Het heen en weer op het Paradijspad

Wat is er nuttiger dan je overuren weg te wandelen door op een klompenpad te lopen op woensdagmorgen. Goed, werken in de tuin, klussen, de auto schoonmaken kan ook, maar dat is van een andere orde. Soms ook fijn, maar niet altijd. Het Paradijspad in de nabijheid van Barneveld trok me lang niet omdat heen en terugweg deels hetzelfde stuk klompenpad betrof. Uit ervaring kan ik zeggen, laat u hierdoor niet afschrikken. Al mijn vooroordelen werden gelogenstraft. Het was een hemels klompenpad om maar eens een hele flauwe woordspeling te gebruiken. En heel rustig.

Het eerste half uur kwam ik niemand tegen, hooguit in de verte een boer op een trekker. Je waande je in het Aardse Paradijs. Even overwoog ik een vijgenblad te zoeken en mijn oer- oer – oervader te eren. Mijn Victoriaanse inborst hield mij tegen. Na ruim een half uur kwam ik twee Eva’s tegen, netjes gekleed zoals het hoort in Barneveld en omstreken. Ik was erg blij met mijn Victoriaanse inborst en groette de dames heel vriendelijk om te ervaren dat er in het Paradijs wel wat mensen waren, maar niet veel.

Al met al een hele nuttige woensdagmorgen/ lunch besteding door me te laten verrassen. In Barneveld en omgeving is het 59e klompenpad voltooid en staat in mijn geheugen gegrift.

Voor mee foto’s zie ook Instagram titiissprakeloos

(op dit blog gaat er iets fout, onderstaande foto is (door mij) tijdelijk niet te verwijderen.

Ook bij kou en mist is het Glindhorsterpad de moeite waard.

Vandaag ben ik een volwassen klompenpadder geworden. Dacht ik dat zon en minimaal 10 graden Celsius, liever nog 20 graden trouwens, het ideale weer is om te wandelen, sinds vandaag heb ik een hobbel genomen. Met een maximum van 5 graden, beetje wind en veel mist en toch een leuke wandeling gemaakt. Dat biedt perspectief voor de komende wintermaanden. Ik viel vandaag in een gat, een afspraak ging niet door en dus………toch maar nummer 42 uitgezocht. De Glind was de bestemming en staat vanaf nu in mijn geheugen gegrift. Een hele fijne wandeling. Bloemetjes bloeiden nog hier en daar in november, het mais was van het wel en kale rijen bomen waren het decor.

KUNST, OUDE LANDBOUWWERKTUIGEN KUNSTIG OPGESTELD EN VEEL CREATIEVE RUSTPLEKKEN OP HET MELISSENPAD (onderdeel van het Glindhorsterpad) . EEN KLEIN OPENLUCHTMUSEUM MET KOFFIEMOGELIJKHEDEN IN CORONATIJD. EEN BIJZONDER AANGENAME VERRASSING.

Mogelijkheden voor contemplatie, rust en muziek met de Barmhartige Samaritaan op de achtergrond, ook weer op het Melissenpad.

Onderweg heb ik naast genieten ook veel gedacht aan mijnheer T. Baudet. Mijn conclusie was heel duidelijk. Als hij toch zoveel van Nederland houd, loop iedere week een klompenpad, houd je tijdens het wandelen aan een volledige stilte en ik verzeker je, er komt niet zoveel boreale onzin uit je mond. Overigens heb ik de uil van Minerva in dit prachtige landschap niet kunnen ontwaren.

O ja mijnheer Baudet, tevens langs de route spirituele levenswijsheden, verhalen voor kinderen van alle leeftijden. Ze worden aangegeven met een eenhoorn. Dat moet u vast wel aanstaan. Ik zou zeggen, stap over uw schaduw en wandelen maar in het fraaie Hollandsche landschap van De Glind. Ik vond het ondanks, of misschien wel dankzij de koude zeer louterend.