Vermijdt Prozac! Neem Maria. Die van Rowwen Hèze

  Jaloers, stinkend jaloers ben ik op mensen die hun gevoelens kunnen uiten op kunstzinnige wijze. Dat kan een schilderij zijn of een muziekstuk. Ik kan dat niet, helaas. Op de middelbare school heb ik voor het laatst een penceel vastgehouden en een potlood gebruik ik alleen bij het ontberen van een balpen. Als het om mijn muzikale kwaliteiten gaat, ben ik genetisch iets beter bedeeld, maar na drie jaar accordeonles gaf ik de pijp aan Maarten. Zo rond de Sinterklaastijd speelde ik de laatste jaren nog een deuntje voor de kinderen, maar die zijn daar nu te oud voor.
 

En de kunst van het geschreven woord zult u denken? Ja, dat is ook heel knap, maar als een van de vele wannebeschrijvers droom ik net als meer dan een miljoen andere Nederlanders ooit nog eens iets echt moois op papier te zetten. Mijn waardering voor al die goede schrijvers, ook hier op het blog is er wel, maar stinkend jaloers, dat niet.

Naast jaloezie is er voldoende ruimte over voor bewondering en het puur genieten van met name muziek. Soms omdat een stukje muziek door mij geassocieerd wordt met een bepaalde gebeurtenis of een periode in mijn leven. Soms gewoon omdat het mooi is. Maar er is één moppie muziek dat niets met tijd te maken heeft en ook geen speciale herinnering met zich meebrengt. Graag wil mijn ervaring met u delen.

(Ik adviseer eerst de link te gebruiken en daarna praat ik verder)



Rowwen Hèze met Maria.
Ook zo onder de indruk? Ik gebruik dit nummertje van Rowwen Hèze op momenten van lichte melancholie en vooral in de auto als ik alleen ben. Waar de melancholie vandaan komt maakt niet uit, maar binnen een minuut ben ik op en top vrolijk, bijna bij het manische af. Gevaarlijk rijgedrag tot gevolg? Nee, hoor absoluut niet want op de weg ‘every inch a gentleman’. Het is volgens mij beter dan welk antidepressivum dan ook.

Een liedje met een melancholisch begin, dat dus uiteraard past bij mijn eigen stemming en dan in no time omslaat in een kolk van feest en ritme. Uiteraard zonder tekst, of bijna zonder tekst. Slechts de kreet “Maria” wordt twee keer uitgestoten, heel intens alsof de Moeder der Moeders persoonlijk wordt aangeroepen om te helpen. En dat lukt dan. Tenminste bij mij wel.

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in Muziekcolumns en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Vermijdt Prozac! Neem Maria. Die van Rowwen Hèze

  1. Johan zegt:

    Kende dit nummer niet. Klinkt goed, zoals altijd bij Rowwen Hèze.

  2. Antoinette zegt:

    Was het voor mij maar zo gemakkelijk, helaas.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s