Begrip, van de dag (197) Carnaval des Idiots

 

 

CARNAVAL DES IDIOTS

Relativering en luchtigheid op de dagelijkse sleur of zo u wilt, de harde werkelijkheid even ontvluchten, dat is het doel van carnaval. Je uitdrukken in overdrijvingen, stereotyperingen en andere hyperbolen is de functie van sprookjes en fabels. Uitvergroten en daarmee onbelangrijk maken is één van de functies van humor. Een groepje fundamentalisten is bezig de volgende stap te zetten om de toch al beperkte humor in Nederland verder uit de maatschappij te persen. Carnaval Festival en Mr. Cannibale, van misschien wel ’s werelds mooiste pretpark, liggen wat hun betreft onder vuur.

Nadat we tot vervelends toe ieder jaar het onwaardige geouwehoer rondom 5 december moeten aanhoren, tegenwoordig begint dat al ongeveer op 31 december het jaar ervoor, wisten ze een maand geleden hele foute verbanden te leggen over een standbeeld van een donkere vrouw in de Keukenhof. Vandaag is het sprookjespark in Kaatsheuvel aan de beurt. Laten we het Carnaval Festival eens nader beschouwen, een mondiale aaneenschakeling van stereotyperingen te zien onder het genot van een ongelooflijk aanstekelijk muziekje. Je zou de briefschrijvers bijna discriminatie en racisme verwijten door één stereotypering eruit te halen en te verbijzonderen.

Dan zouden ze ook letterlijk kleur moeten bekennen en echt rigoureus te werk gaan. Lekker op alle slakken zout leggen, dan is ook echt alle humor weg in ons land. Holle Bolle Gijs deugd niet vanwege het obesitasprobleem, om maar eens in Eftelingsfeer te blijven. Om maar te zwijgen van veel seksistische uitingsvormen in sprookjes van stoere prinsen en zwakke prinsessen. Een aantal jaren geleden pleitte ik gekscherend al voor het opheffen van het Caraïbisch Carnaval in Rotterdam want te veel gericht op de exploitatie van het vrouwelijke lichaam. Natuurlijk is dan onzin, laat ze lekker zwaaien met hun billen, maar met net zoveel recht en net zo weinig te rechtvaardige argumenten moet dat Carnaval in Rotterdam verboden worden net zoals Zwarte Piet, het beeld in de Keukenhof en nu de attracties in de Efteling. Wanneer komt er eens een einde aan dat Carnaval des Idiots?

 

 

Begrip, van de dag (108) Was ich noch zu sagen hätte

Kölner Dom

WAS ICH NOCH ZU SAGEN HÄTTE

 

Altijd kriebelt het als er weer zo’n schrijfwedstrijdje langskomt. Het is nu de NPO die in het kader van de boekenweek alle amateurschrijvers oproept om een verhaal te schrijven. En een amateur ben ik natuurlijk, al zit heel diep in mij, aan de rafelranden van mijn kunnen, de wens om echt een boek te schrijven. Ik zal het niet ontkennen, al zijn er obstakels in de vorm van talent, tijd en doorzettingsvermogen en vooral het gebrek aan deze karaktereigenschappen. Maar bij een wedstrijdje van slechts 500 woorden begin ik overmoedig te worden. 500 woorden is gelezen gedurende het roken van één sigaret. Het boekenweekthema Duitsland geeft de volgende opdracht mee: Was ich noch zu sagen hätte.

Het gaat dus over Duitsland in de meest brede zin van het woord. Suggesties worden gedaan met Bier und Bratwurst, voetbal, Bach, Brecht, Böll of Goethe. Of wat te denken over de val van de Muur en de nieuwe rol van Duitsland in Europa, recentelijk nog meesterlijk vertolkt door Angela Merkel. Ik zit me af te vragen hoeveel mafkezen er zullen zijn die een verhaal over de fiets van hun inmiddels betovergrootvader zullen schrijven? Of een andere vraag, zou er op Duitse Universiteiten ook gedoceerd worden over foute Nederlanders in de oorlog? Zomaar een vraag die bij me opplopt.

