O HOMEM TRISTE De tweede Portugese wandeling

Ken je die mop van de twee jongens die naar Parijs gingen…….nou? Het antwoord hoef ik niet te geven. Deze mop is een evergreen onder de moppen en eigenlijk helemaal niet grappig. Met dit gegeven als appatizer, entradas zullen we maar zeggen, begint mijn tweede wandeling.

Een kaartje kopen voor de wedstrijd OS Beleneses vs. FC Porto was het eerste doel van vandaag. Wat de rest van de dag zou brengen laat ik maar op me afkomen. Maar eerst een krantje, een cappuccino en een broodje bij een van de vele bakkerijen (padarias) annex koffiehuis. Ik had even uitgezocht welke bus of tram ik moest pakken naar Estádio do Restelo. Meerdere keuzes maar lijn 714 met bus gaat het gemakkelijkste. Wachtend in een ochtendzonnetje, terwijl de wegen nog nat zijn van de buien van afgelopen nacht, heb ik me het geduld aangemeten van een volleerd Portugees. Na ruim 30 minuten wachten met wat plaatselijke matrones sprak er eentje mij aan. Ik moest de andere bus nemen naar Belém. Alle kaaskoppen en aanverwanten gaan naar Belém is haar stellige overtuiging. Toen ik het woord Estádio do Restelo noemde, moest ik met hen instappen. En passant wisten ze te melden dat bus 714 hier niet stopte hoewel Google maps en de aanwijzingen van het bushokje iets anders beweren. Het verklaart in ieder geval de lange wachttijd. In perfect Engels zei de vriendelijke ouwe taart ‘number 27’. Maar lijn 27 ging helemaal niet20161126_133459 naar Restelo. Ik moest waarschijnlijk ergens overstappen, maar moest nu met het woud van tram- en buslijntjes een plan b maken. Wachten, reizen en zoeken kostte me ruim anderhalf uur extra, de tijd die ik ook had kunnen gebruiken om het lopend af te leggen. Instinctief wist ik dat ik ook de trein had kunnen pakken en de laatste 20 minuten lopen. Maar dat is niet spannend. Maar dat was dit ook niet, want bus 27 was een potje pieren met weinig mogelijkheden om te genieten van het inmiddels regenachtige Lissabon. Uiteindelijk kwam ik tussen een en twee aan. Ik wist dat de clubshop van OS Belenenses gesloten was. Als bijvangst maar even naar de toren van Belém lopen. De zon was inmiddels warm geworden. Uiteindelijk had ik het kaartje zonder problemen zoals de Facebookpagina van de club me had beloofd. Vol trots maak ik een foto voor mijn oudste zoon, ook voetbalfan, die een paar weken terug naar Milaan is geweest voor een wedstrijd van Inter. Wat zoon kan, kan pa ook.

img-20161126-wa0003

20161126_140514Op de terugweg maar de trein naar Cais do Sodre. De zon scheen en het regende tegelijkertijd. Een heel blond on-Portugees jongetje met een even blonde moeder keuvelden samen en het kereltje zei tussen het rap Portugees het woord ‘Rainbow’. Diep in mijn geheugen zocht ik naar het Portugese equivalent. ‘Arco, Arco…..Arco-wat ook al weer terwijl ik naar de fletse boog keek. Bij het uitstappen wist ik het ‘o arco-iris’. Ik had het ooit ergens gehoord en vond het een mooi woord. Nog steeds trouwens en aan het einde stond mijn potje met goud voor vandaag, het kaartje voor de match. (o jogo)

’s Avonds op tijd terug richting het stadion. Ik had al gezien dat je in de buurt wat kon eten. Het was rond half zeven nog rustig, maar een vriendelijke dame glimlachte uitnodigend toen ik de kaart bekeek van een Frans restaurant en ik was slachtoffer van haar commerciële avances. Ik moest immers wat, en de nabijgelegen MacDonalds was me toch te gortig. Ik werd aangesproken in het Frans en hoewel ik passend antwoord gaf, ging de dame over in Engels. Dan ben ik verkocht hoor en alles in mij weigert dan Portugees te spreken. Op goed geluk koos ik een tartaar de Chef, niet beseffend dat het koud vlees was met ui (a cebola), gelardeerd met nog eens koud eigeel. Dapper werkte ik het weg met extreem dunne Franse frietjes met angst voor een voedselvergiftiging, Maar als het zover is zal dat wel na de wedstrijd zijn. Ik was snel klaar, alleen eten is niet zo’n liefhebberij van mij. Eenmaal buiten zocht ik naar mijn kaartje, die ik in mijn paspoort had gedaan. Niets! Terug naar het restaurant. Niets! Dan maar weer terug naar mijn slaapplek. Misschien bij het fotograferen naar mijn zoon laten liggen. Dus 10 minuten naar de trein lopen, wachten op de trein (10 minuten), treinreis 7 minuten, lopen naar het appartement (nog eens ruim tien minuten) en dan weer terug. Ik had nog vijf kwartier, dat moet moet lukken als ik geluk heb. Mits……..het kaartje lag er niet. Weg, foetsie en nergens meer te vinden. Wat een k** dag.

Triest zoek ik mijn overzichtelijke kamer af, nogmaals alle zakken en probeer na te gaan hoe dit zo heeft kunnen lopen. Veel vragen, geen antwoord. Ik zoek naar de vertaling van ‘kent u de man die naar de voetbalwedstrijd in Lissabon ging’ (você sabe o homem que foi para o jogo de futebol). Ook dit was geen grap.

Als je dan tenslotte genoegen wil nemen met de wedstrijd dan maar te volgen op de vele sportzenders die Portugal rijk is, kom je bedrogen uit. Niets van dit alles. De wedstrijd wordt becommentarieerd door allerlei interessant doende mannen die kijken naar de wedstrijd en van commentaar voorzien. Ik zoek naarstig naar wat fijne vloekwoorden in het Portugees. Ik weet inmiddels dat vloeken praguejar is. Ik zal de juf binnenkort eens vragen om dit aspect van de Portugese taal eens nader te belichten.

De wedstrijd is geëindigd in 0-0 en het heeft de hele avond geregend, dat dan weer wel.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos, Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s