Wie betaalt De Wereld draait door?

Met stijgende verbazing zat ik, tegen mijn schoonheidsslaapje vechtend, te kijken naar ‘De wereld draait door’ op 27 maart jl. Mijn zoon kwam ook even vanuit zijn studieverplichtingen meekijken. Al staande tegen een kastje keek hij mij vragend aan. Zijn ogen vertelde me dat hij er iets over wilde zeggen, maar nog niet wist of ik zin had in een discussie. Hij waagde het erop. “Is dit een parodie of zo?”   Ik was nog niet in staat te bevestigen noch te ontkennen. “Dat is dan weer twee zetels voor Baudet erbij’’ stelt hij droog vast. Ik knik en hij gaat naar boven om verder te studeren.

 

Een paar dagen later kijk ik de bewuste uitzending van DWDD. Ik hoopte dat de waanzin die ik zag niet zo erg was en dat het in mijn hoofd allemaal erger was geworden. Maar nee, ik moet andermaal constateren dat de uitzending met ’s lands meest geliefde grachtengordel knuffelbeer mogelijk daadwerkelijk gesponsord is door Forum voor Democratie of de PVV.

 

Voor de geïnteresseerde kijker doe ik de link van de uitzending erbij met een nadrukkelijke waarschuwing. Geen leeftijdswaarschuwing, maar een topografische waarschuwing. Hoe dichter u bij de Amsterdamse grachtengordel woont, des te minder schokkend is deze uitzending voor u. Dus minima uit Appelscha of Loek uit Hoensbroek, oppassen dus, u bent gewaarschuwd.

 

Een gemêleerd gezelschap van identieke denkers zit aan tafel met de hoofdredacteur van Quote als milde dissonant. Naar aanleiding van Bob Dylans ’The times they are changin’ wordt de huidige wereldorde doorgenomen. Er zit revolutie in de lucht als ik de tafel van Matthijs van Nieuwkerk mag geloven. De zelf uitgeroepen bovenlaag van weldenkende grachtengordelvertegenwoordigers, ze zeggen het bijna letterlijk in de uitzending, gaat ten strijde tegen de massa in Nederland. De 10 % onderlaag beschouwen ze als verloren blijkt uit hun onderlinge gesprek.

 

Op zichzelf komen er allerlei zeer begrijpelijke onderwerpen aan de orde zoals de  #metoo-discussie, achterstanden van minderheden, discriminatie, gelijke rechten voor mannen & vrouwen, de genderdiscussie en andere emancipatorische kwesties. Zaken waar ik mezelf als (links?) mens best in kan vinden. Maar zoals altijd ‘c’est le ton qui fait la musique’. En de muziek in deze uitzending was verschrikkelijk en dan heb ik het niet over Bob Dylan. Nu is het gebruikelijk bij DWDD dat ONS soort mensen tussen de regels door alle niet-grachtengordelbewoners wegzet, deze uitzending was er specifiek aan gewijd. Als vertegenwoordiger van de door hen benoemde angstige, niets-wetende, niets-voelende middenklasse voel ik me wel geroepen om enig weerwoord te bieden. Als de uitzending een parodie was geweest, dan was het een zeer geslaagde uitzending. Ik vrees echter de ernstige ondertoon van het programma.

 

Een kleine bloemlezing volgt hieronder, maar u moet vooral ook zelf maar kijken nadat u notie hebt genomen van de bovenstaande waarschuwing.

 

