1. (G)een kerstverhaal

Met een wanhopige worp mikt hij het zoveelste papier in de hoek van de huiskamer.
– “Het zit er gewoon niet in” mompelt hij, terwijl zijn hoofd moedeloos op zijn rechterarm leunt. Met een lege blik staart hij naar het blad dat nu nog maagdelijk wit voor hem ligt. Hij schrijft de titel op: Kerst 2004.
– “Kerst 2004, Kerst 2004, Kerst 2004”
Hij herhaalt deze woorden bijna mechanisch, maar dat levert niets anders op dan de clichés die hij de hele avond al fabriceert. Hij komt niet verder dan Charles Dickensachtige taferelen, eigentijdse sprookjes met een verfijnde moraal, liefdes die op tranentrekkende wijze weer opbloeien en eenzaamheid die op een wonderlijke manier verdreven wordt. Niets is goed genoeg en in de hoek van de kamer, naast de krantenbak, liggen de verfrommelde papieren die het bewijs zijn van zijn wansmaak.

Eerder de avond installeerde hij zich in de huiskamer, bewust weg van de werkplek achter de computer. Hij nestelde zich in de sober, maar fraai gedecoreerde kamer.
Een kerstboom verlicht de kamer op een prettige manier en de versierselen in de boom bestaan voor een groot deel uit huisvlijt van zijn zoons. Op verantwoorde wijze heeft zijn partner her en der overtollige lichtsnoeren op schalen en in glazen vazen gestopt. Een simpele maar sfeervolle manier om in kerststemming te geraken. Zijn vrouw is die avond niet aanwezig en hij drinkt een glas rode wijn, ook al tegen zijn gewoonte in, maar het past zo goed bij de sfeer. Normaliter lust hij graag een biertje, ook als het buiten kouder wordt.

– “Misschien een absurdistische column, een boodschap naar de regering?”
– “Kan ik iets met de oranje armbandjes?”
Dan wordt hij gestoord door gerommel op de trap. Zijn zoon Jasper komt naar beneden. De deurknop wordt even vastgehouden, een korte aarzeling niet wetend hoe zijn vader zal reageren op dit late tijdstip. Dan staat hij voor hem:
– “Ik moet morgen kersttakjes mee naar school.”
– “Lekker dan, daar kom je nu mee.”

Door het gerommel van Jasper, komt ook Koen naar beneden. Hij kijkt slaperig om zich heen en gaat naast hem zitten, alsof dat zo laat de gewoonste zaak van de wereld is. Terwijl Jasper op zoek is naar de kersttakjes en praat over de komende feestdagen, vraagt Koen:
“Mag ik warme chocolademelk?”
Vanwege het totaal onverwacht bevestigende antwoord, komt Jasper ook aan tafel zitten.
“Wat was je eigenlijk aan het doen?”
“Ik probeer een kerstverhaal te schrijven, maar het lukt niet zo goed.”
Koen kijkt naar het bijna lege vel papier en spelt de spaarzame letters.
“K….E….R…S….T….., ik kan kerst lezen.”
Met aan beide kant een jongetje nippend aan hun chocolademelk, beseft hij dat het lezen van Kerst meer dan voldoende is dit jaar. Er komt geen kerstverhaal, er is een kerstverhaal.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Spranonkels (eigen verhalen) en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op 1. (G)een kerstverhaal

  1. sprakeloosid zegt:

    Een een poging al mijn kerstverhalen bij elkaar te vinden en te plaatsen, hierbij het eerste. Hoop er nog meer te vinden op internet van mezelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s