Begrip, van de dag (113) Wat een klerezooi

klerezooi

 

WAT EEN KLEREZOOI

 

Na het zien van de documentaire De slag om de klerewereld is het voor een voor een misantroop in een dop niet moeilijk te ontpoppen tot een boosaardige mensenhater. Na de ineenstorting van een kledingfabriek voor veel bekende merken in Bangladesh door de wanstaltige bouwconstructie, kwamen ook andere zaken aan het licht. Slavenarbeid, kinderarbeid en zeer penibele werkomstandigheden leek de wereld wakker te hebben maken. Een akkoord moest er komen voor ‘schone’ kleding. De slechte arbeidsomstandigheden moeten uitgebannen worden en kinderarbeid werd tot taboe verklaard.

Na het zien van deze documentaire weet ik dat er helemaal niets is veranderd. Het ene na het andere bedrijf tekent de overeenkomst dat hun kledingmerken op een schone wijze is verwaardigd. Het gevolg is dat er een nieuwe markt is ontstaan in het arme Bangladesh. Een markt van tussenhandelaren en binnenlandse inkopers. Verbeterde fabrieken zonder kinderarbeid doen de onderhandelingen voor de grote westerse kledingmerken, maar die persen de fabrikanten dusdanig uit dat die genoodzaakt zijn om elders bij onderaannemers alsnog voor de goedkoopste productieprijs te gaan. Waar kan er nog goedkoper genaaid worden, hoe verdienen we op de knopen en labels? Het antwoord is duidelijk, door lak te hebben aan de regels en gebruik te maken van kinderarbeid. Voor het oog en het goede gevoel kunnen de Wibra en Zeeman, maar ook Zara, Mexx, Hello Kitty, Diesel en eigenlijk alle dure en goedkope bekende merken hun ogen sluiten. Er is nog geen flikker veranderd, ook al denk je fair clothing aan je reet te hebben.

Eigenlijk moet je je kapot schamen om nog kleding te dragen. Maar datzelfde geldt helaas ook voor geen kleding dragen, zeker voor een mens met een Victoriaanse inborst. Eigenlijk zouden we allemaal in een berevel moeten lopen zoals de oermens. Door de consumenteneis van koopjes blijven de misstanden bestaan, maar erger nog, de dure merkkleding wordt op gelijke wijze geproduceerd voor dezelfde prijs. De enorme marges zijn alleen voor de happy few die puissant hoge prijzen vragen voor merkgeile consumenten die verder niet na willen denken. Eigenlijk kun je dus echte geen ‘schone’ kleding dragen, tenzij we echt allemaal in de blote kont gaan lopen.

Op uitzending gemist 29 januai 2016: De slag om de klerewereld

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Begrip van de dag en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Begrip, van de dag (113) Wat een klerezooi

  1. Rob Alberts zegt:

    Ik kocht n.a.v. Een tv-programma een eerlijk geproduceerde sweater voor een redelijke prijs.
    Ik loop daar soms nog in rond.

    Eerlijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s