Een gedwongen huwelijk.

20180611_194112

De weg werd geblokkeerd door een kleine paardentrailer. Er kwam een hoop hitsig lawaai uit de kar. Het opschrift van de trailer gaf aan dat de eigenaar een hengstenhouderij exploiteerde. Bij het weiland stond een middelbare man die keek hoe de hengst het weiland in werd geloodst. Er zat veel dynamiek in de kleine hengst. De middelbare man keek tevreden naar het vurige beestje, terwijl een merrie aan een hek zat vastgebonden. Vanochtend moet de eigenaar van de merrie gedacht hebben ‘Vandaag moet het maar eens gebeuren’. Ik vraag me dan af hoe weet zo’n man dat dan? Want veel fantasie is er niet nodig om te raden wat de reden is van het samenzijn van de mannen. Of beter gezegd het aanstaande samenzijn van de pony’s. Er zal vast wel een foefje zijn om in te schatten dat de merrie gewillig is. Bij koeien heet dat tochtig zijn, maar hoe dat bij paarden heet weet ik niet. Het is trouwens best knap om de gewilligheid van dieren op waarde te schatten. Sommige mensen weten het bij elkaar al niet eens, vandaar die hele #metoo-discussie.

20180611_200054

Nu ga ik mij fietstocht niet onderbreken om eens uitgebreid toe te kijken hoe het allemaal in zijn werk gaat en of het gaat lukken. Laat staan foto’s maken, want dan zet ik mezelf wel in een hele aparte hobbyclub met rare voorkeuren. Ik fiets gewoon verder terwijl ik moet denken aan een regelmatige terugkerende anekdote van mijn vader. Het moet in de oorlog zijn geweest dat hij op een plattelandsschool in Twente zijn onderwijs genoot. Degelijk katholiek en vroom was de opvoeding, De meester voor de klas behoorde onmiskenbaar bij de notabelen van het dorp. Een van de medeleerlingen kwam te laat en schoof zonder iets te zeggen in de schoolbanken. De meester was daar niet van gediend en sommeerde de jongen naar voren om hem (verbaal) te tuchtigen. ‘’Waar kom jij vandaan?” Het was een tijd onheilspellend stil en de vraag werd op nog barsere toon herhaald. De jongen in kwestie zou piepend hebben gezegd: ,,Meester, ik mos met den ko naar de bolle hen.” Dat was loepzuiver Twents. De vader van de jongen wist dat de koe tochtig was en een passende huwelijkspartner was blijkbaar gevonden.

20180611_200138

De jongen mocht weer naar zijn plek. Er werd verder geen woord meer over de kwestie gesproken. Natuurlijk had de meester respect voor het leven op het platteland, maar een degelijke les seksuele voorlichting kwam er toch niet van. Zeker niet omdat alle jongens zonder kennis van de bijtjes en de bloemetjes hier toch uitstekend begrepen wat er gebeurd was die ochtend.

Zoals gezegd, ik ga het schouwspel niet gadeslaan. Ter compensatie heb ik dit blogje maar gelardeerd met rustgevende foto’s van een paar kilometer verder op. Op het einde zag ik nog een weide met soortgenoten die heel eerbaar het weiland begraasden.

20180611_200538

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos, Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een gedwongen huwelijk.

  1. Appelvrouw zegt:

    Een paard is hengstig, zo heet het echt. voordeel van dieren is dat ze er niet moeilijk over doen, als ze zin hebben om te paren is dat bij paarden en koeien toch alleen maar omdat de mensen willen dat er jonkies komen. Tenzij het natuurlijk natuurgebiedpaarden zijn…
    Als ik het me goed herinner is een hengstige merrie wilder, kijkt meer om zich heen, kop meer omhoog (ja hoofd, ik vind dat wat overdreven). En staart omhoog, achterste soms slijmerig open en dicht (merries worden kennelijk ook nat 🙂 ) Ik zag ooit een merrie in de wei achter het huis van Vroems, dat beest pieste zo verschrikkelijk vaak, maar kleine beetjes. Na de dekking was ze weer rustig.
    Ik heb het vroeger wel een paar keer gezien dat een paard gedekt werd. Mooi gezicht, maar sneu dat de hengsteigenaar meestal de leuter in de merrie moest helpen. Misschien omdat het de mensen anders te lang duurt, terwijl de dieren (net als mensen tijdens de paring) toch meer genieten van rust en natuurlijke omgang.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s