MACADOR De derde Portugese wandeling

 

Ik vond dat ik vandaag na het debacle van gisteren mezelf maar eens bij kop en kont moet pakken. Niet zeuren oftewel Choramingar. (Deze moest ik ff googelen, want stond niet in 20161127_143043mijn woordenboekje, zeurpiet trouwens wel. Ik ben vandaag dus geen maçador) Het is verdorie geen vakantie, maar een studiereis nota bene. Er moet gewerkt worden. Dat ik niet meteen alles en iedereen aanspreek om te tonen dat ik een paar woordjes Portugees kan wauwelen, is geen ramp. Zo zit deze mens niet in elkaar. Maar luisteren, kijken, dingen opvangen en meteen verwerken dat is het devies van vandaag. Dat schrijven we dan meteen in een schriftje en verwerken we ’s avonds op de computer. Het woord calvinisme komt bij me op. Zou dat in het Portugees eigenlijk wel bestaan? Mijn woordenboekje zegt ja, calvinismo! Ik waag te betwijfelen of meer dan 5 % van de Portugezen wel eens van dat woord heeft gehoord, laat staan het begrijpen.

 

20161127_143511Het doel van vandaag is Sintra, een plaatsje in de buurt van Lissabon, zo’n veertig minuten met de trein. Ik lees de opschriften in de trein en de woorden die ik niet ken en schrijf dat op. Boete (coima), wet (lei) en dat je tijd en geld kunt besparen. Dat laatste is blijkbaar niet alleen voor calvinisten, maar ook Portugezen vinden dat blijkbaar fijn. (poupe tempo e dinheiro) Ik deel de trein met Zweden, Japanners, Chinezen, Spanjaarden en Duitsers, dus en passant zoek ik dat maar eens even op. Ondertussen kijk ik ook naar buiten hoor en merk op dat Benfica, bekend van de voetbalclub, ook een wijk is. Een hele arme zelfs en even verder op schrik ik zelfs een beetje. (probeza = armoede). En zo vermaken we ons wel tot Sintra. Ledigheid is des duivels oor kussen, dus bij vermaak alleen blijft het niet vandaag. In Sintra, het buitenverblijf van de voormalige Portugese koningen, staan meerdere kastelen. Ik heb er geen zin in, maar besluit richting de tuinen van Montserrate 20161127_154933te lopen bij het gelijknamige kasteel. Het weer is prachtig en het valt me op dat de bladeren hier ook vallen, maar dat sommige bomen ook nog groen zijn. (blad is folha) Mijn gedachten (pensamentos) drijven naar de seizoenen, het is al herfst (o Outono), dat lijkt op het Franse automne. We pakken dan gelijk de Ivorno (winter), Primavera (lente) en Verão maar even mee. Ik heb helemaal niet door dat ik veel te hard loop gezien mijn slechte (mau) conditie, er zitten steile stukjes weg in. Bovendien niemand loopt (andar of caminhar) naar de toeristische trekpleister. Allemaal pakken ze het toeristenbusje bijna. Een beetje moe (cansado) kom ik boven en besluit de tuin de tuin te laten. Ik moet ook nog terug bedenk ik me. Mijn schriftje heeft al zo’n vijftig woorden bij elkaar, die ik ’s avonds nog wil verwerken.

 

20161127_172900Voor niets gaat de zon op en onder, wie Portugees wil leren moet van ander hout gesneden zijn, dus gewoon doorpokkelen. Ik maak mijn lijstje, inmiddels 70 woorden, die ik uiteraard ook nog even oefen. Hoe lang ze in mijn grijze massa blijven zitten is natuurlijk mede afhankelijk van mijn doorzettingsvermogen de komende tijd. Ik ben tevreden voor vandaag, ondanks de rugpijn (dores de costas) die nadrukkelijk aanwezig is, maar dat is misschien wel de prijs van calvinismo. Maar mij hoor je niet klagen, ik ben immers geen maçador.

 

 

54. MEDICIJN uit de serie de kabbelende 100

Je hebt van die dagen dat de drukte van het werk nadrukkelijk aanwezig is, zeker op maandag als de nachtrust gemiddeld toch al korter is, de to-do list alleen maar groeit en een aantal haastklussen aan je gemoedstoestand knaagt. Dan ga je er maar eens voor zitten en zet je je in standje automatische piloot. Dat is nooit goed, maar als je merkt dat de lamp in het kantoor uit gaat omdat alleen je vingers bewegen en wel heel snel op het toetsenbord, dan moet je te rade gaan. De sensoren reageren namelijk niet op die snelle minuscule bewegingen van je vingers, het lijkt namelijk dat er niemand is. Maar schijn bedriegt, want veel te lang achter elkaar houd je de rest van je lichaam stram met een zeurende rugpijn tot gevolg. De enige beweging is slechts een korte trip naar de buitendeur om te roken. Bovendien vergeet je voldoende water te nemen. Dan ben je blij dat je naar huis mag.

20151026_171123 1
In de auto van een collega kwam echter onverwacht het medicijn tegen rugpijn, tegen koppijn vanwege vochtgebrek en tegen het dood vogeltje in je bek vanwege te veel roken. De ondergaande zon in optima forma die de ‘bagger’ van de dag voor je laat verdwijnen achter de horizon in de vergetelheid van het donkerte die komen gaat. Je hoeft je overigens geen zorgen maken dat alles nu kwijt is, want de zon komt de volgende dag ook weer op en je kunt verder gaan met waar je gebleven bent. Ondanks de beweging van de auto lijken de foto’s enige scherpte te hebben. Of de prachtige realiteit ook via dit blog te delen is, vraag ik me af. Maar dat maakt me niet uit, net zoals doktersrecepten is ook dit recept in principe voor puur persoonlijk gebruik. Maar als je een beetje medicijn nodig denkt te hebben, neem het gerust.

20151026_171210