Begrip, van de dag (154) Bijdrage Erdogan werkgelegenheid

 

 

 

BIJDRAGE ERDOGAN WERKGELEGENHEID

 

De oplossing voor werkloosheid, Erdogan draagt een substantiële bijdrage, nu nog alleen in Turkije. Misschien kunnen we het voorbeeld volgen. Via o.a. Facebook wordt de hand van de Turkse leider heel erg duidelijk. Wanneer iets onwelgevallig is dan kan een gebruiker dit melden bij de mondiale mediamagnaat. Als een soort van Goddelijke scheidsrechter bedient Facebook de klachtindieners. Ik zie het zo voor me, honderden mensen die Facebook afstruinen in Turkije om te klikspanen en ieder commentaar te bannen. Misschien heeft Erdogan wel landgenoten in dienst om ook de Nederlandse teksten te ontcijferen. Misschien is deze tekst dan ook wel aan de beurt, want via onwelgevallige plaatjes ga ik dit blogje niet opleuken, dus ook niet gepakt worden. Dat neemt niet weg dat Erdogan een gevaarlijk vriendje is geworden.

Vandaag was cartoonist Oppenheimer andermaal aan de beurt. Hij beeldde Erdogan af om te betogen dat hij geen geitenneuker is. Vervolgens laat hij Erdogan keihard het twittervogeltje in zijn (of haar) cloaca nemen. Een scherp plaatje om de oproer rondom de Duitse Jan Böhermann te belichten en het gebrek aan de Turkse persvrijheid te hekelen. Ik ga inhoudelijk niets vinden van het hekeldicht van de Duitser, ik vind vooral de persvrijheid een groot goed, dus is mijn artistieke oordeel in deze van generlei waarde. Het feit dat Facebook een rol speelt bij het onvermijdelijk oordeel om lid te mogen zijn van de spacecommunity op Internet is natuurlijk heel bedenkelijk. Oppenheimer verwacht trouwens snel te mogen publiceren. Volgens mij is dat afhankelijk van de hoeveelheid kritiek op Facebook.

Maar los van de ethische achtergrond, biedt dit mogelijkheden voor werkgelegenheid. Dat de Turkse Erdogan de vrije meningsuiting in zijn eigen land verkracht is nog tot daar aan toe, hij schijnt de Turkse gemeenschap in Nederland nog voor zich te winnen. Maar hij moet toch heftig investeren om dit te bereiken. Misschien heeft hij ook wel een clubje anti-Poetin adepten aan het werk gezet of een clubje dat zich richt tegen de Koerden. Zo kunnen wij in Nederland ook aan de slag om alles dat ons onwelgevallig is op Facebook aan te klagen in de hoop dat Facebook namens ons censuur gaat plegen. Waar zullen we beginnen, met ons koloniale verleden te verdoezelen? Iedere vorm van kritiek uit Indonesië of Suriname als smaad wegzetten. Kom strijders, u kunt allen soldaten worden voor Volk en Vaderland door te melden aan Facebook.

 

 

Begrip, van de dag (152) Kwartetten met wereldleiders

 

 

 

KWARTETTEN MET WERELDLEIDERS

 

De wereld duiden, dat is nogal een dingetje tegenwoordig. Vroeger was je van de Free World of je was een communist, dan wel een arme nooddruftige wereldburger, zie daar de eerste, tweede en derde wereld. Nu is dat veel minder doorzichtig. Onze politieke leiders doen wel pogingen om ons, verdwaald electoraat, de weg te wijzen. Wilders schets een wereld met veel foute mensen en voor de goede wenst hij een hek met de een grote uitgang voor de mensen die hem toch onwelgevallig zijn. Marianne Thieme streeft naar een fluwelen revolutie waar het varken, de kakkerlakken of welk ander schepsel Gods het voor het zeggen krijgt. En Samsom en Rutte? Ik heb ze nog niet kunnen betrappen op vergezichten en duidelijkheid voor de komende decennia. Ze zijn waarschijnlijk net zo onmachtig om een goede mondiale inschatting te maken.

