De wereld draait door……..

Eindelijk mochten we weer, onbekommerd, tenminste dat gevoel had ik. Weliswaar mondkapje bij de hand en QR-code mee, want je weet maar nooit hoe de regels elders precies geïnterpreteerd worden. Een lang weekend gepland met reisgenoot en oud-collega. Uit de vele opties kozen we de Franse Ardennen. Ik mocht het organiseren en dat had ik met de kennis achteraf best aardig gedaan. Maar mochten we wel echt? Op de dag van vertrek stond de wereld in brand. Niet onze vakantiewereld, nog niet, maar wel op ons eigen continent. Als nieuwsjunk met in ieder geval basale historische kennis vlogen er meteen honderdduizend doemscenario’s door mijn hoofd. Zo gek is dat toch niet? Ik zal de details besparen, ze zullen de afgelopen dagen op de conventionele media, maar vooral ook op de sociale media, ruimschoots gepasseerd zijn. Ik weet het niet, want ik was op vakantie. Naar de Franse Ardennen met de opdracht vooral niet te veel met het nieuws bezig te zijn. Ik ken mezelf, je kunt het nieuws volgen, maar in de tijd van informatie, desinformatie en vooral tegenstrijdige informatie kun je met een zweem van Weltschmerzen je kop helemaal gek mindfucken. En zoals ik geleerd heb na twee jaar Corona, de mensheid is in staat om een heleboel onzin te creëren en erger nog, erin te geloven en er naar te handelen. Waarom zou dat nu anders zijn?

Ik weet slechts dat ik met ‘gek’ worden er geen invloed op kan uitoefenen. Ik heb maar een heel klein percentage informatie van wat de hoofdrolspelers weten. Hoe kan ik oordelen, behalve dat er een gevaarlijke situatie is ontstaan en dat er nu al miljoenen mensen daadwerkelijk lijden. En hoeveel er nog bijkomen? En toch ga ik op pad. De wereld, onze wereld draait gewoon door. Er is een strak blauwe lucht, fris maar zonnig, al deze dagen. Af en toe krijgen we flarden nieuws mee ’s Avonds even de high lights doornemen en deze even kort bespreken. Het voelt dubbel, je neemt het nieuws ongewild toch mee in je gemoedstoestand, maar grote delen van de dag ben je gewoon een lang weekend weg. Lunchen in Thorn, het witte stadje. Onderweg door België, waar we nog wel even een paar fikse hagelbuien meekrijgen. Aangekomen in de stad van onze bestemming, Charleville-Mézières, betrekken we een appartement dat ons bevalt. De eerste zon op een terras pakken, een museum bezoeken en op zondag een prachtige wandeling langs de Semoy. Op de terugweg koffiedrinken in Bastogne en wederom een eenvoudige lunch in Steyl, Limburg. Het kan allemaal, het mag allemaal en de wereld draait door en ik kan terug zien op een geslaagd weekend. Tja.

Thorn, het witte stadje, ligt er rustig bij op vrijdagmorgen. Van Carnaval, dat ook gewoon doorging, is nog weinig te merken.

Zaterdagmiddag, terwijl we genieten van de cappuccino op het zonovergoten prachtige plein van de stad, vormt zich een kleine groep mensen. Blauw en geel is zichtbaar en de kleine groep groeit langzaam uit tot zo’n 150 mensen. Wij gaan er bij staan, krijgen een pamflet van de Franse onafhankelijke democratische arbeiderspartij, en blijven erbij staan. Op de achtergrond draait de permanente draaimolen door.

In het Ardennenmuseum, leren we over de geschiedenis van de streek, kunstwerken van lokale kunstenaars uit het verleden, maar ook een afdeling gewijd aan de kunst van het marionettenspel. Wie trekt er aan de touwtjes? Zou de wereld er anders uitzien als dat inderdaad een vrouw zou zijn die de ‘mannetjes’ zou kunnen leiden via wat ‘onzichtbare’ lijntjes.
(kunstwerk van Édouard Louis Henry Lerolle, 1900)
De zon scheen uitbundig in de Franse Ardennen bij de zondagmiddagwandeling in Tournavaux. Waar schijnt de zon nog meer in Europa?
Bastogne, een tank ter nagedachtenis aan de verschrikkingen in de Ardennen, waar één van de meest bloedige veldslagen in West-Europa tijdens de tweede wereldoorlog heeft plaatsgevonden. Het was toeval dat we Bastogne hadden uitgekozen. Of toch niet?
Met een bord patat en twee kroketten eindigden we in Steyl……Een prachtig kloosterdorp aan de Maas. Ik moest denken aan het door mij hoogstgewaardeerde liedje van Ellen Ten Damme, Alles draait!!!

