Begrip, van de dag (133) Gifgroen

20160305_150224

 

GIFGROEN

 

En dan vind je jezelf op zaterdagmiddag terug in de Ikea, my all time favorite. Het doel was duidelijk, een kast of andere opbergruimte voor de slaapkamer. Niet voor de kleding, maar voor alle andere zaken die ook een plek dienen te hebben. De huidige kast heeft het begeven, dus we moeten. Of beter gezegd ik moet en mijn levensgezellin mag met de belofte dat we alleen gaan zoeken naar de gewenste kast. Een vrouw, een vrouw, een woord een woord, we hebben gericht gezocht maar wel de hele Ikea doorgelopen. Eerst moesten we stelling 24, vak 26 onthouden. Die werd vervangen door stelling 4, vak 5, toen weer een andere en we besloten te kiezen voor toch de eerste. Wat was ook al weer de stelling waar we wezen moesten?

Binnen een uur doolden we gericht naar de stellingen in de wetenschap dat ik die middag iets in elkaar zou knutselen om onze slaapkamer een ander aanzien te geven. Meestal lukt dat me uiteindelijk, het humeur wil echter nog wel eens achteruit hollen. “We kunnen ook nog even bij de koopjeshoek kijken.” Met dubbele gevoelens liep ik mee. Aan de ene kant nog langer binnen bij de Zweedse meubelgrutter, maar als er iets stond dat al in elkaar geflanst is, heb ik de rest van de middag vrij. En daar stond hij daadwerkelijk, gifgroen en lelijk te wezen, voor slechts veertig procent van de originele prijs. Ik dacht strik erom heen en wegwezen. Het gevaarte hebben we snel op een karretje geladen. Moeder de vrouw moest nog terug de winkel in om de passende accessoires om te wisselen.

Ondertussen stond ik schaapachtig de niet aflatende rij klanten op weg naar de kassa te observeren. Wat een familiegeluk liep langs mij en mijn opbergmeubel. Maar ze keken ook naar mij met een mengeling van onbegrip en medelijden. Wie koopt er nu zo’n lelijk ding zonder zich te schamen? Je ziet het ze denken, de een na de andere. Ik op mijn beurt oordeelde ook geringschattend over de inhoud van hun wagentjes met ladingen vol Hörby’s, Billy’s en niet nuttige Utufrutans. Maar ik hoef geen schroefjes te tellen of een onbegrijpelijke routebeschrijving te doorgronden. Met een relaxed muziekje op de achtergrond hebben we de slaapkamer een kleine facelift gegeven. We zijn tevreden over het resultaat.

(Dit was eigenlijk het begrip van gisteren, maar nu is het resultaat pas klaar)

20160306_141936

38 VERMIEREN uit de serie de kabbelende 100

Een zomerse november zondagmiddag, wat doe ik in de IKEA? Zelfbeklag is niet terecht, maar ik verwijt mezelf onnadenkendheid. In de aanloop naar het Zweedse Warenhuis verbaasde ik me al over de superdrukte bij de Intratuin, Praxis en de Kwantum. Het kan allemaal op zondagmiddag in Duiven, een werelddorp.
Het droge commentaar van mijn partner is:,, Dat is iedere zondag, welkom in 2014.”
Als ik gevoelig zou zijn voor hyperventilatie, dan was nu mijn moment of fame aangebroken. Ik baalde enorm, want ik weet wat mij het komende uur te wachten staat. Er is geen terugkeer mogelijk, de WC-bril moet vervangen worden. Dus mijn misantropische instelling zal bevestigd worden in de mierenhoop die IKEA heet. In lome irrationele tred slentert de mensheid gapend langs de keukens, banken en plastic hebbedingetjes.
Het ligt aan mij, zonder meer, maar wat heb ik zin om al die dikke wiebelbillen te schoppen, heel, heel hard.

