Plaatjes en kletspraatjes: Mijn revolutionaire daad

Hoe ga ik mijn revolutionaire hartenkreet verwoorden? Een dilemma want als dit stukje langer dan 1 minuut leestijd heeft, echoot de hartenkreet slechts wat rond in mijn ziel, maar verder leest niemand het? Laten we vooropstellen dat ik van voetbal houdt, maar Qatar kan me gestolen worden. Veel zin heb ik vanavond in de wedstrijd van Feyenoord. Dus om op tijd te eten snel naar de super in de buurt. In mijn geval de Jumbo. Je weet wel die van de gele zak, snelle auto’s en …….en een geheel apathisch niet invoelend reclameteam. O ja, en van de verdenking van witwassen. Goed die reclame dus, heel Nederland is over ze heen gevallen en je denkt, dat zal wel afgelopen zijn!!!!

Bij binnenkomst in de winkel baardman in een hesje, je kan er niet om heen. Ik was verbaasd, hoogst verbaasd. Zal dat alleen hier zien? Eigenlijk moest ik rechtsomkeer maken, maar je weet wel, haast en Feyenoord vanavond op tv………. Even overwoog ik als revolutionaire daad proletarisch te winkelen als revolutionaire tegenactie tegen het onmenselijk kapitalisme.

Zo ben ik niet helaas, dus dan maar in blogje.

In de winkel vang ik tussen twee vakkenvullers het volgende gesprek op:

,,Ik snap het niet dat ze dat van die bouwvakkers bedacht hebben.”

,,Hoezo?”

,,Nou van die 5000 doden in Qatar.”

,, Ach dat zullen ze zo wel niet bedoeld hebben.”

,,Het is wel heel erg dom vind ik.”

Ik: ,,Dat vind ik nu ook, en dan ben jij vakkenvuller en geen directeur.”

We gaan ieder ons weegs. De vakkenvullers verdienen hun grijpstuivers met vakkenvullen, ik ben op tijd met mijn snert uit blik voor Feyenoord en ……we gaan gewoon verder. Wij  wel……met dien verstande dat ik maar een blogje schrijf over de gekte in de wereld te beginnen bij de Jumbo. Hadden ze bij de directeur niet heel veel contanten in huis gevonden? Misschien dat dat maar eens in het fonds moet voor al die Bengaalse arbeiders. En nu maar hopen dat Feyenoord wint!

Begrip, van de dag (29) Wereldse Burgers

 

WERELDSE BURGERS

Onlangs was ik in Rotterdam en zag de spreuk ‘Heel de wereld is je vaderland. Een wijsheid van Erasmus, onlosmakelijk met de stad verbonden. We nemen het hem niet kwalijk dat hij het woord moederland niet hanteerde. Zo ver was Erasmus nog niet. Het is een mooie spreuk in deze tijden van vluchtelingenstromen.. Maar waar is de grens in het gevoelsleven van de mensen om dit daadwerkelijk te beleven. Gastvrijheid wordt ook wel eens bezegeld met ‘Mijn huis is jouw huis’, maar we staan raar te kijken als iemand genoeg heeft van zijn huisje in Spangen, om het maar in Rotterdam te houden en verkast naar Kralingen, belt aan bij een knappe villa en zegt ,,Jou huis is toch ook mijn huis”. In de jaren zestig deden ze dat in sommige kringen ook met partners, onder het mom ‘Jouw vrouw is mijn vrouw’ maar dat heeft meer leed dan lust opgeleverd op termijn.

Heel de wereld is je vaderland, dat suggereert wereldburgerschap en dat is een mooie gedachte. Vandaag bij de Jumbo kocht ik daarom wereldse burgers om het gedachtegoed 20151025_152706te onderstrepen. Een burgertje met tomaten en mozzarella. Aan een kant 10 minuten bakken en dan afbakken met de kant van de mozzarella. Een kinderspel zou je denken, maar de ene kant was net niet verbrand, tenminste dat kon ik mijn zoons nog wijsmaken. Ook met het afbakken van de mozzarella werd het geen haute cuisine.

20151103_185354

,,Hoe smaken ze, heren?” Er werd aandachtig geproefd en de antwoorden varieerden van ‘wel aardig’, ‘niet slecht’, ‘wel wat aangebrand’ en zelf dacht ik ‘och, in het echt vallen ze toch tegen, die wereldse burgers. Eigenlijk gelijk aan het wereldburgerschap van Erasmus, in theorie best leuk, maar in de praktijk blijkt het voor de meesten toch moeilijk en wat tegen te vallen.