De boot niet missen

Niemand wil dat, de boot missen, zeker niet als het essentiële zaken betreft. Dat kan een passie zijn, mogelijkheden voor een nieuwe baan of sowieso mee kunnen met de maalstroom van de maatschappij. Grote groepen witte mannen zijn de boot aan het missen. Tenminste dat wordt beweerd door het fundamentalistische gedeelte van de grachtengordel. Ze zijn benepen, niet pro Europees, zij koesteren tradities zoals die van de Zwarte Piet-figuur en als ze dan niet al te hoog opgeleid zijn en generaties lang aan de onderkant van de maatschappij verkeren dan kun je stellen dat ze de boot hebben gemist; of dreigen te missen; of bang zijn te gaan missen. Een verderfelijke, maar groeiende groep van bange witte mannen, die het immorele deel van de Nederlandse maatschappij vertegenwoordigd, staat tegenover de ethische superioriteit van de Jeroen Pauw’s, Mathijs van Nieuwkerken, Sylvana Simons’, Jürgen Raymanns of last but not least Freek de Jonges.

Erik van Muiswinkel beseft als geen ander dat je de Sinterklaasboot niet mag missen en heeft besloten zijn functie van Hoofdpiet vacant te stellen. Het vermeende discriminatoire karakter in het Sinterklaas-journaal wordt niet hard genoeg weggepoetst, dus door Zwarte Piet te blijven, staat van Muiswinkel symbool voor de de bange witte man die door de fundamentalistische roeptoeters zoals Quincy Gario groter en groter wordt gemaakt. Van Muiswinkel wil de boot niet missen, stelt zijn functie van Hoofdpiet beschikbaar en springt op de gondel van de grachtengordel. Een bootje dat vaart in een parallelle wereld, afgezonderd van de rest van Nederland. Een bootje dat fungeert als baantjesmachines voor Hilversum en als je er niet opspringt en lippendienst bewijst aan het verheven gedachtegoed van de grachtengordelgondel, dan kom je niet bij de wereld draait doorrrr, Pauw of andere types die losstaan van de dagelijkse werkelijkheid.

 

 

 

En het zal me een worst wezen of Van Muiswinkel ook meevaart in de verheven grachtengordelgondel van ‘wij zijn beter en zullen het wel even vertellen’. Ik gun hem zijn broodwinning, hij mag de boot dus niet missen en zal lippendienst moeten bewijzen. Zo zit de wereld in elkaar. Net zoals het me een worst is of antiracisme in de wij-zijn-beter-gondel tegenwoordig samengaat met Turks nationalisme en ander bedenkelijke ideeën, maar als Sylvana Simons denkt dat het doel de middelen heiligt, OK. Ze is niet de enige die Machiavelli heeft gelezen.

Waar ik me door de opstelling van, ook nu weer Van Muiswinkel ongelooflijk zorgen over maak is het ongeveer monopolie dat de reizigers van de grachtengordelgondel hebben in de traditionele media Door hun show van morele verhevenheid en het beschuldigende vingertje vanuit een parallelle wereld, geven zij steeds meer voeding aan onrust in de gewone wereld. Ik vraag me dan af hoeveel PVV stemmen zo’n actie van Van Muiswinkel gaat opleveren? Een moreel kompas hebben we nodig, maar laten we dan gegidst worden vanuit open communicatie en gelijkwaardigheid, niet vanuit een omgekeerde VOC-houding. Als de geest van slavernij en het kolonialisme nog door de grachten rondwaard, los het daar dan ook op en besprenkel niet Nederland met je giftige domineespraatjes die Geert Wilders alleen maar groter maakt. Sluit aan, stoot niet af.