Een thuiswedstrijd, nieuw perspectief via het Kandiapad

20200522_094922

Het is maar van welk perspectief je het bekijkt. Dit is een open deur voor bijna iedere discussie, onenigheid of woordenwisseling. Iedereen heeft gelijk afhankelijk van welke kant je staat of wat je belangen zijn. Moet de boel open vanwege de economie of moeten we blijvend voorzichtig zijn om ouderen en mensen met een zwakke gezondheid te beschermen? We hebben het dan over het coronavirus. Ik weet het nog steeds niet wat wijsheid is. Wel weet ik dat het een ernstig virus is en dat de economie voor de komende periode naar de knoppen is. Deze wetenschap heeft me er niet van weerhouden om daags na mijn verjaardag een klompenpad te lopen. In dit geval in mijn eentje en wel vertrekkend vanuit mijn eigen huis lopend naar de plek waar ik ook regelmatig met de hond loop. Dit stukje mag dat nog wel, maar ergens op mijn ‘rondje Groessen’ met de hond is een afslag naar links. Een boerenerf waar het Kandiapad loopt. Een thuiswedstrijd dus, al viel het met de wedstrijd nog wel mee of het moet de wind zijn die het stuifmeel van weet ik welke grassen en struiken mijn, op zijn retour zijnde hooikoorts, doet opspelen.

20200522_095811

Een van de historische havezaten in de gemeente Duiven

20200522_101637

In stilte wandelen op vijf meter van de Betuwelijn, met op de voorgrond het spits Havikskruid

Het is maar van welk perspectief je uitgaat. Dat geldt natuurlijk ook voor de wijze waarop je je eigen streek, de Liemers bekijkt. Met de auto is de Liemers, net zoals iedere streek in Nederland, een wirwar van wegen van A naar B. Veelal zijn het kleine weggetjes, soms met een fietspad, maar van congestie is geen sprake. (hierover later meer) Wie wil fietsen hoeft niet veel verder dan vijf kilometer te peddelen om het idee te krijgen om op vakantie te zijn. De Liemers, een topstreek om te fietsen in een afwisselend landschap. Maar al lopend zie je je eigen woonomgeving weer in een heel ander perspectief. Het maakt een groot verschil of je in de weilanden loopt en verder op de weg ziet die je anders rijdt of fietst. Op de dijk kun je al fietsend genieten van de uitgestrekte uiterwaarden. In de uiterwaarden zie je pas echt de variëteit aan bloemen en is de dijk waarop je normaliter fietst ook heel mooi.

20200522_122204

Verdedigingswal tegen de Duitsers, gebouwd in 1939, het heeft niet geholpen

20200522_125502

 

Vandaag had ik een nieuw ‘maatje’ mee op mijn wandeltocht. Een app die via een foto ieder plant, bloem of boom kan determineren. Ik schreef het al eens op een andere wandeling, mijn interesse voor bloemetjes is nog steeds aanwezig, mijn kennis van de middelbare school is weggeëbd. Via de moderne technieken hoef ik geen determineerboek meer aan te schaffen om bloemetjes te benoemen. Een foto en hatseflats een minuut later heb je je antwoord. Zo heb ik hernieuwd kennis gemaakt met de bonte wikke en de Amerikaanse vogelkers, ik wist het nog. Ook leerde ik hoe de reuzen paardenstaart eruit ziet en was ik verbaasd dat ik nog nooit van het spits Havikskruid had gehoord, hoewel ik de bloem vaak heb gezien. Ik heb het opgezocht en in Wiki staat dat het een hybride kan vormen met het muizeoor. Dit gaat me dan weer te ver, hoewel ik het muizeoor op de middelbare school in mijn herbarium had zitten. Dat dan weer wel.

20200522_125557

Je eigen omgeving met andere ogen ontdekken terwijl je door de weilanden struint. Je weet dat De Liemers is doorsneden door de Betuwelijn. En toch moet ik de makers van het Kandiapad nageven dat ze dit obstakel op een mooie manier hebben geïntegreerd in de wandeling. Nu weet ik dat er nog een veel groter gevaar dreigt namelijk de doortrekking van de A15 van Bemmel naar Zevenaar. Een aanbeveling voor een ieder om dit pad maar snel te lopen. Ik weet niet hoe het er over een aantal jaar uitziet. Al wandelend ben ik een tegenstander aan het worden van het doortrekken. Maar over perspectief gesproken, de automobilist zal dat beslist anders zien.

20200522_130918

Ten slotte wil ik even reclame maken voor de makers van het Kandiapad. Ze hebben met de natuur, historie en landschapsontwikkeling dit klompenpad tot een fijne wandeling weten te maken. Als ik deze wandeling veertig kilometer verder op zou hebben gemaakt, dan was ik een tevreden mens geweest. Nu ik vanuit mijn achtertuin ben vertrokken, de omgeving ken en waardeer, kan ik stellen dat ik ook nu een tevreden wandelaar was vandaag.

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Klompenpaden en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s