Een persoonlijke tocht door stemmig Nederland…..nog 3 dagen te gaan

veertig 8

Naar aanleiding van de diplomatieke oorlog tussen Nederland en Turkije het volgende, ik heb heel nadrukkelijk kennisgemaakt met mijn eigen onderbuikgevoel. En ik moet heel eerlijk zeggen, dat was geen aangename ervaring.

Het is een open deur te stellen dat Erdogan zich ontwikkelt tot een onaangename dictator. Als Europa en Nederland zijn we middels de NAVO, de vluchtelingendeal en via de hoeveelheid Turkse Medelanders met Turkije verbonden. Dus we laten uit eigen belang heel veel toe van mijnheer Erdogan. Gisteren dus niet meer. Als ik minister Koenders mag geloven, hebben de Turken alles op alles gezet om te escaleren en waren ze niet uit op een diplomatieke oplossing. Nederland dus uiteindelijk ook niet meer. Via de Twitterkanalen lees ik dat de acties van Erdogan voor de Turkse grondwet en de Europese verdragen helemaal niet kunnen. Je mag blijkbaar geen politieke manifestaties in het buitenland organiseren en het ontvangende land mag ze weigeren. Dus niets aan de hand, maar Turkije had de rel voor binnenlands gebruik nodig en Nederland kon het missen als kiespijn in verband met de verkiezingen. Maar dat is hogere politiek.

Maar dan op mijn eigen niveau, als burger, kiezer en Nederlander wat dat ook mogen inhouden. Hoe lollig vind ik het om landgenoten te zien collaboreren met een dictator. Pardon, ze hebben een Turks paspoort, dus…..Nou, ik kan er mee leven dat je pro-Erdogan bent al heb je dan toch een mentaal probleem, maar dat je je als Nederlander laat inzetten voor deze man dan voel ik mijn onderbuik heel ernstig. Met het dubbele paspoort voelt een aantal Turken zich vooral expat. Dat mag, maar laten we dat dan ook zo benaderen. En de zich misdragende Turkse expats, die kunnen dan naar hun eigen huis terug. Ik wil dan wel voor iedere misdragende pro-Erdogan Turk een Syrische vluchteling terug. Een win-win-win situatie. De Erdogan-aanhangers kunnen hun grote leider in Turkije vereren, Syrische vluchtelingen krijgen een eerlijke kans en ik kom zo een beetje van mijn onderbuik gevoel af, dat voorkomt het schrijven van stukjes zoals deze.

 

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s