Een paar jaar geleden deed ik al eens mee met een schrijfwedstrijd over Duitsland. Ik had wat vakantieherinneringen bij elkaar geharkt waarbij de positieve en negatieve vooroordelen aan de beurt kwamen. Dat verhaal, Urlaub wie der Kölner Dom, kan ik dus niet meer gebruiken en zal uit een ander vaatje moeten tappen. Ik ben er nog niet uit, maar voor 10 februari middernacht moet het af zijn. En waarvoor doen we het allemaal? Een kaartje voor het boekenbal! Wil ik daar bij zijn? Eigenlijk niet, maar het zou wel heel veel begrippen van de dag opleveren denk ik. Of misschien wel onbegrippen? Wie zal het zeggen, maar als iemand een leuk en origineel onderwerp heeft over bijvoorbeeld Bier, Bratwurst of Bach, ik houd me aanbevolen. Een cursiefje over humor en de Duitsers is boven mijn kunnen, dus suggesties in deze richting hebben geen zin.

Ik ben Sprakeloos/JeSuisMuet

20150109_212108Bij het affiche Maarten van Rossem* bespreekt de toestand in de wereld, denk ik niet meteen aan mondiale roze vergezichten. Zijn imago als veel belezen en hooggeleerd historicus in combinatie met spottend humoristisch gebrom is wel een aanbeveling om zijn lezing bij te wonen. Recent is hij vaak op televisie als onvolprezen voorzitter bij de ‘Slimste Mens’. In dit programma heeft hij al menigmaal weersproken dat hij een aartspessimist is. Ik herinner me zijn woorden dat hij eigenlijk best een positieve inborst heeft. En omdat Maarten van Rossum waarschijnlijk weinig van doen heeft met mediatraining komt dat positieve klaarblijkelijk voor de goegemeente niet aan de oppervlak. Aan het einde van de avond moet ik toegeven, Maarten van Rossem is zeker geen pessimist, in ieder geval een relativist met een licht optimistisch randje.

MAARTEN VAN ROSSEM & HOPE XXL IN DUIVEN

De kaartjes voor de avond waren al binnen voordat de gebeurtenissen rondom Charlie Hebdo zich voltrokken. En als Van Rossem dan toch spreekt over de toestand in de wereld komt zoiets uiteraard aan de orde. Hoe schril is het contrast tussen de gebeurtenissen in Parijs en de daarop volgende zwartmakerij tussen allerlei fundamentalistische maarten 3groeperingen en domkoppen op internet en de idealistisch inslag van de organisatie van deze avond Hope XXL. Hope XXL is een Liemers initiatief dat streeft naar een vreedzame samenleving in de hele wereld met als slogan ACT LOCAL, THINK GLOBAL. Met het startpunt in de Liemers (o.a. Duiven, Zevenaar) proberen jongeren over de hele wereld te komen tot een lijst met aanbevelingen (Liemers maarten 6List) en willen die gaan aanbieden in de vergadering van de VN. Een niet geringe ambitie die in 2009 al is begonnen en na 6 jaar moet in mei 2015 de Liemers List, verkregen door contacten met jongeren over de hele wereld, worden aangeboden aan de VN. En als Maarten van Rossem een van de vele leden van de Raad van Aanbeveling is voor HopeXXL is dat een niet gering ontlastend bewijs voor zijn vermeende pessimistische aard.

Zelf ben ik met tijden wel wat doemdenkerig of heb in ieder geval last van Weltschmerzen en de afgelopen dagen heb ik me kunnen laven met gruwelijke beelden en nieuws over de gebeurtenissen in Parijs en de rest van Europa. En als je dan het nieuws of de sociale media induikt, kan je er ook niet omheen. We zijn in oorlog wordt er geroepen door sommige politici. Iedere quote en beweging van politici en andere hoogwaardigheidsbekleders wordt vervolgens door de media uitvergroot en iedere ook maar net geletterde kan zijn of haar mening op de sociale media kwijt. Veel haatzaaierij en eendimensionaal denken is het gevolg, de redelijkheid bij het gewone publiek, waaronder ikzelf, dreigt te verdwijnen naarmate het nieuws intensiever, maar daardoor niet altijd objectiever wordt.

