Mijn ‘Occupy’ in Nijmegen vanuit de luie stoel

_______________________________________________________________

Het moest er toch maar eens van komen, een livebezoek aan de Occupybeweging. Voor mij de meest logische locatie is Nijmegen. Zaterdag 29 oktober 2011 was het zover.

 Altijd bevrijdende uitzicht vanuit het Valkhof richting Lent en de Ooypolder

___________________________________________________________________ 

Occupy in de VS

Wat heb ik met de occupybeweging? Aanvankelijk helemaal niets. Terwijl in New York het aantal demonstranten toenam, de stemming af en toe grimmig was, hoorden we in Europa hoegenaamd niets. Misschien dachten we nog ‘Eigen Schuld, Dikke Bult’ en ‘Het is toch maar aan de andere kant van de oceaan’. Want zo zijn mensen natuurlijk als de problemen in ‘Verwegistan’ zijn. We wisten natuurlijk wel beter, maar we voelden het nog niet. Het is me wat in de Verenigde Staten, daar waar het kapitalisme het vuige gezicht nog nadrukkelijker laat zien dan in veel Europese landen, waar het vangnet ondanks Obama, vaak tot op de grond komt, dus weinig soelaas biedt. Waar mensen soms drie banen hebben en nog geen fatsoenlijk inkomen. Kortom de witte middenklasse begon er echt last van te krijgen. Ik kan voldoende redenen bedenken om boos te zijn op de kapitalistische samenhang, de risico’s voor de gewone man en het gevaar op desintegratie van de samenleving als geheel. Dus de occupybeweging ontstond. De onvrede in de VS was als langer groot, met name door de enorme schade die Bush en zijn kornuiten heeft achtergelaten in de VS en de hele wereld natuurlijk. Maar het is ieder voor zich en God voor ons allen. Goed we stuurden wat soldaten om met de “Yanks” mee te vechten, zo geglobaliseert dachten we ook nog wel. Maar de crisis, was in eerste instantie een Amerikaanse crisis.

_________________________________________________________________

In Nijmegen verwacht ik natuurlijk geen New York en ook geen Amsterdam, maar Havanna aan de Waal zou toch zeker zijn aandeel hebben, Nijmegen kennende. Zelf heb ik er van 1984 tot 1999 gewoond, dus van die tijd ken ik de actiebereidheid van Nijmeegse studenten en andere actievoerders.

_________________________________________________________________

 Europa ook in de bezettingsmood?

Heel langzaam gingen ook onze ogen open, want Europa bleek niet de financiële vesting die men dacht gebouwd te hebben. De fundamenten deugden niet, gevaar van instorting dreigde. Politici spreken grote woorden, economen buitelen over elkaar en Europa wordt geconfronteerd met de grote wereld, waarbij nieuwe economische grootmachten als China, India en Brazilië zich laten gelden. Hele serieuze concurrenten, terwijl we moeten constateren dat onze eigen winkel niet meer deugd. Populisten hebben hun wapens gevonden, naast de vreemdeling (lees Islam) is ook Europa de gebeten hond. Terecht? Ik weet het niet.

(persoonlijk intermezzo: Eigenlijk ben ik wel een voorstander van een verenigd Europa al stemde ik in 2005 tegen de Europese grondwet, tot groot ongenoegen van de ‘gevestigde politieke orde’. Voor mij was het vooral een stem tegen het ondemocratische gehalte van Europa zoals het voorgesteld werd en vooral ook tegen een Europa van alleen de grote bedrijven en minder voor de gewone Europeaan. De laatste tien jaar heb ik echt wel het gevoel dat Europa in principe een echte entiteit aan het worden is. Nu weten we dat het gestoeld is op onjuiste feiten en economische waarden, Griekenland was corrupt, dat wisten we, maar dat het ons zou bedreigen, had ik niet kunnen bevroeden. Zelf heb ik bijvoorbeeld Bulgarije en Roemenië bij de EU twijfelachtig gevonden, Turkije vond ik in veel opzichter logischer, in ieder geval slimmer in stategisch opzicht. Ik heb dan ook geen last van xenofobe gevoelens jegens moslims, al heb ik ook weinig sympathie voor fundamentalistische ideeën)

________________________________________________________________

 Leuzen bij de ingang van de Occupy beweging waarbij ik die over het privatiseren van de winst en het nationaliseren van de risico’s wel kan ondersteunen, dat wil zeggen dat de gewone burger vooral geconfronteerd wordt (gaat worden) met de negatieve gevolgen. Zelf valt me de de bijbelverwijzingen nu pas op, die ga ik nog opzoeken.

