Een persoonlijke tocht door stemmig Nederland….. nog 11 dagen te gaan

veertig-4

Ik heb de krant net uit. Dat wil zeggen stukken gelezen die de moeite waard zijn en in gedachte de stukken die ik morgen nog wil lezen. Vaak komt het er niet van. Alles wat met de verkiezingen te maken heeft sloeg ik over. Had er even geen zin in. Zo las ik dat er in Servië een gehucht is dat zich Poetindorp heeft genoemd. De bewoners hebben het niet zo op met het geflirt met Europa van de regering in Belgrado. Nu hoef je hier ook niet echt bang voor te zijn. Het Slavische bloed kruipt waar het moet kruipen, dus van een daadwerkelijke vrijage met Europa zal niet zo snel sprake zijn. Bovendien hoe lekker is Europa nu als huwelijkspartner. Maar toch, een symbolisch afscheiding van het moederland, gedreven door haat tegen de Turken en Poetin als verlosser. Ook las ik in de krant dat er serieus werk gemaakt gaat worden van Calexit. Het liberale Californië overweegt serieus de weg in te slaan zich af te scheiden van Trumpland. Zo ver zal het wel niet komen, maar de onrust is duidelijk en het signaal evident.

 

Kom ik toch weer uit bij de Nederlandse verkiezingen. Moet ik ook een plan B (niet die van Marianne Thieme!) gaan bedenken? Als het eens mis gaat in Nederland, moet ik ook niet een eigen minirepubliek gaan uitroepen? Hoe groot is de kans dat het mis gaat. Theoretisch is de kans dat Wilders de grootste wordt aanwezig, al heb ik mijn geld op de VVD gezet. Maar hoe geloofwaardig zijn Rutte en Buma als het gaat om het zich houden aan hun belofte? We weten wat er met de 1000 euro voor de hardwerkende Nederlander is gebeurd. Verder hoor ik dat Buma een ballonnetje heeft opgelaten om de Nederlandse jeugd weer te laten staan voor de les en het Wilhelmus moet gaan zingen.

Eerst zien en dan geloven, dus een alternatief plan om te voorkomen in een tweede gedoogconstructie te moeten leven is hard nodig. Maar hoe doe ik dat? Met een bevolkingsdichtheid van 410 inwoners per vierkante kilometer geeft dat mij recht op 2440 m2 Nederland dat ik kan opeisen. Dat is meer dan mijn eigen perceel, maar wat doe ik met een stuk grond van laten we zeggen 50 bij 50. Niets, zo autarkisch ben ik niet. Ik moet dus medestanders gaan vinden om een eigen vrijstaat uit te roepen. Wie wil? Ik hoef helemaal niet de baas te worden, misschien wil Arjen Lubach wel de Farao zijn? Van mij mag hij, graag zelfs. Ik moet er nog maar eens over na denken, eerst 15 maart maar afwachten.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s