Misschien is het handig om een kwartet te maken van de (wereld)leiders om ons heen. Op die manier hebben we in ieder geval een beetje idee, wie bij wie hoort. Met een goed gefabriceerd spelletje zit er misschien wel een leuke boterham in, mogelijk zelfs wereldvrede. Want zeg nu zelf, welke wereldleider wil er nu in een negatief daglicht staan in mijn kwartet?

  • Mag ik van jou van de bevriende leiders, maar we weten niet waarom Erdogan?
  • Nee, heb ik niet, maar dan wil ik van dezelfde serie Abdoellah bin Abdoel Aziz al-Saoed, koning van Saoedi-Arabië?

Of:

  • Van Oppassen, gevaarlijke sujetten, wil ik Poetin en dan meteen ook maar Rohani van Iran en Kim-Jong-un van Noord Korea.

Of: – Van Panama-Papers belaste leiders wil ik……..

Je wilt gewoon een beetje houvast hebben in het leven.

En dan accepteer ik nog wel dat er misschien ieder jaar een nieuw kwartet gemaakt moet worden want de wereld is veranderlijk. Want hoe gaan wij Merkel volgend jaar zien na haar strategische knieval naar Erdogan, hoe duiden we dan de Britse premier Cameron na de Brexit en vinden we de Amerikaanse president nog wel zo leuk als ttip ons door de strot is geduwd of wat te denken van Donald Trump als nieuwe president? Ik wil meer kaders hebben om mijn verantwoordelijkheid als burger op te kunnen pakken al is het maar voor een jaar. Ik wil niet iedere dag hoeven te denken, moeten we de Koerdische leider nu vertrouwen of laten we Assad nog maar een tijdje zijn bevolking uitmoorden.

Begrip, van de dag (50) Turks Fruit

 

TURKS FRUIT

Turkije, in 1991 was ik er op vakantie. Ik heb genoten van het weer, de mensen, het eten en de bezienswaardigheden zoals Selcuk, Izmir, Pamukkale, Denizli, Istanboel en Canakkela. Het land was veel moderner dan in mijn bekrompen gedachten en de economische hausse moest nog komen. Turkije kenden we natuurlijk van de vele medelanders van Turkse komaf, maar vooral ook van de stereotypen verhalen van de Turken die voor de poorten van Wenen stonden, de zwarte bladzijden met betrekking tot Armenië en de eeuwige strijd tegen de Grieken. En ene Mustafa Kemal Atatürk die Turkije de moderniteit in geschopt heeft met een strikte scheiding tussen kerk en staat. Atatürk is wat Willem van Oranje is voor ons land, een soort vader des vaderlands.

Maar nadat bleek dat Turkije wel goed was voor de NAVO, maar niet voor de EU en Atatürk wel rekening had gehouden met de moderniteit in Turkije, maar minder met het (islamitische) conservatisme, werd de voedingsbodem gelegd voor een nieuw soort democratisch gekozen leider, Erdogan. Een leider, die allereerst de binnenlandse tegenstellingen op scherp heeft gezet, de persvrijheid niet zo nauw neemt en een soort van islamitische staat propageert, op zijn Turks weliswaar. Met Erdogan begint, in mijn beperkte visie, Turkije toch een probleempje te krijgen waarbij de broedertwist met de Grieken een onschuldig tijdverdrijf is.

Natuurlijk kan ik niet alles natrekken op internet na het neerhalen van het Russische vliegtuig in Turkije (of Syrië). Maar het mogen duidelijk zijn dat Russen geen Grieken zijn. En verder is de positie in het mondiale schaakspel voor Erdogan wel heel ondoorzichtig en gevaarlijk. Nogmaals ik kan niet alle geruchten nagaan, maar ze bestrijden de Koerden, die IS bestrijden, dus steunen ze IS (ze zouden grote afnemers zijn van IS olie?), terwijl ze met de westerse bondgenoten IS bestrijden. Assat wordt gesteund door de Russen, dus wat is het standpunt van de Turken. De vluchtelingenstroom is een probleem voor Turkije, samenwerken met EU of de vluchtelingenstroom het EU probleem maken? Wie ook tegen wie vecht, Turkije heeft gewild of ongewild altijd ergens een tegenstrijdige connectie buiten het feit dat het land zelf gespleten is tot op het bot tussen stad en platteland. Een gevaarlijk Turks fruitmixje, een hele uitdaging om al die aspecten goed aan de man te brengen.