 ________________________________________________________________

Voor mij als gewoon burger, laten we zeggen Europeaan, begrijp ik het economische aspect van de huidige crisis echt niet. Goed, zoals gebruikelijk spelen grote ego’s en eigenbelang een enorme rol, dus daar zal de Europese economische, politieke en dus ook culturele crisis wel om gaan. De oplossing zal echter niet in dit blog te vinden zijn. De onvrede die ik op tal van vlakken heb deel ik met velen. De inkleuring van mijn onvrede is natuurlijk individueel, maar ik denk dat onvrede en onbehagen wel de kernwoorden zijn bij veel mensen. In Nederland gaat het relatief goed, maar toch heeft zich een populistische partij zich in het centrum van de macht zich gevestigd. Rechtse partijen zoals CDA en VVD schurken zich uit lijfsbehoud tegen de desintegrerende werking van de PVV aan. De onvrede bij mij groeit en daarmee sympathie voor de occupybeweging. Zie hier, een persoonlijk argument om te sympathiseren met de Nederlandse Occupybeweging. Maar ik niet meteen antikapitalistisch, integendeel, ik ben vooral tegen de uitwassen van het kapitalisme.

 (persoonlijke intermezzo: Wie zei dat ook al weer in zijn milde tijd? ‘Ik ben niet tegen de Islam, ik ben tegen de uitwassen van de Islam.’ Nou, wie was dat? Juist Geert Wilders. Het kan verkeren, om eens een goede oude literaire meester van stal te halen. Van zijn afkeer tegen de uitwassen is het zover gekomen dat hij de Islam het liefst met wortel en al wil uitroeien, te beginnen in Nederland.)

 Ik ben dus tegen de uitwassen van het kapitalisme, niet tegen het kapitalisme an sich, al lijkt het soms op een grote uitwas uit te draaien, dat hele Europa. Economische zwarte scenario’s worden ons voorgespiegeld, maar de meeste Nederlanders voelen het nog niet in hun beurs, al is de tweedeling toch al een tijdje gaande. Zolang de meerderheid denkt dat de storm overwaaid, of in ieder geval hun eigen huis voorbij gaat, is het gevoel van onvrede nog niet heel manifest. Goed we hebben Geert Wilders en zijn ongepolijste politieke troepen en nu dus ook de Occupybeweging in Nederland. En dan verbaast het me altijd weer dat de strak antikapitalistische sentimenten weer uit alle krochten komen.

________________________________________________________________

Ik weet niet of de occupybeweging een lang leven is beschoren en mogelijk onder de voet wordt gelopen door antisentimenten of gewoon omdat de tijd in Nederland er nog niet rijp voor is. De toekomst zal leren of de Occupydemonstranten met een gelijke nostalgie zullen praten over hun acties zoals de hippe vogels dat deden (en doen) ten aanzien van bijvoorbeeld de Maagdenhuisbezetting)

 __________________________________________________________________

(Persoonlijk intermezzo: Ik ben niet tegen communisten, ik ben niet tegen grote joints, ik ben niet tegen dreadlocks met honden, ik ben niet tegen een overvloed aan tatoes, ik ben ook niet tegen krakers of zwervers met europils. Maar ik ben dit alles niet, als achttienjarige al niet, maar nu met mijn 45 jaar zeker niet. Ik kan me echter zo goed inleven in het gedachtengoed van individuele wereldverbeteraars, maar als groep heb ik me er nooit thuis gevoeld. AXIE, AKTIE, ACTIE ik voel me er ongemakkelijk bij, en toch is het goed dat ze er zijn, al zullen ze in deze vorm nooit grote groepen andere ontevreden meekrijgen. Toch is de discussie die de occupybeweging met zich meebrengt van belang voor dit moment. Of de beweging een lang leven is beschoren, waag ik te betwijfelen. Ook in een crisis is het ‘ieder voor zich en God voor ons allen’ helaas een oerdrift die juist nu bij veel mensen naar boven zal komen. ‘Houd ik mijn baan, kan ik de rekening betalen, kunnen mijn kinderen studeren’ etc. zijn de vragen die mensen bezig houden de komende jaren.)

