Voorbereid op het Leestensche Broekpad

Ik zal er maar voor uit komen, na 66 klompenpaden is dit het eerste pad dat ik een beetje had voorbereid. Dat wil zeggen met de app de avond ervoor heb ik eens gekeken wat ik kon verwachten. Meestal is de enige voorbereiding de startplek inkloppen op mijn gps en starten maar. Onderweg tijdens het wandelen kijk ik wel wat ik tegenkom en dat ik ook leuk, want anders houd je het geen 66 paden vol. Vandaag dus een beetje minder verrassing omdat ik wist dat ’t Meijerink zou tegenkomen (zie boven) en als ik op het goede tijdstip was geweest mogelijk de ijsvogelvlinder zou kunnen tegenkomen in het Zompbos. Een wat volgevreten kleine libelle zag ik aan voor zo’n zeldzaam exemplaar, maar ik was er in ieder geval op alert. Ook kon ik me een voorstelling maken van de waterhuishouding voor de arme boeren langs de IJssel in vroeger tijden. Ze waren nog wel eens de klos. Kortom ik was voorbereid op een aantal zaken.

De fysieke voorbereiding was echter wat minder. In overleg heb ik mijn vakantie vervroegd om te voorkomen dat fysiek en mentaal het bakje zou overlopen. Dus buiten het feit dat wandelen altijd een therapeutische en/of introspectieve dimensie heeft, was dat nu zeker. Echter de nacht ervoor slecht geslapen, de rust en reinheid waren ver te zoeken, maar al lopende kom je wel over je vermoeidheid heen. Je zou het eigenlijk iedere dag moeten doen voor de regelmaat. Een andere voorbereiding had ik per ongeluk wel getroffen. Ik was een paar kilo’s lichter dus bij een van de doorgangen kon ik passeren, dat was dan wel weer een gelukje.

Onderweg kwam ik nog een bouwval tegen waar romantische en handige geesten het heil in zagen om het op te knappen. Het zal vast heel mooi kunnen worden.

Wat ik wel zag is een spreekwoord tegen de scheur aan en als dat je levensmotto is, dan zal hier over een aantal jaar een prachtig boerderijtje staan. ,,Ai d’r bint, muj d’r we’n” Met zo’n uitspraak kan ik weer verder, dit geeft op veel gebieden voldoende stof tot nadenken. Ik denk dat ik het in de toekomst nog wel eens zal gebruiken.

En dan wil ik aan het eind van dit blogje ook nog een interactief elementje toevoegen. Langs een van de weteringen, die onlangs ongetwijfeld hoger heeft gestaan, kwam ik schelpjes tegen. Zouden die door het hoge water meegevoerd zijn naar het achterland van de IJssel? Wat zijn het voor een schelpdieren? Geef gerust antwoord via dit blog. Bij voorbaat dank.

Voor mee foto’s zie ook Instagram account titiissprakeloos

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s