MEDIA EN VEILIGHEIDSGEVOEL

,,Terrorisme is de macht van de machtelozen,” is een quote van Maarten van Rossem op de onvermijdelijk vraag een reactie te geven op de actuele gebeurtenissen in Parijs. Het gevaar is vooral de reactie van de overheid en het roeptoeteren in de media. De overheid moet zich indekken bij dit soort situaties en de media moet vooral nieuws maken om klanten te binden. Dit zijn twee belangrijke ingrediënten om de angst in de maatschappij aan te wakkeren. Objectief zijn er helemaal geen redenen om aan te nemen dat de gemiddelde burger gevaar loopt. Vooral de dreigende taal van minister Opstelten hekelt Van Rossem. De minister zegt dat Nederland op alles voorbereid moet zijn, maar tegelijkertijd wordt een reëel gevaar voor doden, gewonden en vernieling afgedaan met Het moet wel een feestje blijven. Van Rossem doelt daarbij op de vele vingers, ogen en andere lichaamsdelen die door vuurwerk gemist moeten worden. Opstelten geeft daarmee aan helemaal niet voor veiligheid te zijn. Van Rossem denkt dat Nederland steeds veiliger wordt in vergelijking met veertig jaar terug. Het aantal verkeersdoden is nu nog maar 600 (!) op jaarbasis. Hij vergelijkt dat met de cijfers van begin jaren zeventig (ruim 3000). Het gevaar om in verkeer om te komen is vele malen groter dan slachtoffer te worden van een terroristische aanslag, maar de angst bij de bevolking, mede gecreëerd door overheid en media is oneindig groot. Zelf zie ik cijfers langskomen via twitter van de Europese politie (Europol) over het aandeel van fundamentalistische terroristische daden door moslims in verhouding met ander terroristisch geweld. De schellen vielen van mijn ogen.
Bij het schrijven van deze zin (zaterdagmiddag 10 januari) kijk ik op twitter en de ach en wee’s van afgelopen dagen over het gevaar van de moslims en de steunbetuigingen aan Charlie Hebdo zijn tanende. Het korte rokje van Eva Jinek en de uitslag van de oefenwedstrijd van Ajax in Qatar (!) is belangrijker. En misschien is dat ook maar goed, maar het relativeert wel. Bij de manifestatie in Parijs zal door de media-aandacht alle voor- en tegenstander van de moslims weer vol op het orgel gaan. Wie heeft het dan nog puur over de persvrijheid?

Bron: Europol

(interessant zijn ook de statistieken van Eurostat met pdf-bestanden per jaar)

HET GESCHREVEN WOORD IN ALLE VRIJHEID

Wie kende Charlie Hebdo voor afgelopen week? We zijn nu allemaal Charlie en terecht, want wie aan het vrije woord komt, heeft het in de westerse samenleving niet begrepen. Wie hiermee op de manier van de geradicaliseerde moslims een eind wil maken door te moorden, maakt het leven van vele mensen wel heel zuur. Op de eerste plaats natuurlijk de directe slachtoffers en hun familie, maar ook zij die willen leven met ‘Liberté, Egalité en Fraternité. Ik ben er ook zo één. De slogan van de Franse Revolutie geldt wat mij betreft voor alle ingezeten. Ik ben derhalve hartgrondig eens met burgemeester Abutaleb van Rotterdam als je deze waarden niet kunt of wilt nastreven, dan rot je maar op. Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat je zoiets als satire, smakeloos of stijlvol, als een reden ziet om de barbarij nieuw leven in te blazen. Ik vind het sowieso onverstandig om aanhanger te zijn van een boek en daarbij je eigen denkvermogen uit te schakelen. Of dit nu de Koran, de Bijbel, Das Kapitaal of welk andere levensleidraad is. Als je moet moorden dan deugd dat boek (op delen) misschien niet, maar vooral die moordenaars deugen niet. Het gekke is echter dat allerlei anti-moslims op een bijna fundamentalistische wijze ook de Koran schijnen te doorgronden en denken te weten dat iedere moslim in wezen een moordmachine is. Heel curieus is dat. In naam van een religie moorden of uitsluiten is onaanvaardbaar, of dit nu de islam is of in het (recente) verleden het christendom, het is abject.
Wij zijn dus allemaal Charlie? Hoe lang is het geleden dat de Nederlandse overheid Gregorius Nekschot heeft opgepakt, juist omdat hij aan de (misschien wel) rafelranden van de persvrijheid knabbelde? Met dit vergelijk kwam Van Rossem. Gelukkig hebben wij genoeg Checks & Balances om niet tot vrijheidbenemende maatregelen te komen. Dat is waar een ieder toch voor strijdt, zondag 11 januari 2015? Als dat de intentie is, dan ondersteun ik het van harte. Als het misbruikt wordt voor verdere polarisatie, dan pas ik. Ik onderschat zeker niet de gevaren van toenemende spanningen tussen bevolkingsgroepen. De kans dat daarbij meer doden vallen door moslimextremisme is reëel aanwezig, de kans dat dit erger wordt als de angst regeert is 100% zeker. Ik wil derhalve een van de uitgangspunten van Hope XXL nogmaals herhalen: ,,dat de mens vatbaar is voor redelijkheid. Redelijkheid delft vaak het onderspit omdat men in deelbelangen denkt en het geheel niet in acht neemt.”

