest van een villawijk. Op zijn minst vreemd. In de dagelijkse beroepspraktijk merk ik vaak dat goed gekwalificeerde jongeren van Turkse of Marokkaanse komaf niet aan de slag komen. Waarom? Het vermoeden bestaat dat de reden is dat hun sollicitatieformulier niet wordt opgesierd met Jan Janssen of Anneke de Jong. Discriminatie is al jaren nadrukkelijk aanwezig, zonder dat dit hard gemaakt kan worden. Mijn conclusie is dat de gewenste integratie niet geslaagd is en het uitblijven van successen, of in ieder geval voldoende successen, reden is om uit elkaar te groeien en tegenover elkaar komen te staan. En toegegeven de PVV probeert dit te vergroten. Maar de integratie moest vooral plaatsvinden in de mindere buurten van Nederland met de mensen die in de zogenaamde witte maatschappij van Nederlanders al aan de onderkant zaten. Het aantal allochtonen – ik weet dat dit begrip al weer ouderwets is, maar het maakt wel duidelijk wat ik bedoel – in Wassenaar, Naarden, Bussum, Vught of de spreekwoordelijke grachtengordel is beperkt gebleven. De offers moesten gebracht worden door de mensen die het minste bij te zetten hadden en de mooie-woordenfabricage kwam van hen die het wel wisten te vertellen, maar door geld en/of opleiding alleen de lusten verkondigden, maar niet de lasten droegen.
Juist deze discrepantie tussen maatschappelijk- en culturele elite en een belangrijk deel van de rest van de samenleving zou ik willen benoemen als de onverschilligheid van de elite en de gevestigde orde. Die onverschilligheid werkte zolang de problemen niet groot genoeg waren en/of mensen nog mogelijkheden hadden om de veranderende wijken te ontvluchten naar Almere, Purmerend of welke toevluchtsoorden dan ook. De elite kreeg pas last van hun eigen wegkijkgedrag toen de problemen met niet geïntegreerde allochtonen te groot werden en de reactie van hen die er last van hebben hen niet welgevallig was.
Laat dit vooral een les zijn voor de huidige toestroom van vluchtelingen. Integreren, eisen stellen en kansen bieden, is de enige manier om succesvol samen te leven met elkaar. Dit heeft niets te maken met het niet behouden van de eigenheid. Dus je niet laten leiden door het populisme van Wilders’ veronderstelde testosteronbommen die massaal naar Nederland komen. Voor Wilders is dit weer zo’n repeterende diarreebom om de dialoog te bevuilen, maar leer er wel van wie de lasten moeten dragen.

PVV-FABRICAGE

In mijn optiek is de PVV er goed in geslaagd om aanhang te winnen bij een deel van de kansarmen, maar ook bij hen die zich in de nabije toekomst niet kunnen handhaven in een globaliserende samenleving. Zij die niet even gemakkelijk in Brussel, New York of elders de expat kunnen uithangen, zij die de talen niet spreken, zij die zien dat goedlopende fabrieken sluiten naar andere (Europese) landen, zij die in wijken hun eigen vertrouwde levenswijze zien veranderen, maar geen kans hebben om te veranderen of vluchten. Als dan de participatiesamenleving ook nog wordt uitgeroepen, waarbij hulp voor ouderen of kinderen met een handicap niet meer vanzelfsprekend is, kweek je PVV-ers. De PVV weet hier handig op in te spelen, maar wordt wel heel gemakkelijk geholpen door de gevestigde politieke elite. De PVV mag dan poep uitbraken in veel gevallen, vrienden zijn met antisemitische clubs in het buitenland en zich ronduit discriminerend en ontwrichtend opstellen naar de Nederlandse samenleving, zij zijn niet alleen verantwoordelijk voor hun eigen succes.

ONTMANTELEN VAN DE PVV FABRIEK

De vraag moet niet zijn bij de ‘andere partijen’ wat te doen met de PVV. De vraag moet zijn wat doen we nu met de actuele problemen, zonder de lasten eenzijdig neer te leggen bij hen die het niet kunnen (of misschien niet willen). Dus niet ontwijken van aanrandingszaken in Keulen en Stockholm, niet de vergelijkingen gaan maken met seksueel geweld dat ook in de Europese samenleving bestaat en daarmee de ernst ontkennen en de angst in de samenleving vergroten. Dit zijn immers separate problemen en zelfs grootheden, dus pak die ook onafhankelijk van elkaar aan. Ik zou zelfs de Zwartepietendiscussie in deze kunnen aandragen, maar die vind ik gezien de ernst van de Europese problematiek rondom de migratiestromen en de groei van de PVV te onbenullig.

