Polonaise op het Bekbergerpad

Het waren vandaag de optimale omstandigheden voor mij om helemaal los te gaan op het Bekbergerpad. Natuurlijk ook om te wandelen, maar vooral om Carnaval te vieren. Als calvinistisch katholiek ken je als katholiek de mentale voordelen van het Carnaval in theorie natuurlijk, het calvinistische deel houd dat dan toch weer tegen in de praktijk. Mijn moeder is een tien kilometer verder op geboren als een deugdzaam paaps meisje. Mooi dat ze rond de vastentijd moest bidden voor het zondige Zuiden. Ik heb een dertien kilometer durende (jammer dat het er geen elf waren) een solo-polonaise gelopen rond Beekbergen. Het was heel fijn, louterend voor lijf en leden, verfrissend voor het mentale gestel. Het was coronaproof, #metooproof en het 39e klompenpad mag ik bijschrijven.

Het is vandaag de 11e van de 11e, maar het was in mijn beleving echt wel een beetje gekkenwerk. Hoewel het hedenochtend nog echt novemberweer leek, mijn moeder waarschuwde voor de mist, brak de zon door rond een uur of één. Het is overdreven om te zeggen dat het warm was, maar met het vest dat ik aan had, was het toch wel wat zweterig. En in de berm en de tuinen was er hier en daar nog voldoende kleur te bekennen. Half november mensen!!!!! Het is dat de blaadjes toch echt van de bomen vallen en de bospaden soms moeilijk te vinden zijn. De natuur hoort dood te zijn in deze tijd. Hoewel ik vroeger heb geleerd dat de natuur nooit dood is, zeker niet in de winter. Dan maakt het zich op voor het nieuwe leven………………! Maar wanneer dat dan is, ik zou het je niet kunnen zeggen. Als mooiweer wandelaar zijn de klompenpaden waarschijnlijk niet meer seizoensgebonden. Carnaval is dat natuurlijk wel en vandaag was het feest in mijn eentje.

En de Allesbestierende zag dat het goed was.
Allaaaaaffffff

Voor meer foto’s zie ook Instagramaccount titiissprakeloos

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Klompenpaden en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s