NASCHRIFT

De bijeenkomst van HopeXXL en de gebeurtenissen in Parijs en Europa kwamen toevallig bij elkaar in dit blog. De intenties van de jongeren en de Liemers List vormen mogelijk een contrast met met het gevaar op polarisatie in de (Europese) samenleving. Alleen het feit dat Marine Le Pen geen uitnodiging krijgt om mee te demonstreren is al een veeg teken. Over Liberté, Egalité en Fraternité gesproken. Zijn er niet op afzienbare tijd verkiezingen in Frankrijk en streeft Hollande deelbelangen na die een mogelijke glorieuze aanwezigheid maarten 5van Le Pen ongewenst maken? ACT LOCAL, THINK GLOBAL, al bloggend achter mijn computer zie ik het allemaal maar aan. Ik vind het optimisme van Hope XXL toch een stuk ontspannender dan het bekvechten op de sociale media. Bij het afronden van dit stuk is de twittergemeenschap vooral bezig met minder ernstige zaken. Wederom misschien een goed teken.

 

 

* Daar waar ik Maarten van Rossem nadrukkelijk aanhaal in de tekst is afkomstig van hem, de rest is hooguit op basis van zijn bevindingen, maar vooral mijn eigen mening.

Mijn Filmblik: Bon Dieu

 

Kerst 2014 is officieel afgesloten, net zoals die begonnen is, met een Franse Film. Twee dagen terug met veel plezier na Samba gekeken in het filmhuis, vandaag de geneugten van een film uit je televisie trekken. Bon Dieu werd onze keuze. We hadden de voorfilmpjes al gezien, of eigenlijk heet de film Qu’est-ce on fait au Bon Dieu. Laat ik het maar vrij vertalen in wat gebeurt er in hemelsnaam! (de google vertaalmachine vertaalt wel heel letterlijk, daarmee zou je een zwaar kerkelijke discussie verwachten: Wat gebeurt er in de Goede God!) Bon Dieu was beslist geen zware film, integendeel.

 

Met Franse lichtvoetigheid wordt een heel arsenaal aan stereotyperingen over rassen en klassen in het scenario gegooid. Een plattelandsgezin van goede komaf heeft vier huwbare dochters. In plaats van te matchen met de andere notabelen, vinden de dochters een Noord-Afrikaan, een Jood en een Chinees als huwelijkspartner. De ouders hebben de hoop gelegd bij hun vierde dochter. Een goed katholieke schoonzoon is welkom en die gaat er ook komen belooft de dochter. Een dingetje heeft ze verzwegen, de roots van de goed katholieke schoonzoon liggen in Ivoorkust.
Als dan blijkt dat de bruiloft in gezamenlijkheid met de Afrikaanse familie georganiseerd moet worden, bij de vooroordelen en verwachtingspatronen ook gebaseerd zijn op stereotyperingen, zijn alle ingrediënten aanwezig voor een aangename komedie.

Een film die ik iedereen kan aanraden als de focus gericht moet zijn op de lichtheid van het bestaan, bijvoorbeeld na het zware tafelen tijdens twee  kerstdagen. Over de cast kan ik weinig vertellen, de grootheid van de acteurs ken ik niet. De huwbare dochters zijn met name gekozen om hun maatje richting anorexia, wat zijn ze allen ontzettend mager. Het is blijkbaar een dingetje in het Franse filmcircuit. De heren die de schoonzonen vertolken zijn ongeacht hun afkomst allemaal ideale schoonzonen. Humor is mijns inziens een sterk middel om vooroordelen en onderliggend racisme aan de oppervlak te brengen.

Mijn waardering voor de film is een 7 +.

Andere filmblikken

Een nichterige bijdrage met Franse moppies

Gisteren heb ik een hele serie Nederlandstalige liedjes uit de hoge hoed getoverd in het kader van een verplicht Nederlandstalige aandeel, nu ook op Twitter. Om toch Europees te denken en we worden natuurlijk al overschreeuwd door alles wat Engelstalig is, deed ik een oproep om een Frans lijstje samen te stellen. Nu, die oproep was niet aan dovemansoren besteed, integendeel. Tenminste, kwantitatief viel de bijdrage erg tegen, maar kwalitatief zeer overweldigend. Mijn mijn kleine nichtje, de Benjamina van de familie, beantwoordde de oproep om mij te helpen aan nieuwe Franse moppies. ‘ Quand notre mop était un p’tit mop il était joli à voir…’ U ziet het, ze is een vrouw met humor, bovendien erg intelligent, ze spreekt immers een lekker woordje Frans. Van je familie moet je het hebben. Morgen doe ik een oproep voor Duitstalig, ben benieuwd hoe ze daarop gaat anticiperen?