Ik vraag me wel eens af of je wetenschappelijk de volgende vergelijking kunt maken: ,,Op individueel niveau wordt vaak gezegd dat je pas van een ander kunt houden, als je van jezelf kunt houden!” Zou je kunnen stellen dat een samenleving pas kan integreren, als het van zichzelf houdt of in ieder geval de eigen waarden en normen kan waarderen en uitdragen. Ik hoef niet op zoek naar een Nederlandse identiteit, daar had Maxima al gelijk in, die bestaat niet en als die al bestaat is die al weer veranderd op het moment dat ze gedefinieerd wordt.

Begrip, van de dag (40) Wegkijken

 

WEGKIJKEN

Al snel sijpelden gisteravond de eerste berichten binnen dat er iets gaande is in Parijs. Naast de sociale media is dan toch de televisie je bron van informatie. Na ongeloof en verbijstering is de eerste reactie wegkijken, wegdenken en weghoren. Dit kan en mag niet waar zijn. Als je de rationaliteit erbij haalt, weet je hoe de wereld in elkaar zit en bijna geen enkele Midden-Oostendeskundige, terrorisme-wetenschapper of politicoloog kan de complexiteit van de werkelijkheid nog duiden. Heel ontmoedigend dus. Als de beelden langer duren en de werkelijkheid dringt tot je door, besef je dat de journalisten die verslag doen van de actualiteit ook maar herhalen, open deuren intrappen en geruchten herhalen en ontkennen. Je kunt het ze niet kwalijk nemen, maar je wilt het niet horen.

De dag erna komen de reacties van solidariteit, met de slachtoffers en het Franse volk. Hashtags met #porteouverte #jesuisunParisien en zo meer, geven uiting hieraan. Het is gratuit, maar wat moet je anders? Moet ik ook met de Franse vlag over mijn kop op Facebook staan. Een Franse vlag nota bene, terwijl een veel gemaakte grap is (of was): ‘Frankrijk een prachtig land, jammer dat er Fransen wonen’. Ik wil niet met een Franse vlag in de openbaarheid, ik wil het niet zien. En nog veel erger zijn de discussies over de islam. Mijnheer Wilders en vele met hem zien de oorzaak louter in het islamitische geloof. Ze zaaien daarbij haat en gebruiken almaar dezelfde mantra’s. Het lijkt wel een geloof an sich. Ik wil het niet horen, ik moet hierbij wel wegkijken.

Maar wat als je wegkijkt? Wat zie je dan? Kun je wegkijken, wegdenken en weghoren tegelijk? Ik niet. Maar waar moet ik me op richten? Op de fiere woorden van Hollande, Rutte of de burgemeesters van de grote steden in Nederland? Op de groeiende paranoia die ieder Noord-Afrikaan en iedere hoofddoek verdacht maakt, want we moeten immers alert zijn? Op de bekeringen van de toenemende PVV’ers onder ons, die luidkeels gehoor geven aan de angst die gezaaid wordt? Geen van deze zaken staan me aan. Maar wegkijken in het totale niets, is al helemaal geen alternatief, dan nog liever met een Franse vlag over mijn Facebookkop.

Begrip, van de dag (27) Domme mensen

 

DOMME MENSEN

Vandaag kwam er weer zo’n artikel langs op internet met als strekking dat PVV-ers domme mensen zijn. Gekscherend werd reclame gemaakt om eens een PVV-er in huis te nemen. (tekst ook integraal hieronder). Het wegzetten van grote groepen door ze dom, kortzichtig en xenofoob te noemen, heeft iets giftigs en denigrerends en in die combinatie levensgevaarlijk. Eigenlijk wilde ik de titel van dit stukje ‘De PVV-ers fabricage-lijn’ noemen. Ik doel daarmee op de geminimaliseerde linkse partijen en de grachtengordel die zich het meest schuldig maakt om anderen weg te zetten. Maar behalve ikzelf, begrijpt niemand dit, want iedereen is natuurlijk te dom.

Voor de goede orde, ik vind de PVV een hele gevaarlijke partij met een belachelijk gedachtengoed die hele verkeerde mensen aantrekt. Mensen die zonder de PVV er ook wel zouden zijn, maar nu een spreekbuis krijgen. Het ergste is misschien wel het enorme kiezersbedrog dat Wilders en de zijnen plegen, want in hun stemgedrag zijn ze er helemaal niet voor de gewone man die genoeg heeft van de ‘Haagsche Linksche praatjes.’ Hun stemgedrag is economisch heel erg rechts, wat Fleur Agema ook zegt over onze ouderen en hoe de PVV daar voor wil opkomen. Misschien is het een beetje dom van veel PVV-stemmers om dat niet te doorzien. Aan de andere kant, ook ik met sociaaldemocratische ideeën heb gestemd op de PvdA. Ik ben bedrogen uitgekomen.

