Begrip, van de dag (78) All you need

allyouneed

ALL YOU NEED

Laat ik maar met de billen bloot gaan, ‘All you need’ is een hele voor de hand liggende en vooral een goedkoop begrip van de dag. Zichzelf respecterend Nederland kijkt natuurlijk niet, de rest uiteraard wel. Ik hoor sinds een jaar of wat bij de rest. Sinds ik heb geaccepteerd dat al die zogenaamde reality-tv ongelooflijk stom geregisseerd is en de gespeelde spontaniteit van de beeldbuis spat, schaam ik me nergens meer voor. All you need is love is bij ons een van de weinige ankerpunten, buiten de dagelijks gezamenlijke maaltijd, die we normaliter met zijn vieren vieren. Het is ook het vermaak bij uitstek om heerlijk bij uit te buiken.

Als wij geen verantwoordelijkheid dragen voor de familiefestiviteiten met kerst qua eten, gourmetten we op kerstavond. Heel origineel is dat niet, en zo blijken wij ook maar een standaard gezin gedreven door conventies. Het is niet anders. All you need is love is in zekere zin ieder jaar anders omdat er andere mensen in acteren. De familie Trap uit Oostenrijk ken ik zo onderhand wel, Love Actually hebben we ook al meer dan eens bekeken en voor Sisi ben ik niet in de wieg gelegd. Eigenlijk zou de voetbalcompetitie op kerstavond gewoon doorgang moeten hebben, dat zou nog eens een betrijp van de dag 1leuk cultureel antropologisch experiment zijn. Zover is het nog niet.

Het gourmetten is klaar, we zetten All you need is love op pauze en beginnen tegen een uur of negen, zodat we de reclame door kunnen spoelen, met een avondje traantjes wegpinken, ergeren en verbazen. Een traantje wegpinken is natuurlijk logisch, ik ben ook niet van steen. Ergeren en verbazen zit hem vooral in het gespeelde format met name als er drie grietjes naar Canada of Zweden getransporteerd worden in het holst van de nacht. Ze keuvelen dan gezamenlijk over hun prins op het witte paard die in Timboektoe of Nepal woont. En wie komen er aan? U raadt het al. Weet je wat me de laatste jaren het meest opvalt? De cliffhanger tussen de reclames door. Normaliter is dat een tipje van de sluier om na de boodschappen weer verder te kijken. Tegenwoordig is dat vaak het weggeven van de clou waarbij je je als kijker afvraagt, waarom kijk ik nog. Dat vraag ik me sowieso af, maar sommige tradities zijn hardnekkig. Bovendien I need some time om uit te buiken.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Begrip van de dag en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s