20141102_163732
Wat is dat toch dat mensen, zelfs op mooie dagen, altijd maar weer naar elkaar toe trekken? Of het nu IKEA is, de meubelboulevard, zaterdagmiddag in een willekeurige provinciestad, een house-party, koningsdag of Lloret de Mar. Altijd zoeken ze elkaar weer op. Zou het in de genen zitten en welk gen mis ik, want ik vind mensenmassa’s niet prettig. De enige uitzondering is een voetbalwedstrijd van Feyenoord, maar daar lopen de mensen voor de wedstrijd allemaal dezelfde richting op, met het zelfde doel. Na de wedstrijd lopen ze wederom in dezelfde richting met een redelijke gelijke stemming, al naar gelang het verloop van de wedstrijd is geweest.
Dat gedrentel bij IKEA, dat plotse stilstaan en teruglopen als kippen zonder koppen is ronduit verschrikkelijk.
Ter plekke bedenk ik dat voor dit gedrag nog geen werkwoord is uitgevonden, dus bij deze voeg ik het woord VERMIEREN toe aan de Nederlandse taal. De betekenis is kort weergegeven: ,,Krioelende massa mensen onder het mom van gezelligheid, die zich op irrationele wijze een weg banen in de meute en op feestjes blijft beweren dat het heel gezellig was, hoewel hun gezichten ter plekke nonverbaal andere signalen afgaven.”
Misschien staat het over tien jaar wel in de dikke Van Dale? En als over honderd jaar de ontstaansgeschiedenis van VERMIEREN wordt gegeven staat er vast in het etymologische woordenboek: ,,VERMIEREN is voor het eerst gebruikt door een penopauzerige balkonmuppet die daarbij wist te voorkomen dat hij zijn misantropische inslag zou projecteren op zijn domme medemens.

En dan ben je iemand.

Kakelkrant van Sprakeloos 15: IKEA met Man Cave grootse innovator

 

Soms zijn er innovaties bij grote bedrijven die net zo doeltreffend als simpel zijn. IKEA heeft er zo één bedacht. Ik ben jaloers op de genialiteit van hun nieuwste service. Iedereen, die regelmatig bij IKEA komt, weet dat bijna iedere relatie op hoogspanning komt te staan. Ik heb me laten vertellen dat in Stockholm de vestiging aldaar een heuse psycholoog in dienst heeft om relaties die op knappen staan te redden of huiselijk geweld te voorkomen. Voor de kinderen hebben ze al een oplossing bedacht, zoals meer gerenommeerde bedrijven, namelijk een speelpaleis met ballenbak. De IKEA-variant heet Småland.

Nu hebben ze iets gecreëerd voor mannen, want mannen komen nu eenmaal van Mars en vrouwen van Venus. En omdat IKEA nu eenmaal meer heeft met Venus, worden de Marsianen in Australië op een speciale manier bediend. Down Under is in de eerste IKEA vestiging een heuse Man Cave gemaakt. Voor een half uurtje krijgen vrouwen een buzzer mee, terwijl ze er zeker van zijn dat hun man prettig vermaakt wordt. Samen met andere ‘slachtoffers’ kunnen ze flipperen, tafelvoetbal spelen, mannenmagezines lezen en ze worden gefêteerd op heuse hotdogs. Hun partners kunnen ontspannen winkelen, de relatie loopt niet op de klippen en na een half uur zal iedere man met plezier de rekening van hun koopzieke echtgenote betalen en de dozen inladen. Zelfs het gevecht met de schroefjes en nippeltjes is op deze wijze voor de mannen gemakkelijker te dragen. Leve IKEA.

Voor het bijbehorende propagandafilmpje, gebruik de volgende link: ballenbak voor mannen

 

Nu nog de poppenhoek in garages voor vrouwen en in de voetbalstadions een huiskamer waar vrouwen die tijdens de voetbalwedstrijd alleen maar kakelen, kunnen kijken naar herhalingen van Hart voor Nederland en GTST terwijl ze bladeren in hun bijbel, de nieuwste IKEA catalogus. Wat kan de wereld toch mooi zijn.