Begrip, van de dag (54) Winkelhormoon

winkelende vrouwen

WINKELHORMOON

 

We schrijven het weekend voor 5 december. Sinterklaasinkopen moeten gedaan worden voor 8 mensen en wat verjaarscadeaus. Bedragen staan vast, de wensen niet dus dat wordt lopen door de stad. We hadden Zutphen op het oog. Een alleraardigst stad met een overzichtelijk winkelcentrum. En om het nuttige met het aangename te verenigen, of andersom natuurlijk, ook de plaatselijke woonboulevard maar bezoeken. We zijn op zoek naar een hoekbank, dus zelfs voor een woonwinkel kon ik de motivatie opbrengen. Ik had de knop omgezet, we gaan er een gezellige dag van maken.

En een gezellige dag is het geworden. Op tijd bij de landelijke woonbelevingswinkel en na anderhalf uur konden we terugkijken op een geslaagde oriëntatie. Toen een hapje eten en de winkels af. Tegen sluitingstijd is het meeste binnen en het humeur van mijn levensgezel is uitstekend. Bij mij is de halleluja-stemming tanende. Ik laat het niet merken, want natuurlijk wilde ik geen partypoeper zijn. Ik verbaas me vooral over de energie die ze heeft, als representatief exemplaar van die andere helft die onbegrijpelijk door het leven gaan. Hoe kun je in een feeststemming blijven door te blijven kijken naar dingen die je niet kopen kan, fantaseren over aankopen waarmee je niet kunt aankomen en vooral betrijp van de dag 1geen last hebben van al dat winkelende publiek?

Het is zo’n typische zaterdagmiddag. Hele kuddes vrouwen lopen als kippen zonder kop door de winkels, niks en niemand ontziend, botsend tegen sukkels als mij. Medesukkels sjokken in de buurt met in hun handen de steeds zwaarder wordende tassen met aankopen. Het moet gebeuren, maar waar halen ze de energie vandaan? Mijn rug begint te kraken, mijn ellebogen doen pijn en dan heb ik het nog niet eens over de mentale gesteldheid. De ergernis over dat lompe winkelende vrouwvolk brengt bij mij TBS-waardige gedachten naar boven. Maar voor mijn vrouw laat ik niets merken. Zouden vrouwen speciale winkelhormonen hebben? Ik heb ze niet in ieder geval. Bijna thuis bedenkt ze ook nog dat we even bij een landelijk tuincentrum naar binnen moeten voor een mandje om cadeaus in te doen. En een bosje bloemen voor het weekend. O ja, er is ook nog de kerstshow, die hadden we nog niet gezien. Nee, natuurlijk hebben we die nog niet gezien, ik probeer het, met succes, al jaren te ontlopen. Ik heb zelfkennis, want geen winkelhormoon.

20151128_171151

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Begrip van de dag en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Begrip, van de dag (54) Winkelhormoon

  1. Rob Alberts zegt:

    Jaren terug heb ik mij verwonderd over het centrum van Zutphen. Mooie straten en stegen, prachtige gevels en vooral de originele lokale winkels heb ik met plezier bezocht.
    Maar ook ik heb geen winkelhormonen ……

    Vriendelijke groet,

  2. Ik heb wel winkelhormonen, en ik begin een echte Mall-Rat te worden, ik vind het zalig om de stoffigheid van mijn dorpjes te verruilen voor af en toe de grote stad met glanzende winkels in a/c-malls.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s