49. SPIJBELEN IN DEN BOSCH uit de serie de kakelende 100

Af en toe heb je dat zo op je werk, een teamuitje met alle collega’s in den lande, zo’n 300 bij elkaar. Of je dat nu leuk vind of niet, het is min of meer een verplichting. Meestal is het best aardig. Vandaag landden we in Den Bosch in theater De Parade. ’s Morgens een serieus programma met de nieuwste organisatie-ontwikkelingen en een spreker met een inhoudelijk verhaal met betrekking tot het werk. Was interessant en leerzaam, hoewel in zo’n grote groep worden er toch steeds ludische werkvormen aangedragen. De softe sector zullen we maar zeggen, maar ik heb er echt een schijthekel aan. ’s Middags is meer de ontspanning, maar ook dat moet steevast gepaard gaan met iets interactiefs. Driewerf gadverdamme, dus ik spijbelde voordat de echte ontspanning begon. Geen nood, de Sint Jan, misschien wel de mooiste kerk van Nederland, was in de beurt. Een aantal collega’s ging ook.

twin towers in Den Bosch
Ik kijk dan altijd even naar het alziend oog in de toren. ,,Dat is ook het teken van de vrij-metselaars” wist een collega te melden. Hij wees ook op een kunstwerk tegen een van de pilaren van de toren. ,,Een getordeerd baldakijn” wist een man op leeftijd te vertellen. Hij bleek een gidsfunctie te hebben en wist heerlijk te vertellen over allerlei ins en outs van de Bosche Kathedraal. Bijvoorbeeld dat in 1584 de bliksem in de toren sloeg en dat de honderd meter hoge toren nooit meer is opgebouwd in de oude vorm van vanwege geldgebrek. Het geld dat gereserveerd was voor twee torens aan de voorkant, gelijk de Kölner Dom, werd gebruikt voor de restauratie van de de kerk. Speciaal wees de ‘oude baas’ op een brandschildering bij de hoofdingang dat dateert uit 2007. Een voorstelling van hel, vagevuur en hemel van kunstenaar Marc Mulders. Links onderin, in het hel-gedeelte, verbeeld het vliegtuig dat in de Twin Towers in New York is gevlogen. Recente geschiedenis versmelt zich met eeuwenoude katholieke symboliek waarover de man vertelde. In de 16e eeuw kwamen de torens er niet en juist op die plaats wordt in het raampje links onderin tot uitdrukking gebracht waar twee andere torens ruim vierhonderd jaar later zijn weggevaagd. Het uurtje spijbelen heeft veel opgeleverd, een heel nuttig uurtje.

Ik realiseer dat fotograferen ook een vak is dat ik niet beheers. Met veel moeite kan ik het vliegtuig op mijn eigen foto’s onderscheiden, terwijl het in het echt goed te zien was. Volledigheidshalve maar een foto van internet geplukt ter verduidelijking.

twin towers in Den Bosch 2

Kakelkrant van Sprakeloos 17: A Tribute to John and all the others (9/11)

 

Ik stel me zo voor, op 10 september 2011, een vreedzaam tafereel, in een modaal gezin. Man, vrouw en twee kinderen. Janette is medewerkster in een grote supermarkt, John is brandweerman en hun twee zonen, Mark en Pete, gaan naar de Highschool in één van de voorsteden van de Big Apple. Wat zullen ze eten? Fried chicken, salad en aardappelpuree en natuurlijk Diet Coke, want ze willen niet te dik worden. Bovendien houden ze van sport. Het aankomende weekend staat in het teken van de baseballgame op school, een grote happening. De jongens spelen mee en vader en moeder komen uiteraard hun kinderen aanmoedigen. Het is er niet van gekomen, door omstandigheden.

De volgende dag had John geen dienst, maar door de omstandigheden zijn alle brandweerlieden opgeroepen als ze al niet uit hun zelf kwamen. Sindsdien ziet het leven van John er anders uit, maar niet alleen van John, van veel New Yorkers. Eigenlijk is de hele wereld ingrijpend veranderd. Maar John is mogelijk een van de vele New Yorkers met een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) als gevolg van de aanslag op de Twin Towers. En dat is niet zo raar, want iedereen heeft de beelden waarschijnlijk nog helder in zijn geheugen staan.

Vandaag hoorde ik dat 70.000 New Yorkers lijden aan PTSS en het aantal zal nog toenemen, want de psychische aandoening kan nog jaren na een traumatische gebeurtenis opdoemen. Terecht is er veel aandacht voor en hulp zal nog tot in lengte van dagen beschikbaar moeten blijven.

Hoe zal het aantal PTSS gevallen in Bagdad zijn? Wat te denken van Afghanistan en Pakistan, bij de Palestijnen en Israeli’s. Is er in Libië op dit moment een epidemie van PTSS? Of Syrië? Kent iemand het boek Congo van David van Reybrouck? Een absolute aanrader, maar na lezing weet je dat er in het voormalige Zaïre en Rwanda het goed zoeken is mensen te vinden zonder een PTSS. Deze bescheiden lijst is gemakkelijk aan te vullen met actuele en minder actuele oorlogen.

Mijn conclusie is eigenlijk dat PTSS mogelijk volksziekte nummer één is. Misschien lijden er wel meer mensen aan PTSS dan aan de gevolgen van malaria? Ik durf het niet te zeggen. Ik heb de World Health Organisation er nog nooit zo over gehoord. Het zou een schone zaak zijn als ons kabinet zich hard gaat maken voor de mondiale bestrijding van PTSS. Maar was het niet onze minister van Volksgezondheid die psychiatrisch ziek zijn op een kwalijke manier bagatelliseerde, dus veel heil uit die hoek verwacht ik niet. Daarom kakel ik maar om aandacht. Aandacht voor allen die lijden aan PTSS. Op de eerste plaats natuurlijk alle New Yorkers omdat het morgen tien jaar geleden is dat Osama Bin Laden op een gruwelijke manier van zich deed spreken. Maar even zo goed aan alle andere wereldburgers die lijden aan PTSS, of ze dit nu zelf weten of niet.