Leger des Heils wint de verkiezingen bij mij.

Maurice was dit jaar beter.

Ja, kijk maar goed. Maurice de Hond heeft het beter gedaan dan ik, met die prognoses van de verkiezingen, al was het close to call. Zeker als je in ogenschouw neemt dat mijn eindvoorspelling twee dagen eerder was. Dus de echte hype rond D66 en Volt heb ik niet meer verwerkt, anders had ik natuurlijk gewonnen. In 2017 had ik gewonnen.

Leger des Heils is de grote winnaar.

Zoals beloofd, ik zou voor iedere afwijking een tientje storten voor het goed doel binnen het Leger des Heils. €300,- euro lichter dus. Maar als sociaaldemocraat maakt dat me niet zo heel veel uit. Zeker omdat mijn moeder, toen ze hoorde dat haar zoon een financiële tegenvaller had, geheel spontaan zei, dan betaal ik de helft mee. En wie wil nu niet dat zijn moedertje goed kan doen voor haar eerstgeborene? Ik dus €150,- en mijn moeder €150,- richting het Leger. Ik zal hieronder uitleggen voor welk onderdeel. Eerst moeten jullie nog even door mijn politicologische verklaringen van mijn foute prognose doorploegen en mijn oordeel over de uitslag. Dus waar het geld naar toegaat is een soort cliffhanger. Want ik begrijp best wel dat er mensen zijn die het leuk vinden dat ik moet dokken. Zo zullen er ook mensen zijn die niet geloven dat ik ga storten, maar dat laatste deert me niet.

Waar ging het fout bij mij?

Ik heb de eindspurt van D66 te licht ingeschat en ook een beetje de winst van VOLT. Verder had ik gedacht dat de PVV en FvD toch meer gescheiden circuits waren. Dus niet. Al is de groei van Forum niet alleen aan het verlies van de PVV te denken. Blijkbaar heeft de partij toch veel virusontkenners getrokken. Nu wil het gerucht dat Van Haga mogelijk meer voorkeurstemmen heeft dan Thierry. Het is nog een gerucht, maar dat zou wel weer een grap zijn. Maar dat is dan ongeveer de enige die ik me van deze verkiezingen kan herinneren.

Begrijp jij de einduitslag?

Mijn eerste opwelling is een ruk naar rechts, zo wordt gesproken door menig commentator en ook in mijn omgeving. Even goed inzoomend in de Nederlandse parlementaire geschiedenis leert echter dat Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog altijd wat rechts conservatief is geweest ondanks Vadertje Drees en ome Joop Den Uijl. Rechts heeft altijd een meerderheid gehad en die is nu iets groter geworden, dat wel. En ze schreeuwen wat harder. Bovendien zou er een einde gekomen zijn aan de neoliberale koers in de wereld en dus ook in Nederland? Dus niet. D66, VVD en ook Volt laten zien dat we lekker liberaal doorgaan en het wordt vast wel weer neoliberaal als de coronacrisis ook zijn economisch tol gaat opeisen. Wat ik ook niet begrijp is de run van allerlei mensen die dromen van een vrouw als premier. Het is mij om het even, Kaag vertrouw ik meer dan Rutte, maar Kaag wordt het echt niet. Een substantieel deel van bijvoorbeeld GroenLinks schakelt over naar mevrouw Kaag en laat de groene en eerlijk delen norm met groot gemak vallen. Rutte krijgt de winst ondanks alle schandalen in het overheidsvertrouwen (toeslagaffaire, Groninger gas). Niet Renske Leijten of Pieter Omzigt krijgen de credits. Het geheugen is kort van de Nederlandse kiezer, de marketing slecht van de linkse partijen en ik kom daarmee tot de conclusie, het volk krijgt de politici die ze verdienen.

De bloempot van het Leger des Heils in Arnhem

Ga ik nu een potje grienen? Nee, ik blijf het cabaret dat de Nederlandse samenleving heet nog wel een tijdje met verbazing volgen. En laten we nu eerlijk zijn, zolang ik zonder een boterham minder te eten €300, – kan missen voor, laten we zeggen, mijn persoonlijke nivellerende hobby, mag ik niet klagen. Zeker niet als mijn moeder het principe van nivelleren ook goed begrijpt en de helft wil bijdragen. Waar gaat het naar toe? Naar de bloempot. Dat vereist een korte uitleg. Zelf werk ik als reclasseringswerker bij het Leger des Heils. Het moet ongeveer tien jaar geleden zijn dat een enveloppe zonder afzender op de deurmat viel met een bijdrage van €500,- op de locatie waar we toen werkten. Beduusd en met vragentekens is uiteindelijk besloten het geld te besteden aan onvoorziene uitgaven voor cliënten die vaak financieel in de problemen zaten. Foto’s voor een ID kaart, de ID kaart zelf, een ticket voor een noodzakelijke reis of zelf soms een bijdrage om te eten. Gewoon een klein gebaar aan de klanten die bij ons binnen kwamen en die acuut iets nodig hadden en de prijs van het neoliberalisme al hadden betaald. Het geld werd bewaard in een houten wijnbox van slijterij Bloem, de bloempot werd geboren. Helaas heeft de bloempot een zieltogend bestaan de laatste jaren. We gaan er maar weer eens wat leven in brengen, met een bijdrage van €300,- Over vier jaar of zoveel eerder zijn er weer verkiezingen en dan hoop ik Maurice echt weer te verslaan.

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s