Misschien wil ze nog meer volgers hebben op Twitter, kunt u ook genieten van haar welbespraaktheid op de vierkante centimeter van Twitter.

Tien Franse moppies dus, om naast de verplichte Nederlandstalige bijdrage ook Europees te blijven denken. Alle tien, inclusief een verbindend toetje door de Amazing Stroopwafels heb ik in Twitterspace gegooid.

U ziet hier mijn Franse twitter diarree:

#GilbertBécoud: Mai 1968 Mr. Ruuttê, pour l’atmosphère de révolution et l’amour http://bit.ly/lKe8ni nr 10

#Dalida geen woorden, maar daden? Symboolpolitiek voor de bühne, #verplichtnederlandstalig #ParolesParoles http://bit.ly/kSwJ1u nr.9

#Verhagen #Rutte zouden ze na het rariteitenkabinet met EdithPiaff meezingen Non, je ne regrette rien http://bit.ly/XOppE Eenfranslesje? nr.8

1,2,3 weg linkse hobby, vingers aflikken voor rechts http://bit.ly/m5OdI un, deux, trois #chaterineferry ferry, ferry nice #verplichtnederlandstalig nr.7

Ma préférence ce n’est pas cette clique en Le Haye http://bit.ly/gajlov #lalanguehollandaisobligatoir #julienClerc nr. 6

Waar zijn de sleutels om de waanzinnige benepenheid en kortzichtigheid te stoppen, mr. Ruuttê? http://bit.ly/fomGo Ou sont les clés? #gerardlenorman nr. 5

Waar wachten we op, voor de grote operaties, bijvoorbeeld de #hypotheekrenteaftrek http://bit.ly/cPdWYF j’attends #CharlesAznavour #verplichtnederlandstalig nr.4

# GeertWilders Pas op ze staan voor de poorten van Amsterdam http://bit.ly/F9CGg die muzzelmannen, vraiment #JacquesBrel #verplichtnederlandstalig nr.3

Ca Plane pour moi!!!! Helemaal niet. #PlasticBertrand http://bit.ly/W1LD6 Er zitten voorlopig helemaal geen toekomstplannen bij voor me. Op nr. 2

Op nr 1, franse multiculti ‘kul’ http://bit.ly/Cx8r4 Tja er zijn overal mensen #lesnegressesvertes #verplichtnederlandstalig

Extra om de #tourdefrance te verbinden met #verplichtnederlandstalig de enige echte #amezingstroopwafels http://bit.ly/9t590k ik ga naar Frankrijk

Sprakeloos t-shirt 1: WASBORDJES

Tromgeroffel zwelt aan, hooggeëerd blogpubliek, heel trots kondig ik u aan mijn eerste produkt van mijn eigenste huisvlijt. Soms heeft een mens zo’n lampje boven zijn hoofd hangen, maar over het algemeen doe je er niets mee, hooguit een beetje dagdromen.

Twee weken geleden dacht ik, waarom zou ik niet mijn eigen t-shirts gaan ontwerpen? Lijkt me leuk. In tweede instantie bedacht ik allerlei zaken die zoiets in de weg kunnen staan, niet in de minste plaats mijn beperkte belangstelling voor allerlei computerprogramma’s.

Smoesjes, afgelopen weekend een paar ontwerpjes gemaakt, ik heb er inmiddels al wel vijftig in mijn hoofd. Vandaag met behulp van mijn oudste zoon heb ik enig afwerking bewerkstelligd en ik toog met een USB stick, die ik nog snel moest kopen, naar een fotowinkel. En zie hier het resultaat.

Natuurlijk kan het beter, maar voor een eerste shirt ben ik dik tevreden.

 

Op een hangertje in de tuin. Misschien ben ik nog wel het meest trots op de tekst rechtsonder ‘© Sprakeloos T-Shirts’

 

Een echte Sprakeloos wappert in de wind.

 

De echte Sprakeloos wordt bewoond door……een echte Sprakeloos. Zijn buik naar voren geduwd als een echte directeur van zijn eigen T-Shirt company.

Belangstelling, mail gerust deze blogger! Voor twintig euro per stuk exclusief verzendkosten bent u in bezit van een heuse Sprakeloos en nog wel van de eerste persing. (titigo@live.nl)