Als we nu eens niet meer spreken over de domme achterlijke PVV-stemmers, maar over bezorgde burgers die mogelijk minder kansrijk en kosmopolitisch zijn, dan lukt het de zogenaamde elite het misschien om met meer mededogen over deze groep te spreken in plaats van ze alleen maar groter te maken met hun arrogante gedrag. Als het nodig is, mogen mensen met meer kansen, opleiding en geld best wel een beetje paternalistisch zijn, maar het is oliedom om mensen massaal weg te zetten als Tokkies. Dat is nog veel dommer de Tokkies die ze beschimpen, juist omdat zij het zogenaamd zouden moeten weten. Ieder artikel zoals ik hierboven aanhaal, iedere domme opmerking van mensen zoals Jeroen Pauw en veel van zijn gasten, die niet de onwelriekende geur van Wilders aanpakken, maar hun stemmers werkt averechts. Zolang dat gebeurt bezig ik de term ‘grachtengordel-fasicme’, en dat is nog dommer dan de grachtengordel en alle Tokkies bij elkaar.

tekst van bovenstaande artikel:

De kranten staan vol over vluchtelingen. Als je de radio of de tv aanzet, vliegen de Syriërs je om de oren. Het vluchtelingendebat domineert de lunch-conversatie en de borrelpraat. Eigenlijk is dat helemaal niet eerlijk. Want er is een steeds groter wordende groep Nederlanders die langzaam maar zeker steeds meer ontheemd raakt uit onze samenleving. De PVV’ers. Deze groep wordt helemaal ondergesneeuwd en dat is niet de bedoeling. Dat kan niet gebeuren in Nederland. Dat mag niet gebeuren in Nederland.

Vandaar ook mijn oproep: Neem een PVV’er in huis. Ik heb zelf al een poster opgehangen voor het raam, “PVV’ers zijn welkom.” Deze groep is bang, angstig. Ze herkennen hun vaderland niet meer, althans dat zeggen ze. We kunnen ons daar best een beetje empathisch tegenover opstellen. Het moet ook heel beangstigend zijn om ineens niet meer in je eigen land te wonen. De grote roerganger van de PVV zwerft zelf ook al tijden rond. dus met zo’n voorbeeld is het ook erg lastig volgen. Verder claimen ze bijna allemaal vervolgd te worden door de linkse kerk. Persoonlijk weet ik niet wat dat is, maar ja, ik ben niet religieus. Ik heb niet zoveel met mannen in jurken en helaas zijn die onontkoombaar in de monotheïstische religies.

Sinds een week heb ik nu een PVV’er in huis. Het is een alleraardigst mannetje. Vriendelijk, spreekt een wat moeilijk verstaanbaar dialect, dus communicatie blijft lastig. Maar hij eet gewoon wat de pot schaft. Al gromt hij wat bij pasta en boboti – hij smulde van de boerenkool. Die vloog er in ieder geval in. Hij kijkt graag TV en heeft als hobby reageren op NUjij. De Volkskrant en andere kranten wil hij niet lezen. Waarschijnlijk houdt hij meer van plaatjes kijken en wat minder tekst. Dus daarom hebben we nu een proefabonnement op de Telegraaf. Verder valt het op dat hij snel schrikt. Een filmpje op internet of een spannend artikel op GeenStijl en hij is uren van slag. We denken dat het komt door zijn oorlogstrauma. Wanneer hij schrikt, dan gaat hij schreeuwen en met zijn vinger wijzen. Recht in je gezicht. Hij brult dan heel snel dingen als vol is vol, of eigen volk eerst – maar dat zal wel de cultuur zijn. Zo is er ook iets met zwarte piet. Het is voor hem heel belangrijk, al ontbeert de discussie twee keer per week met name de argumenten waarom zwarte piet moet blijven.

Volgende week gaat hij weer weg, hij krijgt eindelijk een sociale huurwoning. Ik ga hem toch wel missen hoor. Ook al begreep ik maar een tiende van wat er uit zijn mond kwam, met al dat gebrabbel was het zelden stil in huis. Ik kan het echt aanraden, zo’n PVV’er. En wie weet, als meer mensen hun huis open zouden stellen, dan krijgen ze misschien wat meer mee over de Nederlandse samenleving. Dat is voor hen ook een stuk gemakkelijker later.

