Een gros woorden voor de week (21 maart 2021)

The day after the night before. Ik heb het niet over stomende seks die ochtends  schaamtevol overdacht wordt. Ook niet over drankgelagen waarbij de houten kop manifest aanwezig is. Hoewel ik denk dat menigeen een kater heeft van de verkiezingsuitslag, of nog gaat krijgen. Ik zou wel eens een gedocumenteerd objectief boekwerk willen hebben met feiten over de mensen die we gekozen hebben. Wat hebben ze gedaan en wat hebben ze nagelaten in het verleden. Korte diagnostiek gaat misschien te ver. Een fijn handzaam naslagwerk wil ik, om na te gaan of ze hun beloftes gaan waarmaken. Maar zoals dat gaat tegenwoordig, feiten zijn geen feiten meer, ideeën zijn fluïde en het geheugen van de kiezer is als die van een Korsakovpatiënt. En die wordt alleen maar erger met een nieuwe kater. Wat rest is de blauwe einder in ons onmetelijke zompige Hollandsche landschap.

Begrip, van de dag (33) Conflicttoerisme

 

CONFLICTTOERISME

Op zaterdagochtend mag ik graag luisteren naar het radioprogramma De Taalstaat van Frits Spits. Valse tongen beweren dat dit een programma is voor 50-plussers en hoewel ik nog net niet bij die doelgroep hoor, laat ik het langs me heen glijden. Wel denk ik, het zou best goed zijn voor veel 50-minners als ik het gebrabbel om me heen aanhoor. Keuvelend over oude woorden, taalbegrippen en wat al niet meer, kwam het woord van dag ter sprake: Conflicttoerisme. Het woord is gebruikt in een artikel in de Volkskrant van 3 november. En als het maar genoeg gebruikt wordt, zal het ooit in de Dikke Van Dale staan.

Conflicttoerisme, proef dat woord maar eens goed. Al langer bekend is natuurlijk ramptoerisme, waarbij hele volksstammen ‘och en wee’ roept bij een afgebrand gebouw, een overstroming of ander dagelijks leed. Nu hebben we dus conflicttoerisme, waarbij gespecialiseerde reisbureaus belangstellende voor hun lol naar oorlogsgebieden vervoert. Om te ervaren wat doodsangst is, of om te helpen, of om de mensheid te begrijpen. Je kunt dus naar de Westelijke Jordaanoever, Syrië, Afghanistan of Irak als de Spaanse Costa’s niet meer bevallen. Het wachten is op tv-programma’s waarbij toeristen klagen dat het sanitair niet aan de verwachtingen voldoet of dat het eten ver onder gewenste niveau is.

De Volkskrant bericht over een onderzoek om te achterhalen wat deze mensen beweegt. Ik zou het wel weten en het geld voor dit onderzoek anders besteden. Als conflicttoerisme echt ingeburgerd raakt in onze samenleving en dus de Nederlandse taal, zou ik willen voorstellen om het meteen maar op te nemen in het DSM 5 en de ramptoerist te classificeren als een psychiatrisch beperkte. Meegaan met een verzorgde reis naar oorlogsgebieden is wel een hele twijfelachtige afwijking. Ik wil in deze nog niet eens een oordeel vellen over de aanbieders van deze reizen. Of wat te denken van de Jihadisten die vanuit hun luxe leven in West-Europa naar Syrië trekken om te ‘helpen’. Zijn dat de moderne backpackers die niet van groepsreizen houden? Ik denk dat we de afwijking conflicttoerist maar hetzelfde moeten benaderen als de Jihadisten, volgen door de AIVD en een fors begeleidingsprogramma voor herintegratie in de Nederlandse samenleving.

Kakelkrant van Sprakeloos 4: De eeuw van de vrouw?

Hedenochtend hoorde ik het voor het eerst, een aanzet tot een openbaar debat over gescheiden scholen voor jongens en meisjes, in ieder geval in het middelbare schoolonderwijs. Je zult mij niet horen zeggen: ‘Hè, hè, dat werd tijd.’ Ik denk namelijk helemaal niet dat dit de oplossing is voor de toenemende uitval van jongens in het onderwijs. Cynici beweren, hun totale onkunde etalerend, dat: ‘Tegenwoordig moeten ze allemaal wat bijzonders hebben, ADHD, ASS-problematiek, hypergevoelig of bij voorkeur nog een combinatie van de drie.’ Vaak komen dit soort commentaren van lieden die zich uit gebrek aan empathisch vermogen of uit economische overwegingen. Het is ook knap lastig om dat alles maar te financieren, laat staan het te begrijpen voor de normale mens. Het huidige kabinet heeft al een kranige voorzet gegeven om tal van bijzondere maatregelen voor ‘bijzondere’ kinderen te schrappen.

Toch baart die uitval van met name jongens dus zorgen. In een kamerdebat zou Minister Marja van Bijsterveld hebben gezegd: ‘De 21e eeuw wordt de eeuw van de vrouw.’ Als man ben ik niet bang voor die toekomstbespiegeling van de minister. Ik denk alleen dat het een illusie is. Er komt geen ‘eeuw van de vrouw’ zolang er een steeds grotere groep testosteron niet mee mag doen. Sterker nog ik denk dat we vroeg af laat de rekening van het wanbeleid gepresenteerd zullen krijgen. En het ergste is dat dit niet alleen een financiële rekening zal zijn, maar vooral ook een rekening van ontwrichting en veel menselijk leed, voor mannen èn vrouwen. Want wat doe je als je op school al niet mee mag doen, omdat je anders bent, niet in de mal past? Het onderwijs feminiseert, in aanpak en bezetting, en dat schijnt niet ten goede te komen aan het mannelijk talent.

Op dezelfde internetpagina lees ik dat het onderwijs uit zijn voegen barst. Klassen worden te groot vanwege het (gedwongen) vertrek van leraren. Dat kunnen we er nog wel bij hebben, denk ik dan. Om in die grote klassen een beetje regelmaat te krijgen, zal de grootst gemeenschappelijke deler de maatstaf worden. Ik vrees nog meer uitval, zeker van jongens, maar ook van meisjes hoor. En nog meer ouders die noodgedwongen met hun kind het GGZ-circuit ingeduwd worden.

En is de GGZ dan de oplossing? Zeker niet, want de hele GGZ is gericht op handhaving van de eigen organisatie. Ze zijn handig ingesprongen op de behoefte van ouders om hun kind te etiketteren. Niet omdat de ouders dat willen, maar hun kind past niet in de steeds engere mal van het onderwijs of de maatschappij. En zonder diagnose geen hulp. En tot overmaat van ramp zijn de aanzetten van de nieuwe DSM 5 alarmerend. Nog meer ‘normaal’ gedrag wordt afwijkend verklaard, dus nog meer druk om normaal te worden. Maar wat is normaal? Het is in ieder geval niet normaal dat we als maatschappij steeds meer kinderen laten uitvallen, in dit geval veel jongens. En de GGZ moet zich hiermee niet rijk rekenen, want hun bezuinigingstaak is al aanstaande en de nieuwe hausse aan uitval zal ook de jeugdzorg niet kunnen pareren.

 

Jongensscholen en meisjesscholen, leuk, we hebben het geld er niet voor, maar het is in ieder geval de discussie waard in het kader van hogere doelen namelijk dat zoveel mogelijk mensen NORMAAL mee mogen doen.