40. We hebben geen Kelder uit de serie de kabbelende 100

Om te zeggen dat ik een feestbeest ben, nee! Lieden die dat beweren hebben een beperkte kijk op de mensheid in het algemeen en op mij in het bijzonder. Een enkele onverlaat heeft mij ooit een partypoeper genoemd. Misschien had ze gelijk. Feestelijk meedoen met de conventies is niet aan mij besteed. Het is niet uit arrogantie, maar ik heb in veel gevallen een hekel aan massa’s. Eén uitzondering is de gang naar De Kuip in Rotterdam, maar iedere gek zijn gebrek. Als het zogenaamd leuk moet zijn, ben ik niet op mijn allerbest. We zijn aanbeland in de feestmaand dus ik heb het zwaar. Het begint al met die overhypte terugkerende ellende van Serious Request. Over Sinterklaas en Zwarte Piet heb ik het niet eens. Dan komen de kerstdagen. Tegen de tijd dat de Top2000 zijn einde nadert ben ik een en al melancholie. Ik kan niet wachten op het nieuwe jaar.

20141224_142619

Dat was vroeger niet anders. Sinterklaas vond ik als kind geweldig, natuurlijk om de cadeautjes. Een massaal event als Serious Request bestond gelukkig niet. Goede gaven werden geacht vanuit jezelf te komen, daar hoefde je geen plaatje voor aan te vragen. Maar ook aan kerst heb ik geen bijzondere herinneringen. Dat was trouwens de enige keer dat ik naar de kerk moest. Niet omdat mijn ouders me het geloof wilde bijbrengen, maar puur om oppastechnische redenen. Oud & Nieuw werd pas echt interessant toen ik wat ouder werd. Echter waar ik wel goede herinneringen aan heb, zijn de voorbereidingen op het kerstfeest. De boom was een klus voor mijn moeder, daar bemoeide ik me niet mee. Ook de boodschappen halen kwam op de schouders van mijn moeder terecht. Tegenwoordig heet dat kerststress, ik heb het nooit waargenomen bij mijn moeder. Steevast liep ik, nadat ik uit school kwam, naar de kleine kelder in ons huis. Met de dag raakte die gevulder. Het was er gezellig druk vond ik. Die perceptie zal ongetwijfeld met mijn orale inslag te maken hebben. Het is niet voor niets dat ik nog steeds rook, maar nooit heb ik een hekel gehad aan lekker en veel eten. Ik denk dat mijn moeder mijn enthousiasme voor de gezellige kelder wel kon waarderen. Ze deed het tenminste niet voor niets. Nu zijn de rollen omgedraaid, maar we hebben geen kelder. De schuur is omgedoopt tot gezellige ruimte ter voorbereiding van de feestdagen. Beide kerstdagen komt er familie om een stukje gezelligheid weg te eten.

Happy Teeth meets Serious Request 2011

Serious Requist heeft mijn zegen. En dat is heel wat voor een potentieel azijnpisser. Zojuist heb ik €11, – gestort en vraag een nummer aan van Rowwen Hèze aan met de toepasselijke titel “Maria”. Nu is dat geen wereldschokkend bedrag, maar het is een bedrag met een bewogen geschiedenis. Ik denk dat dit om een verklaring vraagt.

Deze zomer was er een grote actie voor de Hoorn van Afrika via giro 555. Tegelijkertijd werd er een personalityshow gecreëerd rondom een stom dier. Ik zeg met klem stom, niet omdat het een dier is of omdat ik een hekel heb aan dieren, integendeel. Stom zeg ik omdat het dier de weg kwijt was geraakt en zand aanzag voor sneeuw. De oplettende lezer weet dat ik het dan heb over ons aller “Happy Feet”.

Voor de goede order, ik ben compleet psychisch gezond, maar als ik hoor dat minimaal €18.000, – nodig is om een pinguïn terug te laten zwemmen naar zijn roots, terwijl tegelijkertijd mensen bij bosjes sterven, ga ik compleet uit mijn plaat. Ik ga stuiteren en vind de hele wereld compleet mesjoche of op zijn minst autistisch.

Om dat negatieve gevoel een beetje te beteugelen heb ik maar een eigen actie opgestart onder de werktitel ‘Happy Teeth’. De werkwijze en voorwaarden staan op mijn blog dat ik toen schreef. Om mijn verhaal kort te houden, mijn actie is compleet mislukt. Ik zelf heb €9, – gedoneerd en mijn oudste zoon ook nog eens €1, 80 omdat hij niet kon leven met het feit dat zijn vader af en toe een weirdo is en bovendien teleurgesteld zou zijn over hierin alleen te staan. Ja, ik houd van mijn zoon.

Met Serious Requist 2011 in Leiden heb ik besloten het luttele bedrag te storten op het gironummer voor deze actie.

Om de stupiditeit van Happy Feet te accentueren hieronder voor de liefhebber mijn meest favoriete gedicht van Erik van Os:

Dag papegaai, zei de pinguïn
Dag papegaai, zei de papegaai
Nee, zei de pinguïn, jij moet dag pinguïn zeggen
Nee, zei de papegaai, jij moet dag pinguïn zeggen
Jij bent een papegaai, zei de pinguïn
Jij bent een papegaai, zei de papegaai
Stomme papegaai, zei de pinguïn
Stomme pinguïn, zei de papegaai

 Omdat €11, 00 misschien wat mager is, doe ik een voorstel. Als dit prachtige gedicht door één van de bewoners van het Glazen Huis  op een dragende wijze weet voor te dragen zal ik nog een bijdrage storten van €1, – ( x het aantal doelpunten dat Feyenoord dit seizoen gescoord heeft.) Ik tel er 34.

Dat de actie Happy Teeth mislukt is, kan ik meeleven. Wie stort er nu op een wildvreemd banknummer als het ook rechtstreeks kan. Mochten er per ongeluk mensen zijn die na lezing van dit blog alsnog storten op het nummer voor Happy Teeth, dan komt dat alsnog op de goede plek terecht beloofd.

Maria, de moeder aller moeder, voor #SR11

]