Ach, meisjes van 13/ 30-09-2009

Ik heb er ruim twee dagen over gedaan om de ophef rondom de aanhouding van filmer Roman Polanski te kunnen vatten. Allereerst wist ik niet dat Polanski zich vergrepen had aan een meisje van dertien. Ik schijn zo ongeveer de enige te zijn die niet op de hoogte was van dit publieke geheim. De plaats van het delict zou het huis van acteur Jack Nichelson zijn geweest. Twee iconen vallen van hun sokkel, of zijn, in mijn perceptie, op zijn minst voorzien van een smetje in het geval van Nichelson.

Ten tweede reisde de man zo ongeveer de hele wereld rond en na 32 jaar was men voldoende bij machte om een opsporingsbevel na te leven? Dat begrijp ik al helemaal niet. Wat is het achterliggende belang om dat nu te doen en wel bij die kraakheldere Zwitsers? Ik begrijp het niet, zou de VS niet eerder belang hebben gehad om Polanski op te pakken. Ik denk dat Zijne Schijnheiligheid ex-president Bush veel kiezers voor zich gewonnen had als hij dit op zijn conto had kunnen schrijven.

Goed, het begint een beetje te landen bij mij. De Amerikaanse hypocrisie ten aanzien van waarden en normen is natuurlijk overweldigend. In het land waar niks mag en alles kan, preekt men over Sodom en Gomora, maar knijpt men de katjes van dertien stiekem in het donker. En meisjes van dertien behoor je als volwassen kerel niet te bezoedelen, dat vond men zelfs in de jaren zeventig al. Een terechte vervolging dus, al is van verkrachting na juridisch overleg geen sprake meer, het is slechts bezoedeling geworden.(?) Polanski wachtte niet af en verdween. Hij schijnt veel in Frankrijk en Polen te bivakkeren en bouwt een geweldig oeuvre op.

Laten we wel wezen, ik ben er toentertijd niet bij geweest toen, het inmiddels 45 jarige slachtoffer, als meisje van dertien al dan niet vrijwillig de lakens deelde met de toen al beroemdheid in de filmwereld. Ik denk dan laat het recht zegen vieren, liever laat dan nooit. Hoewel, het slachtoffer heeft liever een schikking en dat zal dan wel over miljoenen gaan, maar ook dit heb ik weer uit de media. Amerika, ik verbaas me er soms nog over, maar de hypocrisie als het om sex en moraal gaat, is bijna spreekwoordelijk. Ik kan er mee leven.

Ronduit stuitend vond ik de tsunami van verontwaardiging over die arrestatie die door Europa ging. Vond ik? Dat vind ik nog steeds. Poolse verontwaardiging is natuurlijk helemaal niet serieus te nemen. Het land had twee dagen ervoor met overweldigende meerderheid de chemische castratie voor pedofielen door het parlement gejast. Sarkozy, de hedendaagse Napoleon, spreekt schande over de aanhouding. Zijn huidige partner Carla Bruni valt uiteraard binnen de wettelijke leeftijdsgrenzen, maar volgens mij is de Franse president stiekem jaloers op de Italiaanse mafiabaas die sex met minderjarige niet alleen bepleit, maar ook nog in de praktijk brengt. In het kader van “If you can’t beat them, join them” moet Sarkozy gedacht hebben Hij bewees lippendienst ten aanzien van de verboden sexaffaire van Polanski. Zelfs de Zwitsers, die over het algemeen niet eens conservatief, maar zelfs reactionair te noemen zijn, waren verontwaardigd.

En, het kon niet uitblijven, ook in Nederland roerden de grootste salonsocialisten, Pauw en Witteman, met een immens Albert Verlinden gehalte, dapper mee in de Europese brei van verontwaardiging. Als gast lieten zij filmjournalist Joyce Roodnat opdraven. Ik kende haar niet, maar kreeg uit de mond van de goedgeconserveerde vijftiger, natuurlijk weer zo’n flowerpowertrut, een lofrede over het werk van Polanski en over de hypocrisie van de VS. Dat laatste klopt en dat eerste betwijfel ik niet, maar dat is nooit een reden om meisjes van dertien te berijden of dit goed te gaan praten. Ze opperde zelfs dat dit meisje op haar achtste al sexueel contact had met volwassen mannen. Ja, mevrouw Roodnat, zolang er mannen zijn zoals Polanski en stomme wijven zoals jij, die dit goedpraten, zullen er in de toekomst nog vaker meisjes van 13, 10 of 8 genomen worden. Ze vragen er gvd zelf om zeker? Ook acteur Jack Wouterse toetert dapper een partijtje pedofiele onzin mee. Die kun je in de toekomst ook lekker vertrouwen als politieman in Grijpstra & De Gier.

Ik begrijp het niet. Goed, de Amerikanen zijn hypocriet, maar meisjes van dertien, daar hoor je als volwassen kerel (of vrouw) van af te blijven. Meisjes van dertien, Paul van Vliet zong het al, te groot voor de poppen, te klein voor de kerels.

En of het nu Polanski is of iemand anders, dit hoort vervolgd te worden. En ook de context van de jaren zeventig is geen goedpratertje om je botte lusten te verdedigen. Over context gesproken. Meisjes van dertien, je hebt ze ook in Afrika. Meisjes van dertien als remedie tegen AIDS. De wereld is te klein als je dat verdedigt. De onwetende achterlijke Afrikaanse context? Lulkoek. Misdaad is!

Hypocrisie, wie is er nu hypocriet? Of beter gezegd, wie is het niet?

Advertenties

Over sprakeloosid

Sprakeloos, en verhalen over die sprakeloosheid, maar ook verhalen die me sprakeloos doen staan. Kortom, over politiek, maatschappij, boeken, eigen verhalen en soms iets over mezelf. Maar verhaalt niet ieder geblogt woord over mezelf. Kortom, sprakeloos verhalen.
Dit bericht werd geplaatst in gouwe ouwe toppers en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s