Wij Nederland, de pers en Alphen aan de Rijn

Zijn er protocollen bij een ramp voor de politie, brandweer en andere hulpverleners. Ja, ik denk het wel. Maar iedere ramp wijkt af van de bestaande kennis bij de hulpdiensten die ineens aan het werk moeten. Vandaag in Alphen aan de Rijn zullen zij ieder voor zich ontzettend hard gewerkt hebben. Achteraf, na dat ze hun werk hebben gedaan en hun eigen emotie hebben verwerkt, zullen protocollen worden geëvalueerd. Verbeteringen zullen aangebracht voor een volgende keer, waarvan iedereen hoopt dat die nooit zal komen.

Maar zijn er protocollen voor de nieuwsgaring en verslaggeving van professionals en de inmiddels honderdduizenden amateurs via de sociale media? Ongetwijfeld zullen er codes zijn voor journalisten, al liggen die niet meer zo vast als pakweg twintig jaar geleden. De wensen van het publiek zijn veeleisend. Het moet sneller en het liefst live de huiskamer in komen. En is het niet goed, dan doen we het zelf wel via de sociale media. Om de publieke snelheid bij te kunnen benen, lijken de protocollen en journalistieke zuiverheid ook op een helling te staan. Ook de serieuze journaals hebben hun mannetjes en vrouwtjes bij de ramp en moeten draaien om een verhaal maken. Wij eisen het gewoon, of niet?

Te beginnen met mezelf om even voor enen zat ik er lustig op los te twitteren en bezig met andere sociale media home-events, toen in mijn timeline het eerste bericht van, wie anders, Alexander Klöpping voorbij kwam. De zichzelf tot gadgetnerd uitgeroepen vlotte prater van De Wereld Draait Door was er uiteraard snel bij. Meteen zoekend naar nieuws dacht ik in een opwelling mee te moeten doen aan de moderne tamtam van nieuws, nieuwtjes, feiten, verdraaide feiten, meningen en meninkjes, allemaal over Alphen aan de Rijn. Ik heb het niet gedaan om de doodeenvoudige reden dat ik het een beetje gênant vond om mijn Twitterrelaties op de hoogte te brengen van iets dat ze zelf al hebben waargenomen. En wat moeten we dan, met zijn allen ‘och’ en ‘wee’ gaan zitten twitteren. Voor achten zag ik via een tweet via de Volkskrant dat er tot een tweetstilte is omgeroepen rond de klok van achten.

De hele middag heb ik het nieuws gevolgd en tijdens het koken hoorde ik dat er een terrorismedeskundige is opgeroepen, waarbij door de journalisten gesuggereerd werd dat de politie pas na twintig minuten op de plek zou zijn geweest. Is dit het moment om dat soort vragen te stellen? Worden er nu al schuldigen gezocht? Er is namelijk maar een hoofddader en dat is de 24 jarige schutter Tristan van der V. Er wordt dus nieuws gezocht of gemaakt door de zogenaamde professionals. Gelukkig gaf een van de omstanders aan dat het heel snel volliep met allerhande hulpdiensten.

Via het doorlopende journaal op internet zie ik een hijgerige correspondent, ene Jeroen, de wanhoop en vragen van het Alphense winkelpubliek herhalen, dat ze antwoord op hun vragen willen hebben. Ik begrijp de ontreddering van de Alphenaren heel goed en dat ze legio vragen hebben is niet meer dan normaal. Ik heb die vragen ook, met name de vraag wie is deze man, wat bezielt de schutter? Een huilende vrouw zegt heel terecht: ‘Je moet mensen dan ook wel heel erg haten.’ Maar een journalist moet in zijn verslag niet de suggestie wekken dat de antwoorden al klaar liggen, maar dat de autoriteiten dingen achterwege laten. Nee, ‘mijnheertje ik ben nog niet droog achter de oren’, de antwoorden zijn er nog niet en ik heb het volste vertrouwen dat het crisisteam, de hulpdiensten en politie hun stinkende best doen om alles op alles te zetten het werk naar eer en geweten af te ronden. Dan past het niet om de wanhopige kreten en vragen van de slachtoffers te vertalen in boosheid naar de autoriteiten. Misselijkmakende suggesties zijn dat van officiële publieke media die ten onrechte de overheidsdiensten bezoedelen.

En dan het gerucht dat de moeder van de dader onder de slachtoffers zou zitten, waarom moet dat rond geroeptoeterd worden, terwijl het nog niet is gecheckt. Het lijken wel hyperige twitteraars.

Een code voor de pers, of ook een code voor de Nederlandse nieuwsconsument? We zitten elkaar een beetje gek te maken. We eisen van alles van de overheid, de hulpdiensten en de media lijkt dat vooral te willen bevestigen, want nieuws is koopwaar en wat de consument wil horen, dat wordt dan maar gesuggereerd.

Voor mij zijn er een zee van vragen voor een nette journalistieke benadering en een oceaan van vragen over de motieven van de dader. Maar laten we toch niet met zijn allen op de voorste rij van een intens drama te willen zitten en laat de ruimte voor het oneindige verdriet dat is aangedaan.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Actueel Sprakeloos en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Wij Nederland, de pers en Alphen aan de Rijn

  1. Apiedapie zegt:

    En het ergste is nog dat het volgende week woensdag of donderdag weer grotendeels vergeten is. Op naar de volgende ramp. 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s