Een gros woorden voor de week (10 januari 2021)

Een onrustig weekje was het. Iedereen wil ineens voor een prikkie op de eerste rang. Kunnen we eindelijk vaccineren, dan doet minister De Jonge het blijkbaar weer niet goed. Ik zou zeggen, niet meer muiten, maar spuiten.

Wel muiten dacht Trump, zijn haatcampagne van leugens had bijna succes in Washington. Bijna, of verloor de Messias slechts de eerste slag? Wordt 1/6 historisch net zo magisch als 9/11? Bij mij rest vooral de vraag waar ligt de grens tussen (twitter)vrijheid van meningsuiting en terroristische opruiing? Ik durf het niet te zeggen.

Moet we het nog hebben over de nieuwe omroepbaas van Zwart die weer een mentale inzinking had. Nee, dat is het niet waard om de week af te sluiten. Ik hoop dat we de rest ook snel kunnen vergeten, dan komt er een eind aan het gezeik over corona en wordt 1/6 niet magisch.

Een gros woorden voor de week (15 november 2020)

Deze week samengevat: Ik ben blij in Nederland te wonen. Natuurlijk zeuren we over mondkapjes en hoe we de kerst met oma moeten vieren. En als we niets meer te zeuren hebben halen we het ‘kwartje van Kok’ van stal. Peanuts vergeleken met de situatie in Amerika. Laten wìj ons gezond verstand maar gebruiken, al is dat een beladen term door de uitgifte van een suspect samenzweringskrantje met dezelfde naam. Of anders gezegd, dènk goed na. Maar ook dat is een verdachte uitdrukking omdat de Nederlandse Erdogan-partij van alle andere partijen te horen heeft gekregen: Democratisch tellen jullie even niet meer mee. Het is allemaal gekrakeel in de marge. Want wìj leven in een land waar onze Mark en Hugo het land besturen als Peppie en Kokkie (aanrader LUISTER) door op Facebook vragen te beantwoorden. Ik prijs ik me gelukkig en kan gerust slapen.