Begrip, van de dag (180) Festivalgras

20160611_215109

 

 

FESTIVALGRAS

 

Nederland wordt steeds minder gelovig. Nederland wordt steeds rechtser, Nederland wordt steeds intoleranter en gisteren hoorde ik, Nederland is in een sneltreinvaart aan het festivaliseren. Een interessant betoog volgde dat vroeger de festivals plaats gebonden waren, een uitspatting voor de lokale bevolking om met elkaar één maal per jaar kermis of iets soortgelijks te vieren. Dat is al lang niet meer, via citymarketing moet een plaatselijk feest exposure genereren en we maken de plaatselijke festivals tot regionale, nationale en zelfs internationale happenings. Gisteren hadden we in Leeuwarden de luchtvaartdagen, Pinkpop is begonnen, op Terschelling zet men zijn beste beentje voor en niet te vergeten het Holland Festival. Als we daarbij de grote sportevents bij tellen en al die festivals die nog niet de landelijk bekend zijn, kunnen we blijkbaar stellen: Nederland is aan het festivaliseren.

Nederland blijkbaar harder dan andere landen om ons heen en ook op een andere manier. Liepen de burgemeester, onderwijzer en timmerman vroeger op de plaatselijke festivals door elkaar als een holistische dorpseenheid, nu is er sprake van een segregatie van het publiek. Soort zoekt soort terwijl we denken erg uniek te zijn. De spreker die dit vertelde op Radio 1 heeft het over tribalisering, waarbij ook een onderscheid in sociale klassen wordt gemaakt. Het Holland Festival is voor de elite en de upperclass, het Oeral voor cultuur en natuurliefhebbers, Pinkpop voor de massa en voor wie de luchtvaartdagen in Leeuwarden zijn kunt u zelf invullen. We denken origineel te zijn, maar we kiezen voor groepsgebonden activiteiten en zijn volgens de spreker helemaal niet origineel.

Zelf ben ik ook niet origineel en heb ik al helemaal geen voorkeur voor massa-activiteiten, lekker samen dollen en gek doen met mijn ‘ons soort mensen’. Eén uitzondering maak ik hierbij, ik vind het heerlijk om af en toe van station Lombardijen naar de Kuip te lopen. In deze tribe voel ik me blijkbaar thuis. Maar het is nu zomerstop. Gisteren heb ik mijn eigen zomerfestival gevierd. Treurig keek ik naar het vorige week gelegde gras in mijn voortuintje, een perkje van amper drie vierkante meter. De lol zou moeten zijn om het gras te zien groeien. Er was weinig te beleven, integendeel. De eerste bruine plekken zijn nadrukkelijk zichtbaar. Tja, dit soort festivals kun je ook maar het beste in je eentje vieren lijkt me zo.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Begrip van de dag en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s