Begrip, van de dag (69) Hondenleven

20151214_184458

HONDENLEVEN

Ik ben niet zo van de huisdieren. Zo ben ik opgevoed. ‘Honden horen op een boerderij’ was een veelgehoorde stelling in mijn opvoeding. Ik heb nooit de angst voor honden overgenomen van mijn ouders, maar een andere oneliner, dat honden en katten stinken kan ik wel beamen. Misschien komt het door mijn scherpe reukvermogen, maar honden stinken inderdaad een beetje en soms heel erg. Over katten maar te zwijgen, bovendien ben ik allergisch voor die beesten. Ik ben dus niet zo van de huisdieren, met uitzondering voor onze Pippa. Goed, af en toe komt er een onwelriekend geurtje van af, maar dat is haar vergeven.

Vanavond zat ik op de grond met haar te spelen en ik keek haar aan. Ze keek intens terug. Dat doet ze niet altijd, soms kijkt ze ook weg. Ik vraag me dan af wat er in zo’n beestje omgaat. Wat denkt ze? Wat wil ze me duidelijk maken? Hoe leeg is het daarachter die hondenogen? Hoe slim zijn honden daadwerkelijk? De onze is heel goed geconditioneerd. Ze weet bij wie ze moet zijn om te wandelen. Stipt om half elf, het kan een minuutje vroeger of later zijn, gaat ze bij me op de bank zitten, precies in het beeld. ‘Baas, het is tijd, wìj gaan wandelen! En altijd bij mij, op dat tijdstip. Of zoals nu, krabbelt ze aan de deur in mijn werkhokje. Verder voelt ze de stemming in huis heel goed aan, dus als haar IQ niet zo hoog is, haar EQ is feilloos. Maar eerlijk gezegd, volgens mij gaat er niet zo heel veel in haar om. Mogelijk dat de peilloze diepte van ons oogcontact meer eenbetrijp van de dag 1 projectie is van mijn eigen gedachtes. In dat geval is ze natuurlijk heel schrander.

Ik aai er over haar kop en ze geeft een spontane poot. Ik denk dat ze een fijn hondenleven heeft. Dat zie ik zo en ze wil me er voor bedanken. Dan moet ik ineens denken aan een liedje uit de jaren tachtig van de Franse band ‘Les Negresses Vertes’. Het nummer La Vie (comme un chien) had een geweldig refrein. “Il boit pour oublier qu’il vit, il dort pour oublier qu’il boit’, kortom een hondenleven. Eén ding weet ik zeker, ons kleine stinkmonster was niet de muze voor dit geweldige Franse nummer. Ze heeft inderdaad een hondenleven met slapen en drinken, maar vergeten…..? Nee.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Begrip van de dag en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s