  1. Het nieuwe denken en geloof in de vooruitgang vereist lenigheid van geest en mensen moeten uit hun bubbel komen! (Oefffff, welke bubbel en gebrek aan lenigheid en realiteitszin wordt hier getoond aan de tafel van Mathijs?)
  2. Iedere zin van het nummer van The times they are changin’ wordt gebruikt om de eigen feelgoodmood te praktiseren.
  3. Minister Ploumen is bang dat alle emancipatorische verworvenheden verdwijnen als de grachtengordelrevolutie geen doorgang vindt. “Voor je het weet zijn mannen weer de baas.” (slechts Oefffff, wat een Trumpiaanse retoriek)
  4. En passant zet Matthijs van Nieuwkerk alle beleidsmakers weg als mensonwaardige wezens door te stellen dat door hem ermee te vergelijken dit de grootste belediging is die er bestaat. (Oeffff, misschien moeten we hem dan de volgende keer milder uitschelden. We noemen hem gewoon Thierry of Geert?)
  5. Een gevleugelde opmerking van een van de deelnemers: ,,Don’t critizise what you don’t understand!” (Een hele zware Oeffffff: Natuurlijk geldt dat als je echt ergens geen verstand van hebt is het beter te zwijgen, maar samenlevend, samen werkend en samen vechtend moeten we samen verder dus iedere Nederlander is in principe belanghebbende en denkt, vindt en voelt iets over allerlei maatschappelijke vraagstukken. De definities van de grachtengordel wat mensen moeten denken is daarbij niet bepalend, dus misschien snapt die ander uit de provincie het best wel, maar snappen zij het niet)
  6. Belgenmoppen mogen van minister Ploumen niet meer. Ze gaan uit van superioriteit. (Oeffff, nu is het een publiek geheim dat alleen linkse humor door een kleine groep wordt uitgeroepen tot humor en van de linkse humor is niet zo veel meer over, dus gaat de grachtengordel een beetje humorloos door het leven. Maar is humor nu niet de meest serieuze vorm van (maatschappij) kritiek. Het moet schuren, een beetje over de grens zijn. Goed, het mag nooit als doel hebben andere mensen weg te zetten, maar kom op, een Belgenmop vanuit superioriteit? Is dat niet de ultieme onderschatting van onze Zuiderburen?
  7. Als klap op de vuurpijl komt de door mij altijd bewonderde Adriaan van Dis met het woord verinnerlijken. Met een stalen gezicht predikt hij de waarden van de grachtengordel die door de massa nog verinnerlijkt moeten worden. Aan de tafel van Matthijs zijn ze al goed bezig constateren ze zelfvergenoegzaam, maar nu de bange conservatieve massa nog. (Oeffff, het is nu Pasen, maar de verlossing komt blijkbaar niet meer uit Jeruzalem, maar vanuit de tafel van Matthijs.)

 

Tja, ik kan het allemaal letterlijk links van me laten liggen, maar juist omdat emancipatie en gelijke behandeling me na aan het hart liggen, moet ik mijn gal over dit soort programma’s kwijt. Juist dit soort programma’s zorgt ervoor dat de Geerts en Thierry’s van onze samenleving voedingsbodem krijgen en houden. De zichzelf gecreëerde elite met te veel aan zendtijd houdt bewust iets in stand om tegen te fulmineren en zich daarna te baden in hun morele gelijk om meteen de rest van Nederland weg te zetten. Ze zijn daarmee voor mij net zo triest als de “Tokkies” die ze verachten.

 

The times they are changin’? Ik hoop het als het gaat om gelijkberechtiging, gebrek aan open mind en de aanwezigheid van angstig conservatisme. Maar met zulke linkse vrienden heb je geen vijanden meer nodig. Als er de komende tijd iets moet veranderen is het dat Matthijs Van Nieuwkerk en zijn vriendjes eindelijk eens een keer naar de rafelranden van het mediabestel verhuizen.

Begrip, van de dag (96) De Speld

 

DE SPELD

 

We kunnen er niet meer omheen, als je je tenminste een beetje afsluit van reallife zoals een gezond mens tegenwoordig doet, en je mening, ideeën en je hele welbevinden laat afhangen van de sociale media. Je moet wel onder een cyberspacesteen leven wil je niet dagelijks te maken krijgen met het fenomeen De Speld. Ik kan niet meer zonder, sterker nog, bij mijn meningsvorming op welk gebied dan ook consulteer ik eerst De Speld. Als De Speld niet is geweest, dan is het geen nieuws.

