7. STILLEVEN uit de serie de kabbelende 100

Als je er oog voor hebt is je eigen woonomgeving een groot museum. Het stikt van de stillevens in alle soorten en maten. Deze ochtend had ik er in een keer oog voor. Eén blik was voldoende om twee klassieke stillevens te pakken. Misschien is dat wat overdreven meteen, maar het is niet anders. Bloemen in een vaas of fruit in een schaal is het absolute toppunt van stilleven weet ik met mijn beperkte kunstkennis. Ik weet dat ook vissen en zelfs rottingsprocessen als stilleven worden gemarkeerd. Maar dat heb ik niet thuis en als ik het thuis zou hebben, zal het zeker niet in de openbaarheid worden gebracht. Ik concentreer me op bloemen en fruit en constateer dat de bloemen er nog netjes bij staan al ga ik daar verder niet over. Hedenmiddag moet ik de fruitschaal wel even aanvullen. Vanavond is er dus al weer een ander stilleven.

2013-11-06 11.03.43

Een raar woord is dat eigenlijk ‘stilleven’ als je er goed bij nadenkt. Met het stille kan ik nog wel leven – excuseer me voor de woordgrap – maar het woord leven is toch raar. Veel stillevens zijn gewoon ‘dode’ dingen waar weinig leven in zit. Of zou het de achterliggende gedachte moeten zijn van de dode objecten die de toeschouwer aan het denken moet zetten? Bij een schaal met fruit moet ik zoeken of er een appel op ligt en dat zou een verwijzing zijn naar het ‘stout zijn van Eva’? Bij de bloemen is mogelijk een grote florakennis vereist waardoor de diepgang is te ontmantelen? Dan zal ik maar niet gaan nadenken over een fles wijn, vissen of de schoenen van Jopie Huisman om maar eens een dwarsstraat te noemen. Het verstilde moet tot leven komen, iets anders kan ik niet bedenken. Nu, bij het maken van de foto kan ik weinig diepgang met u delen. Mijn stilleven van deze ochtend zegt hoegenaamd niets over mijn zielenroerselen. Desgevraagd kan ik u mededelen dat ik alleen thuis was. Normaliter heb ik geen radio aan en de hond sliep rustig op de bank. Het was stil en met uitzondering van mezelf was er geen leven. Misschien als ik later groot ben en er is nog tijd na mijn arbeidzame leven, ga ik me toeleggen op de schilderkunst. Lekker verstild doorleven met het kliederen van ‘dode dingen’ op het doek. Misschien komt daar de term wel vandaan, bezigheidstherapie voor pensionado’s: Still-leven.

Eerder in deze serie verschenen:

1. KNIPBEURT

2. PEURNO AAN DE MUUR

3. HET BRILLENPERSPECTIEF

4. CANDY CRUSH CALVINISME

5. ARNHEMSE LUCHTEN

6. PIPPA DE HOND IS ZEN

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in de kabbelende 100 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op 7. STILLEVEN uit de serie de kabbelende 100

  1. Pingback: 8.BITES VAN HUISELIJKHEID uit de serie de kabbelende 100 | sprakeloosverhalen

  2. Pingback: 9. LEVEN DE HERFST uit de serie de kabbelende 100 | sprakeloosverhalen

  3. Pingback: 10. HET PRIVAAT uit de serie de kabbelende 100 | sprakeloosverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s