Begrip, van de dag (100) Dansende muggen

20160123_163534

DANSENDE MUGGEN

 

Bij het natuurvriendelijk in elkaar slaan van de tweede en laatste bank, keek ik af en toe vertwijfeld naar boven. Een beetje bank zit namelijk bij het ontleden nog best gedegen in elkaar en voor je alle onderdelen, stof bij stof, hout bij hout en ijzer bij ijzer, van elkaar losgetrokken hebt, ben je zo twee uur verder. Moedeloos werd ik er niet van, maar het kostte me veel inspanning. Het is nog niet helemaal klaar. Ik gunde me even de tijd om uit te hijgen en keek smekend naar boven of de goden me misschien te hulp wilde schieten. Ik kreeg geen antwoord van hen, maar zag wel muggen die in de lucht dwarrelden. Zij zijn zeker niet de hulptroepen bij het verantwoord demonteren van de bank, toch?

 

Eigenlijk best raar, het is half januari geweest, we hebben slechts een weekje winters weer gehad of iets dat ervoor door moest  gaan en er zijn al dansende muggen boven mijn hoofd. Ik had het al eerder gehoord dat er in november en zelfs in december nog muggen werden waargenomen. Ik mag dus concluderen dat de mug niet weg is geweest en nu al weer in hordes de mensheid proberen te pesten. Jawel, want even ordentelijk voor de camera poseren is er niet bij. Het koste me zeker vijf minuten en zeker 25 foto’s voordat ik mijn woorden visueel kon staven. Wat wil dat zeggen dat de mug zich niet houdt aan het protocol door ’s winters niet aanwezig te zijn?

 

Is de optie van een mogelijke muggenplaag wel meegenomen bij de milieutop in Parijs? Is dit het zoveelste bewijs dat de aarde aan het opwarmen is en dat muggen het hele jaar kunnen honkebonken om zich explosief voort te planten? Ik weet heel weinig van muggenseks en ik wil dat graag zo houden, maar als de muggen zich in januari al nadrukkelijk manifesteren, vrees ik dat het balsgedrag van dansende muggen binnenkort verplichte kost wordt voor de biologieles. Want wat willen ze ons duidelijk maken? Misschien wel: Wij nemen de aarde over. Ik ben heel erg tegen dansende muggen, dus het scheiden van afval door de bank te demonteren is eigenlijk een fantastische verzetsdaad. Ik ben trots op mezelf, ook al omdat dit mijn honderdste ‘begrip van de dag’ is.

De Haan van Avessadas

Wie heeft er tegenwoordig nog boerenroots? Mijn voorouders zijn uiteindelijk allemaal plattelanders, want in tegenstelling tot velen die beweren adellijk bloed te hebben, ben ik van eenvoudige afkomst. En het feit dat ik in Raalte ben opgegroeid, heeft als voordeel dat ik weet dat melk uit een koe komt en kippen eieren leggen, maar dat maakt mij nog geen boer. Dus ook ik moet erg wennen aan een kraaiende haan en nog wel op vakantie.

We bewoonden een prachtig huis in de buitengebieden van Noord-Portugal, zo’n 45 kilometer ten oosten van Porto. Weinig directe buren, maar vlak bij ons een oud Portugees echtpaar met een varken, een paar honden, kleinschalige druiventeelt en een paar kippen. En bij die kippen hoort een haan. Bij de dageraad doet hij trouw zijn plicht en menig ochtend worden we even wakker. Meestal slapen we uiteindelijk wel verder, want de haan is gelukkig geen echte repeteerhaan. Eén keer ging hij wel lang door, sloegen de honden aan en greep de buurvrouw met haar welluidende stem in. Een beetje reuring, maar dat is de charme van het Portugese platteland.

Er was echter ook een nadrukkelijke afwijking in het kraaigedrag van de haan. Op zaterdag, we lagen amper in bed, kwam een heel zwak keelgeluid van het erf van de buren. Het klonk vreemd, maar het was onmiskenbaar de haan met een heel afgetrokken geluidje. Wat is er aan de hand, moeten we ons zorgen maken en in ons beste Portugees de buren waarschuwen? Na een paar minuten nog een keer. We wisten het zeker, dit was beslist geen victorie kraaien, hoewel het zaterdagavond was. Misschien had hij wel grote nood en mocht hij er niet op. Dat deed me denken aan een Brabants mopje dat ik al meer dan twintig jaar geleden hoorde. Wat is nog erger dan ‘mugge’? Het antwoord is: ‘Nie mugge.’ Misschien had de haan er wel last van aan zijn zielige geluid te horen. Of had hij zojuist zijn verplichte zaterdagavond gangbang afgewerkt. Geheel uitgeput kon hij nog net zijn mannelijkheid de Portugese nacht in kraaien. Als derde optie bedenk ik dat de haan zijn libido kwijt was en pinnige verwijten kreeg van de dames om hem heen. Vrouwen kunnen hard zijn, kukelde hij waarschijnlijk. Ik weet niet hoe het met de Sire-spotjes voor hanen is gesteld, maar mogelijk geeft het soelaas voor het beest, want ook hij is vast niet de enige.

Ik sukkel weg met de gedachte dat het boerenleven ingewikkelder is, ook in Portugal. Ik begrijp niet wat de haan dwars zit, maar laat ie mij er niet mee dwarszitten.