Waar ze in het begin nog werden weggezet als een kudde recalcitrante hobbyisten, hebben ze bewezen een gat in de nieuwsmarkt te hebben gevonden om waarachtig nieuws te brengen. Juist door de aanvankelijke imageproblemen van een kwajongen in het zogenaamde serieuze mediale spectrum, werd De Speld niet serieus genomen. Hooguit een select groepje had gevoelige lachspieren en wist De Speld om meer (sub)culturele redenen te waarderen. Juist die voorhoede heeft ervoor gezorgd dat De Speld nu de plek heeft gekregen die het verdient. Nieuws is vaak om te lachen en dat hebben de jongens en meisjes van De Speld bijzonder goed begrepen. Dit in schrille tegenstelling tot GeenStijl waar nieuws wordt gebruikt voor politiek gewin en dus daarmee past in het rijtje De Telegraaf, Volkskrant en zelfs het NRC.

Als objectiviteit niet meer geboden kan worden, blijft De Speld dus over. Al dat kunstmatige geneuzel over waarheidsvinding is zo gedateerd. Geen enkele nieuwsprogramma, krant of website houdt zich daar nog aan. En mensen zijn niet dom, ze doorzien die zogenaamde objectivering heel goed. Ze willen niet meer achter een groep aan hollen of dat nu de multicultizuil is, de Tokkiezuil of die van de Grachtengordeltokkies. Het is om het even, ze vertrouwen het niet meer. De Speld heeft hier geniaal op in gespeeld, voor mij daarom geen dag zonder De Speld. De Speld is voor mij een begrip geworden en moet als zodanig ook in mijn serie begrippen behandeld worden.

Begrip, van de dag (60) Niet meer Zwartepieten

 

NIET MEER ZWARTEPIETEN

Ik heb lang getwijfeld of ik er dit jaar over zou gaan schrijven, over die hele Zwarte Piet discussie. Hier en daar heb ik een speldenprik uitgedeeld, maar aan twee kanten zijn er groepen volidioten bezig een kinderfeest met lange tradities om zeep aan het helpen. De ene groep bewust en de andere groep ongewild. Nu het eerlijk avondje bijna aanstaande is, kan ik me toch niet inhouden. Het wordt voor mij een soort van slotakkoord. Een heel goedkoop slotakkoord weliswaar, maar toch een slotakkoord.

Laat ik eerst de bewuste vandalisten bij naam noemen, dat zijn de mafkezen die de grachtengordel bevolken en alles wat zich bij die groep verwant voelt. ONS soort mensen, een minderheid van wat vroeger eens een machtig Links blok vormde. Links is niet meer, helaas, en ik ben dus hevig politiek dakloos geworden, maar het aura van de zich beter voelende mensen is alom vertegenwoordigd. Ze zijn allemaal ‘tot inzicht’ gekomen, al hebben ze vroeger Zwarte Piet gespeeld. Ze laten op radio en televisie geen moment voorbij gaan om hun superieure inzichten te verspreiden. Niet omdat ze invoelender en geëngageerder zijn, maar vooral omdat ze de boot niet willen missen en vooral met ONS soort mensen willen worden geassocieerd. Eigenlijk zijn het grachtengordeltokkies, die net zo beïnvloedbaar en amorf in individualiteit zijn dan hun tegenstrevers.

De groep ongewilde vernielers zijn de zogenaamde echte Tokkies. Zij die terecht kwaad worden op die mislukte culturele elite, maar een oerstomme wijze hebben om het Sinterklaasfeest in oude glorie te laten. Racistische uitingen zijn niet van de lucht, misschien omdat ze wel racistisch zijn, maar waarschijnlijk ook blijven. Of erger, argumenten krijgen aangedragen om hun fanatieke blinde woede te uiten. Het is eigenlijk de strijd van de valse betweters versus de domme nitwitten. Ik vind beide groepen even achterlijk. Ik wil er niet bij horen. Ik denk net als zo’n 80% van de Nederlanders. De meeste houden hun mond en ik na vandaag ook. Sterker nog, voor mij is het Sinterklaasfeest dusdanig bezoedeld dat na dit jaar ik er definitief een streep onder zet. Ik wil er niets meer mee te maken hebben. Misschien ben ik de enige, maar het is in ieder geval een begin van een prachtige traditie.