Occupy vanuit de luie stoel

Ik ben dus typisch zo’n ‘occupyer vanuit de luie stoel’, maar wel een zonder oordeel over welke motieven de kampeerders in welke stad in Nederland ook mogen hebben. Een veel gehoorde klacht is van tegenstanders dat ze maar eens moeten gaan werken voor hun geld. Misschien wel, maar dan kun je niet ‘occupyen’ en geen boodschap uitdragen, een boodschap die in Nederland hard nodig is. Bovendien is dat een sentiment dat de ‘hippe vogels’ uit de jaren zeventig al hoorden en je weet hoe die generatie is terecht gekomen, allemaal in het centrum van de macht al gaan ze nu langzaam maar zeker met pensioen. Ook begrijp ik heel goed dat wanneer je tegen het huidige systeem bent, een arbeidsbijdrage ook wel heel moeilijk kan zijn, je draagt dan bij aan het systeem dat je het liefst wil afbreken. Mijn sympathie hebben ze in beginsel, maar ik zal mijn tent zeker niet opzoeken.

Meer occupy in Nijmegen die dag

Nabij het occupy gebeuren in Nijmegen op op het Valkhof (of in het Valkhofpark zo u wilt) werd er meer bezet. Een bank, niet zomaar een bank, een gemeentelijk bankje oftewel straatmeubilair. Vermaledijde hangjongeren met ‘hakkitakkimuziek’ zaten daar uiterst vredig te chillen met elkaar.

Ook altijd een bezettingssfeer heeft de zaterdagmiddag met mooi weer, met name vrouwen met soms chagrijnige mannen nemen bezit van winkelstraten en kopen zich suf. Het heeft weinig te maken met sentimenten tegen het systeem, integendeel.

 

Broerstraat in Nijmegen

 

Molenstraat in Nijmegen

 

 

 

 

 

Marikenstraat in Nijmegen

 

 

 

 

 

 Een daaiorgeldraaier bezet de winkelstraat om zo de inkomsten van zijn bedrijfje te vergroten

 

Het het symbool van bezetting in Nijmegen, Plein 1944. Sinds jaar en dag het ‘kale’ winderige hart van Nijmegen ter nagedachtenis aan de oorlogsjaren gedurende de Duitse bezetting en dan meer specifiek de fatale bombardementen van de geallieerden op Nijmegen in 1944.

Momenteel bezet door bouwactiviteiten al dan niet door speculanten aangedreven (?). Ik weet het niet, want voor de toevallige passant is het niet heel duidelijk wat de bouwputten gaan opleveren. 

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Mijn ‘Occupy’ in Nijmegen vanuit de luie stoel

  1. Wat een verhaal, nee ik ben ook niet van actie voeren, ook nooit geweest. maar zou toch de wereld en vooral Nederland graag anders zien. mensen zitten zich zorgen te maken of ze volgend jaar nog kunnen rondkomen en andere kopen zich nog suf en hebben het over hun volgende vakantie.
    Het is niet eerlijk:-)

  2. Prachtig beschreven! Ik bezoek 99% Muziek op het Beursplein en vooraf woon ik dan de dagelijkse vergaderingen bij. Ja, ik steun Occupy Amsterdam! Wellicht komen er oplossingen voor onze financiële problemen of worden er oplossingen gevonden voor onze wereldproblemen. Misschien is Occupy een katalysator voor verbeteringen die wij allemaal nodig hebben.
    Optimistische groet.

  3. Appelvrouw zegt:

    Ik zou toch liever in een fraai natuurgebied kamperen.

    De bank de schuld geven is makkelijk, iemand moet het toch gedaan hebben?

  4. alib zegt:

    Shit-o-shit, het bestaat echt, dat V-blog!

  5. Pingback: Kakelkrant van Sprakeloos 37: De geoccupeerde onderbuik van de VVD | sprakeloosverhalen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s