De scheurspijkerbroek, om je te bescheuren!

 

Ik monster de spijkerbroek van een collega. Hoewel zonder foute bijgedachten, zal ik zeker te lang hebben gekeken. De broek zit vol met scheuren. Ongetwijfeld is de compositie van scheuren zorgvuldig bij elkaar gebracht. Het is mode en al enige jaren. Ik durf niet te beweren of de scheuren in de jeans in 2010 anders gecomponeerd zijn dan in 2014.

 

 

Enkele weken terug had ik met mijn zoon, die zich ook een scheurenbroek had aangemeten, een discussie. Uiteraard niet over de scheuren zelf, ik begrijp dat ik, hoe absurd ik het kopen van een scheurenbroek ook vind, die discussie niet kan winnen. Ik sprak met hem over de grootte van een van de gaten. Ik opperde dat zo’n gat snel veel groter zal worden. Bovendien, hoewel de winter nog niet streng was, vreesde ik de kou voor het gestel van mijn zoon. De wind zou vrij spel hebben over zijn linkerbovenbeen. Ik begreep er niets van, maar vond dat wel best.

,,Is er iets?” vraagt mijn collega. Ik herhaal de discussie enkele weken daarvoor met mijn zoon. Ze beaamt dat bij het aantrekken van de broek enige voorzichtigheid geboden was, want de kleine teen kan ongemakkelijk blijven haken. Buiten dat zoiets pijnlijk kan zijn, is verder uitscheuren niet ondenkbeeldig. Verder kan ze me niet uitleggen waarom zo’n broek nu mooi is en gedragen wordt, ook door haar.

Ik probeer die vraag voor mezelf te beantwoorden. In vroeger tijden was een scheur natuurlijk niet wenselijk, zelfs een ramp voor arme gezinnen. Menig vlijtig huisvrouw was derhalve heel handig met draad en naald om scheuren te herstellen en gaten te verhelpen. Soms moesten er nieuwe stukken gezet worden op knieen en ellebogen. Ook dat heeft geleid tot modetrends waarbij nieuwe kledingstukken werden verkochten met stukken (!?!). Nu dus met de spijkerbroek die gescheurd moet zijn. Ondanks de crisis, dragen de meeste dragers de gescheurde spijkerbroek niet uit armoede. Wat is in deze het ‘retro-gevoel’ bij dit kledingstuk?

Is het sexy, is het stoer? Ik google en kom op enkele beduimelde fora die dit vraagstuk bespreken. Inderdaad, veel verder dan dat het ‘gûwôhn’ cool is, komen de meeste bakvissen niet. Vind ik het zelf stoer? Eigenlijk niet, al zie ik er wel veel stoere jongens in lopen zoals mijn zoon, maar dat heeft niets met het kledingstuk te maken. Is het sexy, stukjes blote benen of soms zelfs billen te zien? Misschien, hoewel er kledingsstukken op grote voorraad te koop zijn die veel meer bloot vrouwenvlees laten zien. Dus dat kan niet de reden zijn. En zoals met meer modetrends, ik leg me erbij neer. De mening van een onmodieuze ‘midlifecriser’ is in deze niet relevant. Echter wat mij triggert, is de massale adhesie bij groepen (jonge) mensen om zoiets in een keer leuk te vinden.

Het is eigenlijk bizar dat er ogenschijnlijk een macht in/boven de mensheid aanwezig is, die ons dingen laat doen die rationeel niet te bevatten zijn. Want wees nu eerlijk, het dragen van een gescheurde spijkerbroek heeft weinig rationeels, het kopen ervan is zelfs bovenmatig irrationeel. Als je dan toch zo nodig als een zwerver erbij wilt lopen, dan scheur je toch een oude spijkerbroek en gaat er geen geld aan uitgeven. Nu heb ik al ‘vodden’ gezien die een heel palet aan draadjes geven. De term ‘ton sur ton’ komt bij mij naar boven. Geinig hoor, maar geld hieraan uitgeven, ik begrijp het niet. Om mezelf van repliek te dienen, gooi ik de termen mode & marketing in de discussie. Misschien is dat de sleutel, maar toch vraag ik me af of alles dan maar geslikt wordt door de modieuze mens?

 

Nu zijn het gescheurde spijkerbroeken, vorig jaar het laaghangende kruis en ooit de foeilelijke broekrokken. Heeft de moderne mens dan geen vrije wil? Of denken we allemaal hetzelfde, zijn we helemaal niet zo uniek? Als er maar genoeg reclame, of zelfs misleidende propaganda tegenaan wordt gegooid, dragen we alles? En dan niet omdat het moet, maar omdat we blijkbaar ergens voelen dat het ook nog mooi is? Dus, om maar een dwarsstraat te noemen zonder in extremen te schieten, als die grote onbekende macht in/boven de mensheid bedenkt dat we allemaal een handdoek als assecoires mee moeten tronen, dan kan zoiets in enkele jaren bewerkstelligd worden. ,,Gûwôhn, lekker nonchalant een rood handdoekje over je schouders laten waperen, is heel handig en kleed zo lekker af.” Voor de feestdagen wordt een witte voorgesteld en voor jonge kinderen is een fluoriserende helemaal vet. Het lijkt raar, maar zo moet het toch ook gegaan zijn met de scheurspijkerbroek. Mijn conclusie is dat de mensheid, inclusief ikzelf, geen eigen mening heeft als het gaat om mode(grillen). De mens is blijkbaar niet in staat om na te denken. Ik dan wel een beetje meer dan de gemiddelde mens, want ik draag geen scheurspijkerbroek.