Begrip, van de dag (17) 446,2 miljoen

 

446,2 MILJOEN

Mijn smartphone plopte ervan op vanmiddag, dus er moest belangrijk nieuws zijn. De NOS-nieuwssite kwam met breaking nieuws. Nederland had weer eens een naheffing, dit keer van 446,2 miljoen euro, te betalen aan Europa. Dijsselbloem had er al rekening mee gehouden, want vorig jaar kwam dat grapje onverwacht en leidde tot veel consternatie. Maar waarom is het dan nieuws, denk ik dan? Het heeft vooral iets hyperigs, lekker stoken van een serieuze nieuwssite,  alles en iedereen kan weer los gaan over die bodemloze put die Europa heet.

Wat ik vooral niet begrijp, waarom zijn naheffingen nodig? Kun je dat niet gelijkmatiger verdelen? Het een en ander heeft te maken dat ons BNP sterker is gestegen dan verwacht, we zijn dus rijker geworden. Maar iedere maand zijn er cijfers bekend over huizenprijzen, werkeloosheid en economische groei. Ik zou die bijdragen meteen geïndexeerd willen zien. We weten precies wat de Grieken ons kosten tot achter de komma, we rekenen uit hoeveel de zorg per minuut kost en waar de armoedegrens tot achter de komma ligt. Waarom kan Europa hier geen rekening mee houden en hiermee voorkomend dat alles en iedereen op de achterste poten staat en Europa steeds minder leuk vindt.

Als Jeroen Dijsselbloem zich nu eens Merkelwaardig zou gedragen, zou hij zeggen: ,,Jullie krijgen dat geld pas onder een voorwaarde! Alles gaat naar de vluchtelingen in heel Europa.” Het kost ons geen drol, want we moesten toch betalen, Mark Rutte moet kleur bekennen en kan ideologisch niet tegen de PVV aanleunen en ‘last but not least’ Wilders wordt dubbel genaaid.  Hij moet toezien hoe onze zuurverdiende centen naar Europa gaan en bovendien wordt het nog uitgegeven aan ronddolende testosteronbommen en ander islamitisch gespuis. Volgens mij voorvoelde de nieuwsverschaffer, de NOS, reuring en vond het nodig mij met zo’n bericht tijdens het werk te storen.

Begrip, van de dag (16) Rob Geurst

 

ROB GEURST

Een bezorgde burger plaatste vandaag een advertentie in de Volkskrant en doet een oproep aan Geert Wilders. Rob Geurst vraagt hem echt aan Nederland te denken, om met oplossingen te komen en niet de verdeeldheid te prediken. Een mooie geste van de bezorgde partijloze ondernemer die navolging verdient, daar waar het politici na al die jaren nog steeds niet lukt. Ik ben ook een bezorgde burger, al jarenlang. Ook ik ben al jarenlang partijloos met name omdat geen enkele partij meer met vergezichten komt, maar wel met hijgerige korte termijn  standpunten of anderen de maat neemt.

Zelf heb ik niet het geld om zomaar een advertentie te zetten, maar ik heb wel een blog. Met dit blog wil ik Rob Geurst best ondersteunen, want ik deel zijn zorgen. Ik weet niet of we onder het genot van een biertje het met elkaar eens zullen worden, maar dat hoeft ook niet. Het feit dat we een gesprek zouden kunnen aangaan, geeft al voldoende ruimte om in gezamenlijkheid te zoeken naar een oplossing. Een oplossing voor problemen in Nederland. Alleen de poging zou al meer kunnen opleveren dan het streven van Wilders naar verdeeldheid. De angst regeert in Nederland, of erger nog de angst wordt misbruikt en gekanaliseerd om te regeren.

Het feit dat Rob Geurst mogelijk meer rechtse standpunten heeft dan ik, leidt bij de ondernemer niet tot de tunnelvisie om Geert Wilders te waarderen. Ontevredenheid bij mij over de linkse partijen en dan met name hun gebrek aan invoelendheid over wat er daadwerkelijk leeft onder Nederlanders heeft mijn verbondenheid met links geminimaliseerd. Met name de ontkenning van angst en negatieve gevoelens bij bepaalde bevolkingsgroepen en de ridiculisering ervan, is voor het mij het brevet van onvermogen van die partijen. Mijn ontevredenheid met links, naast maatschappelijke zorg zal nooit leiden tot enige empathie met Wilders. In die zin steun ik Rob Geurst.