Plaatjes en kletspraatjes: Moeders omelet voor de vrijheid.

Er wordt gevochten voor de vrijheid. In Den Haag, Brussel en Parijs, in navolging van Canadese vrijheidsstrijders on Trucks. Goed. Ik ben vandaag mijn eigen vrijheid gaan vieren, of beter gezegd het beperkte wereldje van mijn moeder een klein beetje groter maken. Het was beslist geen strijd hoor. Ik zei, ik kom zaterdag even koffiedrinken. Zij antwoordde: ,,Nee we gaan ergens lunchen. Ik ken de weg van mijn huis naar het winkelcentrum nu wel. Ik wil weer eens wat anders zien. Bomen en weilanden zijn voldoende.”

Ze is 86, gezond van geest en mobiel genoeg om naar het dorp te fietsen voor de dagelijkse boodschappen. Sinds tweeënhalf jaar is ze weduwe en 80% van de tijd was dat coronatijd. Echt leuk vindt ze het niet, maar wie wel? Zeker in de winter als het koud en vooral grijs is, merk je toch dat het aantal prikkels afneemt. In deze dagen kan ze me wel goed informeren over de schaatsprestaties van ‘de onzen’ in China, dat dan weer wel. Vandaag scheen de zon uitbundig, een beetje voor haar bevrijdingsdag.

Elders in de Nederland en Europa wordt de vrijheid bevochten. Tegen de pas, tegen de code, tegen de corona en als je het mij vraagt vooral ook tegen zichzelf. Maar mij wordt niets gevraagd. Terwijl het einde van de maatregelen echt wel in zicht zijn voor het moment, moet alle onvrede even getoond worden. Ze zijn het zat mijnheer Rutte, dat u het maar weet. En er is zoveel aandacht voor deze groepen door de media, dat ze je laten geloven dat ze een absolute meerderheid vormen, dat ze ook voor mij strijden. Nou echt niet hoor. Als ik tegen Rutte ben, en ik ben geen fan, dan doe ik dat wel in het stemhokje. Zo ook mijn moeder. We zijn het hierover eens. De meeste Nederlanders stemmen Rutte. We begrijpen het beide niet, maar op deze zonnige dag maken we ons er ook niet druk over.

We belanden in Haarle, bij Herberg De Pas. Met mondkapje en QR-code, mijn moeder een papieren en ik de app, worden we hartelijk ontvangen en nemen plaats aan het raam. We hebben zicht op de fietsers en wandelaars die hun dagelijkse bevrijding vieren in het zonnetje. Het wordt voor beide een omelet Herberg, een variant op de boerenomelet. Het was lekker, al weet ik niet eens of het met of zonder vlees was. Het maakt niet uit, ik ga hier niet extra maatschappelijk bewust zitten doen. Het is goed zo, de vrijheid van vandaag.