Er zijn altijd Naturträne / NINA HAGEN

Nina Hagen is in de Here, tenminste dat las ik vandaag in een rondslingerende Esta. Nu ben ik over het algemeen niet meteen geneigd om een stukje te lezen als Jezus op iemands levenspad is gekomen. Mijn eerste neiging is dan altijd het wat lacherig weg te wuiven. Mijn tweede reactie is die van onverschilligheid en pas in derde instantie maakt zich een mate van toegeeflijkheid van mij meester. Uiteindelijk vind ik dat ieder zijn contactpersonen hier en in hogere sferen zelf maar moet uitzoeken Daarbij hoop ik van ganser harte dat iedereen daarbij  een grote mate van zorgvuldigheid betracht. Dat is beter voor je eigen gezondheid en meestal ook voor je sociale omgeving.

Nina Hagen heeft dus God ontmoet en daarmee drugs, alcohol en het ‘hoeren& snoeren’ afgezworen. Met het beeld dat ik van Nina Hagen heb, lijkt me dat een verstandige keuze. Maar ook bij Nina Hagen doe ik eerst wat lacherig, gevolgd door een schouderophalende berusting en dan pas dringt het tot me door dat ik eigenlijk wel blij ben voor haar. In het geval van Nina Hagen lijkt me het heel rustgevend. Omdat ik Hem zelf nog niet tegengekomen ben, ik zoek hem trouwens ook niet, mag ik ook Nina Hagen niet de maat meten. Ik ben oprecht blij voor haar. U mag hieruit afleiden dat ik het stukje inderdaad gelezen heb, want Nina Hagen ‘verheiratet mit Gott’ is toch opmerkelijk nieuws.

Ik ben geen fan van Nina Hagen, maar ik heb ook geen afkeer van haar persoon, integendeel. In flarden heb ik wel eens stukjes optreden gezien waarbij ik op zijn minst gebiologeerd heb zitten kijken. Het heeft er niet voor gezorgd dat ik muziek van haar kocht. Ik was geen punker, in eerste instantie te jong, maar later ontwikkelde ik me tot een ietwat ingetogen persoonlijkheid, daar paste geen extravagantie bij, zoals ik punk toen zag. Ik was ook niet boos en over mijn toekomst maakte ik me ook geen zorgen.

Nina Hagen was meer een mediafenomeen samen met Herman Brood. Ik heb me dan ook nooit laten verleiden tot het ophangen van posters op mijn puberkamer, want Nina Hagen mag dan Unbeschreiblich weiblich zijn, ik had toen toch andere normen voor mezelf vastgesteld.

Later, toen de hype al voorbij was, heb ik kennisgemaakt met het nummer “Naturträne’  en dat vond ik fantastisch. En nog steeds. Ik moest er vandaag weer aandenken toen ik las dat ze de herkomst van die natuurtranen heeft gevonden, namelijk God.

En als God bestaat, dan heeft Hij Nina in ieder geval gezegend met een prachtige stem en heel veel expressie, onstuimig zelfs. Naturträne past derhalve bij ieder weertype, ook de somberheid van vandaag.

Offnes Fenster präsentiert
Spatzenwolken himmelflattern
Wind bläst, meine Nase friert
Und paar Auspuffrohre knattern

Ach, da geht die Sonne unter:
Rot, mit Gold, so muss das sein.
Seh ich auf die strasse runter,
Fällt mir ein Bekannter ein

Prompt wird mir’s jetzt schwer ums Herz
Ich brauch’ nur Vögel flattern sehen
Und fliegt main Blick dann himmelwärts,
Tut auch die Seele weh, wie schön!

Natur am Abend, stille Stadt
Verknackste Seele, Tränen rennen
Das alles macht einen mächtig matt
Und ich tu’ einfach weiterflennen…
Aaaahhhh…

 

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Muziekcolumns en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s